Η L.S. Hilton υπογράφει το μπεστ σέλερ της σεζόν

Είναι σαν να συναντάει ο Τομ Ρίπλεϊ τις «50 αποχρώσεις του γκρι» στο θρίλερ της L.S.Hilton, που μεταφράστηκε σε 37 γλώσσες και ετοιμάζεται να μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Η συγγραφέας του συναρπαστικού «Maestra» μας αποκάλυψε τις σκέψεις της.

Το if looks could kill ταιριάζει γάντι στην περίπτωσή της, ενώ η πένα της είναι εξίσου ακαριαία. Λυσσαλέα κοινωνική αναρρίχηση, ίντριγκες στο ερμητικό περιβάλλον των φιλότεχνων, αιμοβόρα πάθη στο χλιδάτο τζετ σετ και απερίφραστα γλαφυρό σεξ εναλλάσσονται στο «Maestra», ένα μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε μέσα στο 2016 για να συνταράξει τον εκδοτικό κόσμο με τις πολλαπλές μεταφράσεις και τη μαζική αναγνωσιμότητά του, ενώ τα δικαιώματα του βιβλίου έχουν εξαγοραστεί προς εξαφήφιο νούμερο από την παραγωγό των «Skyfall» και «American Hustle». Η βρετανίδα συγγραφέας του έργου διαθέτει πλούσια βιβλιογραφία στην ιστορία και την ιστορική μυθοπλασία, καθώς και εκτεταμένη αρθρογραφία σε Μέσα διεθνούς κύρους. Η L.S. Hilton μίλησε στην A.V. με αφορμή την κυκλοφορία του «Maestra» στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα, σε μετάφραση της Σοφίας Τάπα.

---

Πώς νιώθει μια συγγραφέας πλούσιου μυθοπλαστικού και μη μυθοπλαστικού έργου όταν διασταυρώνεται με τόσο σεισμική επιτυχία;

Είναι περίεργη και ανακουφιστική αίσθηση, αλλά, ως συνέπεια, η ζωή μου δεν μου ανήκει εδώ και ένα χρόνο. Προσπαθώ να το δω σαν πρόσκαιρη εμπειρία που σύντομα θα δώσει τη θέση της στην κανονικότητα.

Ενέχει ευχή και κατάρα το να προωθείται ένα βιβλίο σαν νέο «50 αποχρώσεις του γκρι;». Ο χαρακτηρισμός αδικεί το αξιόλογο μυθιστόρημά σας.

Αναμφίβολα πρόκειται για κατάρα!  Η σύγκριση προήλθε από τους εκδότες μου και προσπάθησα να την αποδιώξω. Όταν όμως την οικειοποιήθηκε δημοσιογράφος των «Times», η ταμπέλα κόλλησε πάνω μου. Τα δύο βιβλία δεν έχουν την παραμικρή ομοιότητα. Όλες μου οι αρνητικές κριτικές προέρχονται από αναγνώστες της E.L. James που αγόρασαν το «Maestra» προσδοκώντας κάτι διαφορετικό.

Ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα εδάφια του βιβλίου περιέχονται στα πρώιμα στάδια, και στις περιγραφές της πόλης, της περιόδου, του χαρακτήρα με τις επαγγελματικές αγωνίες και τον κοινωνικό μόχθο του να ενορχηστρώνονται άρτια σε λίγες μόλις παραγράφους. Πώς πετύχατε αυτό το εφέ;

Οι σχοινοτενείς περιγραφές δεν είναι το φόρτε μου. Προσπαθώ να σχεδιάζω πηγαία και σφιχτή πλοκή. Η βασική επιδίωξη ήταν το βιβλίο να προσφέρει απόδραση, κάτι που θα μεταφέρει τον αναγνώστη, και προκειμένου να πετύχεις κάτι τέτοιο χρειάζεσαι ακριβείς διατυπώσεις που δεν επιβραδύνουν το ρυθμό της ιστορίας.

Το «Maestra» είναι ένα μυθιστόρημα που καταγίνεται με τις θεμελιώδεις ανθρώπινες ανάγκες: χρήμα, σεξ, κοινωνική ανέλιξη. Είναι αυτός ο λόγος που έχει τόσο ισχυρό αντίκτυπο;

Το χιούμορ είναι το κλειδί, ιδιαίτερα σε μια αφήγηση που περιστρέφεται γύρω από ωμά θέματα.

Πώς θα σχολιάζατε το συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ ανδρών και γυναικών; Τα θηλυκά σας είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στο σήμερα, ενώ αντίθετα οι ιδέες και τα σύμβολα ισχύος των ανδρών πηγάζουν από το παρελθόν.

Θέλησα να περιγράψω έναν κόσμο αληθινό, στα όρια του οποίου το ερωτικό συνάλλαγμα εξαγοράζει δύναμη. Η έκθεση της ηρωίδας μου στην ασχήμια ήταν σημαντικό στοιχείο για την ωρίμανσή της, χωρίς απαραίτητα να την επικροτώ. Αν κάποιος αμφισβητεί την αληθοφάνεια των χαρακτήρων μου, αρκεί να επισκεφθεί οποιοδήποτε ακριβό καλοκαιρινό θέρετρο.

Μια σύντομη φράση που βρήκα εντυπωσιακή: «Το Λονδίνο ήταν και θα είναι μια πόλη γεμάτη πόρνες». Είναι απαραίτητα κακό κάτι τέτοιο; Και τι υποδηλώνει για την πρωτεύουσα και τον πληθυσμό της;

Κατά το 18ο αιώνα το Λονδίνο ήταν κυριολεκτικά παγκόσμια πρωτεύουσα του εμπορίου σάρκας. Πράγμα που συνεχίστηκε και τον 19ο, εμπλουτισμένο με γερές δόσεις υποκρισίας. Βρίσκω το συνδυασμό αμαρτίας και πραγματισμού απόλυτα αγγλοπρεπή! Και συμπυκνώνει τα διδάγματα της Τζούντιθ – ότι το να εκδίδεσαι δεν εξαντλείται στην εκπόρνευση του σώματος.

Το «Maestra» είναι σε μεγάλο βαθμό μια μακροσκελής ερωτική επιστολή προς την τέχνη και την ιστορία της. Ήταν συνειδητή η έμφαση σε αυτή την παράμετρο;

Πράγματι ήταν, και είναι απόλαυση να συνομιλώ με αναγνώστες που δηλώνουν ενθουσιασμένοι με καλλιτέχνες που αγνοούσαν. Το βιβλίο είχε ως βασικό μέλημα την εμπορευματοποίηση πραγμάτων που παρότι μοιάζουν ανεκτίμητα, ουσιαστικά πωλούνται έναντι αντιτίμου.

Η πρώτη σεξουαλική σκηνή σας είναι σοκαριστικά απροκάλυπτη. Ό,τι ξεκινά σαν η ντικενσιανή περιγραφή των δεινών μιας νέας στην άσπλαχνη μητρόπολη, γρήγορα μετατρέπεται σε κάτι πολύ σκοτεινότερο. Επρόκειτο για υπολογισμένη μεταστροφή;

Φυσικά. Το σεξ μπορεί να είναι πολλά διαφορετικά πράγματα. Αναρχικό, βίαιο, ρομαντικό, υπέροχο. Ενώ τα κίνητρά του είναι εξίσου ετερόκλητα. Ήθελα να δω όλα αυτά τα στοιχεία με ειλικρίνεια, έστω και δυσάρεστη.

Ψάχνατε εξαρχής μια γλώσσα που να μπορεί να μιλήσει στη γενιά του Snapchat και του Tinder; Το σεξ στις σελίδες σας είναι υπερβολικά αληθοφανές, μπορεί κανείς να το αισθανθεί, να το μυρίσει και να το γευτεί.

Χαίρομαι που το διακρίνατε, διότι αυτό ακριβώς επιθυμούσα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το ίντερνετ έχει προκαλέσει ακραίες μεταβολές στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και κουβεντιάζουμε το σεξ. Δεν θέλω να κριτικάρω αυτή την επανάσταση, παρά μόνο να την περιγράψω έξω από λογοτεχνίζουσες συμβάσεις.

Είναι ακόμη το σεξ ταμπού στις τέχνες; Γιατί περιγράφουμε φόνους με τους ειδεχθέστερους όρους αλλά διστάζουμε να εκθέσουμε τη συνουσία διεξοδικά;

Το βρίσκω και η ίδια παράδοξο. Θεωρώ μάλιστα τους καιρούς μας περισσότερο πουριτανικούς. Υποβάλλουμε το γυναικείο σώμα σε λογής μαρτύρια αλλά είμαστε ανήμποροι απέναντι στη σεξουαλική του έκφραση. Είναι μια αλλόκοτη ηθική συνθήκη.

Μας περιγράφετε σε μεγάλη έκταση για τον τρόπο ζωής του πλουσιότερου 1%. Είναι ένας τρόπος να εκθέσετε τις ανισότητες του σύγχρονου κόσμου;

Πρωταρχικός στόχος ήταν ένα ευανάγνωστο, ψυχαγωγικό ανάγνωσμα, και όχι μια κοινωνιολογική πολεμική. Όντως πιστεύω ωστόσο ότι είμαστε εμμονικοί με τον πλούτο, γεγονός θλιβερό.

Δεν θα μπορούσα να μείνω αδιάφορος απέναντι στους παραλληλισμούς της πλοκής με το δημοψήφισμα στη χώρα σας: Ακραία αδικημένοι νέοι, σαν την Τζούντιθ, που πασχίζουν να επιβιώσουν με οποιοδήποτε μέσο σε πλούσιες κοινωνίες. Η σκληρή δουλειά δεν τους υπόσχεται ευμάρεια. Ούτε η παιδεία ή το ταλέντο. Επομένως, αψυχολόγητες ενέργειες σε αβέβαιους καιρούς. Τραβηγμένο;

Αντιθέτως. Είμαι ανορίωτα οργισμένη με το δημοψήφισμα, και βαθιά ντροπιασμένη. Ήταν μια νίκη της ηλιθιότητας, και οι ψηφοφόροι του Βrexit είναι αυτοί που θα πληρώσουν το ακριβότερο τίμημα: ουσιαστικά συναίνεσαν στην περαιτέρω τους εκμετάλλευση.

Όλοι όσοι αγαπήσαμε τη Βρετανία, μέσα από τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις τέχνες, το σινεμά ή την ποπ κουλτούρα είμαστε ανάστατοι. Είστε αισιόδοξη;

Όχι.

Έχετε περιγράψει το επάγγελμα του συγγραφέα ως προνόμιο. Γιατί το εξασκούν τόσο λίγοι σωστά;

Πολλοί συγγραφείς, λίγοι αναγνώστες. Έστω και έτσι, διαφωνώ με το μυστικισμό με τον οποίο περιβάλλουν πολλοί συγγραφείς τον εαυτό τους. Δουλειά μου είναι να ψυχαγωγώ, όχι να είμαι κοινωνικά καίρια. Άλλωστε κανείς δεν παίρνει πια τους συγγραφείς πολύ στα σοβαρά. Γεγονός όχι απαραίτητα κακό.

Παγκόσμια φήμη σάς περιμένει με την κινηματογραφική μεταφορά του «Maestra». Είστε έτοιμη για τόση προβολή;

Κανείς δεν νοιάζεται τόσο πολύ για τους λογοτέχνες. Σίγουρα οι παπαράτσι δεν θα διαγκωνίζονται στο κατώφλι μου. Ουδέποτε με ενδιέφερε η διασημότητα. Μου αρκεί να μπορώ να ζήσω εμένα και την κόρη μου. Και, αν είμαι τυχερή, να σκαρώσω ενδιαφέροντα γραπτά.