Στο δρόμο κάποιος πέταξε τη λέξη φωτιά

Το γιαούρτι έχει σχηματίσει έναν ωραίο παχύ πολτό πάνω στην ασπίδα και ο Ματατζής κοιτάει νευριασμένος το κορίτσι να του κολλάει ένα χαρτί που γράφει «Είμαι χαζός». Συλλεκτική φωτογραφία. Όπως και τα συνθήματα, τα κείμενα, οι αφίσες και τα άλλα ντοκουμέντα που περιέχονται στο βιβλίο «Στάχτη και Burberry» της Μελίνας Χαριτάτου - Συνοδινού, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ.

Το σύνθημα που αποτέλεσε έμπνευση (και τίτλο) για το βιβλίο της καλύφθηκε με μπογιά, οι φωτιές της εξέγερσης έσβησαν, οι προθέσεις της τότε κυβέρνησης να κηρύξει μέχρι και στρατιωτικό νόμο καταγράφηκαν στις εφημερίδες και σήμερα, δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, τι μένει; «Η κινητοποίηση ή, πιο σωστά, η πολιτικοποίηση της νεότερης γενιάς που μέχρι τότε δεν είχε ενεργοποιηθεί. Ο Δεκέμβρης του ’08 δεν ήταν μόνο οι συγκρούσεις και τα νεράντζια των μαθητών στα αστυνομικά τμήματα. Ήταν και τα όσα ακολούθησαν, οι καταλήψεις, οι δράσεις, η απόκτηση πολιτικής συνείδησης από τη γενιά των 17χρονων» λέει η συγγραφέας.

Πόλη που καίγεται, λουλούδι που ανθίζει

«Κάθε μία ώρα θα κάνουμε πορεία, οι μπάτσοι θα πεθάνουνε απ’ την ορθοστασία», αλλά και «Μη βλέπετε ειδήσεις, η αλήθεια είναι στους δρόμους». Εκατοντάδες τα κλικ της μηχανής της Χαριτάτου - Συνοδινού στα συνθήματα του Δεκεμβρίου 2008, με την ίδια –δημοσιογράφος και πολεμική ανταποκρίτρια σε Παλαιστίνη, Λίβανο, Καύκασο και Ιράκ– να δηλώνει ότι προσπάθησε να δώσει μια καταγραφή της περιόδου χωρίς δικές της ερμηνείες και απόψεις – αλλά και να αποδέχεται ότι η επιλογή του θέματος από μόνη της είναι μια τοποθέτηση στα πράγματα. Όπως και η απόφασή της όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις να διατεθούν στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων (www.keli.gr). Η οποία, τις μέρες αυτές, στηρίζει τη μεγάλη κινητοποίηση των φυλακισμένων, που διεκδικούν να ζουν σαν άνθρωποι, ακόμα κι όταν αυτό  γίνεται πίσω από τα κάγκελα.

Στάχτη και... Burberry, Μελίνα Χαριτάτου - Συνοδινού, εκδ. ΚΨΜ, σελ. 152