1. Πώς δημιουργήθηκε η αρχή της ιστορίας; H ιστορία ξεκίνησε πριν από δύο περίπου χρόνια. Αιτία για τη γέννησή της και την ύπαρξη τελικά αυτού του βιβλίου ήταν η ίδια η ύπαρξη της Σάωρης, της ηρωίδας. Εμφανίστηκε με ένα αίτημα πολύ δυνατό. Να ειπωθεί. Δεν είχα παρά να την ακολουθήσω. Και αυτό έκανα. Θυμάμαι πολύ καθαρά τη μέρα και την ώρα. Ήταν Κυριακή 3.30 το πρωί, όταν πλησίασα τον υπολογιστή.
2. Πώς αναπαριστάται η πόλη στο βιβλίο σου; Είναι μια πόλη-πλαστελίνη. Μια πόλη που μπορείς να την πας όπου θέλεις, μπορείς να δεις ό,τι θέλεις, πράγματα που δεν υπάρχουν κι όμως υπάρχουν, ή θα μπορούσαν να υπάρχουν, μπορείς να περπατήσεις άνετα σε αυτή, με κόσμο ή χωρίς, να παίξεις μαζί της, να παίξεις με τον κόσμο της, το χρόνο της, να την παγώσεις, να της προσθέσεις, να της αφαιρέσεις. Να είναι ιδανική, ασφυχτική, μαγική, απλή, πολύπλοκη. Στην πόλη περπατάει η Σάωρη, στα Εξάρχεια. Εκεί τρυπώνει, εκεί ανακαλύπτει, εκεί συνδιαλέγεται με πράγματα και ανθρώπους που υπάρχουν και δεν υπάρχουν επίσης. Μια πόλη που μπορεί να γίνει μαγική, αλλά και τρομαχτική. Ένας δικός της κόσμος μέσα σε μια δική της πόλη.
3. Ποιες είναι οι επιρροές σου; Δεν μπορώ να το πω αυτό, πως υπάρχει κάποιος συγγραφέας που έχει επιδράσει στη γραφή μου. Αγαπώ και θαυμάζω πάρα πολλούς συγγραφείς, όμως αυτό μένει μέχρι εκεί, δεν μπορεί να περάσει στη γραφή μου. Κάθε συγγραφέας και επομένως κάθε βιβλίο είναι μοναδικό, είναι αυτόνομο, έχει τη δική του ταυτότητα και μόνο. Ή αυτό είναι και το ζητούμενο, αν θέλεις. Να μπορείς να έχεις τη δική σου φωνή στη γραφή. Είμαι όμως σχεδόν σίγουρη πως η γραφή μου έχει επιρροή από το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ίσως γιατί είμαι ηθοποιός.
4. Πώς θα περιέγραφες το βιβλίο με 7 λέξεις; Χειμώνας πάντα - Πόλη πάντα - Ο χρόνος μπροστά, ο χρόνος πίσω - Ταμπλό βιβάν - Ακροβασία - Aσυνείδητο Zoom in-Zoom out.
* Το μυθιστόρημα "Σε αργή κίνηση" της Δανάης Παπουτσή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος
* H Δ.Π. εμφανίζεται στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας μαζί με τον Αντώνη Καρυστινό στην παράσταση «Σκότωσε ό,τι αγαπάς», βασισμένη στο μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη, σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
2. Πώς αναπαριστάται η πόλη στο βιβλίο σου; Είναι μια πόλη-πλαστελίνη. Μια πόλη που μπορείς να την πας όπου θέλεις, μπορείς να δεις ό,τι θέλεις, πράγματα που δεν υπάρχουν κι όμως υπάρχουν, ή θα μπορούσαν να υπάρχουν, μπορείς να περπατήσεις άνετα σε αυτή, με κόσμο ή χωρίς, να παίξεις μαζί της, να παίξεις με τον κόσμο της, το χρόνο της, να την παγώσεις, να της προσθέσεις, να της αφαιρέσεις. Να είναι ιδανική, ασφυχτική, μαγική, απλή, πολύπλοκη. Στην πόλη περπατάει η Σάωρη, στα Εξάρχεια. Εκεί τρυπώνει, εκεί ανακαλύπτει, εκεί συνδιαλέγεται με πράγματα και ανθρώπους που υπάρχουν και δεν υπάρχουν επίσης. Μια πόλη που μπορεί να γίνει μαγική, αλλά και τρομαχτική. Ένας δικός της κόσμος μέσα σε μια δική της πόλη.
