Η αρχική μου έλξη –εκτός από την παρουσία του ίδιου του ποιητή– έχει να κάνει με τη “Μαύρη θάλασσα”. Η Μαύρη θάλασσα είναι μέρος και της δικής μου ιστορίας, γιατί ο πατέρας μου είναι από τα Δαρδανέλια, το Τσανάκ Καλέ. Είναι το ανατολίτικο μέρος του εαυτού μου. Διαβάζοντας στίχους του βγαίνουν από το υποσυνείδητό μου διάφορες εικόνες. Για παράδειγμα στο ποίημα «Η ιερεμειάδα του Αριστοτέλη» οι στίχοι «“Υπήρχε πρόβλημα κι από τις δύο μεριές”/ είπε και σήκωσε το φρύδι του./ “Μερικοί θέλουν ν’ ακούν τη χώρα τους να δοξάζεται/ σαν να μην κόστισε τίποτα ο ήχος της σάλπιγγας. …. “Κεφάλια έπεφταν, η Σμύρνη καιγόταν, ενώ οι ξένοι/χάζευαν πάνω στα πολεμικά, χωράτευαν/ και παράγγελναν το φαγητό τους…”» πολύ με συγκινούν. Οι περισσότεροι στίχοι εκφράζουν το δράμα της μικρασιατικής καταστροφής και ο Στέφανος δεν φοβάται να χρησιμοποιήσει ακόμη και τη γλώσσα της πόρνης, που είναι λίγο ξετσίπωτη, για να εκφράσει τον πόνο.
Τα ποιήματα μιλούν για τόσο σοβαρά πράγματα, όπως το να πολεμάς για μια ιδέα και να καταλαβαίνεις πως αυτοί που οδηγούσαν στο τέλος προδίδουν... τον πόνο που μπορεί να νιώθουν ακόμα και αυτοί που επιτίθενται… Δεν είναι φοβεροί στίχοι όπως… «η ιστορία χρειάζεται ένα στόμα για να κρατήσει/ τη δύναμή της», «όπου ο θάνατός μας σαν γάμος ήταν από προξενιό», «ο ουρανός ένας επίδεσμος κηλίδες μνήμης», «Θέλεις να μάθεις τι διδάσκει η Ιστορία;/ Κάθε αυλάκι στον κάμπο ένας τάφος ανοιχτός». «Ο πόνος επιστρέφει όταν ο ορίζοντας κλείνει», πόσο σωστό είναι αυτό!
Τα ποιήματα του Στέφανου είναι ένας μοναδικός συνδυασμός ιστορικών γεγονότων, γεωγραφίας και αφηρημένων εννοιών. Και σ’ αυτόν οι αφηρημένες έννοιες γεννιούνται μέσα από μια συγκεκριμένη πραγματικότητα. Είναι σπάνια αυτή η μείξη και η αξία της είναι μεγάλη, όταν γίνεται με φυσικότητα. Κι εδώ αυτή η φυσικότητα υπάρχει.
Info: Το βιβλίο θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 26/10 (19.30) στο Polis Art Café. Θα μιλήσουν η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ και η ποιήτρια A. E. Stallings. Ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ποντιακού Ελληνισμού (ΠΑ.Σ.Π.Ε.) Μπάμπης Αποστολίδης θα προλογίσει την εκδήλωση κάνοντας μια σύντομη αναφορά στον ποντιακό ελληνισμό. Πεσμαζόγλου 5 (Αίθριο Στοάς Βιβλίου), Αθήνα
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
