Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που η Μαρίνα Ασλάνογλου ανέβαινε στη σκηνή για να υποδυθεί με τρόπο μοναδικό την Σίρλεϊ. Έναν ρόλο που της χάρισε διθυραμβικά σχόλια, πολλά βραβεία και γεμάτες αίθουσες θεάτρων κάθε φορά που η παράσταση επαναλαμβανόταν.
Ο σπαρακτικός μονόλογος των Άννα Ρέινολντς και Μόιρα Μπουφίνι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την θεατρική περίοδο 2010- 11 και από τότε επαναλαμβάνεται με την ίδια κάθε φορά επιτυχία. Η συγκλονιστική αληθινή ιστορία που το κεντρικό πρόσωπο, η Σίρλεϋ Τζόουνς αποκάλυψε στην Άννα Ρέυνολντς, τη μια από τις δύο συγγραφείς, όταν οι δυο τους ήταν συγκρατούμενες στη φυλακή, εκτυλίσσεται σε μια αίθουσα αναμονής του δικαστηρίου, όπου η ηρωίδα περιμένει την ετυμηγορία των ενόρκων. Ο βάναυσος εραστής της, αλλά και η πρόνοια θέλουν να της πάρουν το παιδί, όμως εκείνη δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον Τζόρνταν, ούτε ο Τζόρνταν χωρίς εκείνη…
Το γεγονός της δολοφονίας ενός βρέφους από τη μητέρα του, που συντάραξε -ως αστυνομικό, δικαστικό και κοινωνιολογικό ρεπορτάζ- την κοινή γνώμη της Μ. Βρετανίας, κατά τη δεκαετία του ’80, μετουσιώνεται ξανά σ’ έναν σπαρακτικό θεατρικό μονόλογο. Ένα ντοκουμέντο, για μια γυναίκα, «που υπογράφει μια συνθήκη αυτοκτονίας με το ένα μέλος να την αγνοεί. Συνέρχεται από την απόπειρα, συνειδητοποιεί πως εκείνη έζησε και πως το μόνο πράγμα που αγαπά στον κόσμο, είναι νεκρό…»
Η πρωταγωνίστρια έχει πει για την ηρωίδα της σε συνέντευξή της πως:
«Είναι μια κοπέλα του περιθωρίου, μεγαλωμένη σε μία πάμπτωχη οικογένεια, μ’ έναν βάναυσο πατέρα που έδερνε τη μητέρα της. Λέει «έβλεπα τη μητέρα μου να βγαίνει με μελανιές και κανένας δεν πρόσεχε αυτά τα παράξενα σημάδια». Έκαναν όλοι ότι δεν βλέπουν. «Κάτι τέτοιες μέρες», συνεχίζει, «ο πατέρας μου της έφερνε λουλούδια, μεγάλα κίτρινα λουλούδια, τη φιλούσε κι αυτή του έφτιαχνε τσάι». Όταν αρχίζει κι ο δικός της σύντροφος, ο Ντέιβ, να τη χτυπά, σκέφτεται αυτά τα μεγάλα κίτρινα λουλούδια. Η ιστορία της επαναλαμβάνεται.»
Σήμερα το βράδυ η παράσταση θα ανεβάσει και πάλι αυλαία για 10 μόνο παραστάσεις
Πώς είναι να χάνεις το πιο πολύτιμο πράγμα που έχεις και να το έχεις σκοτώσει εσύ;
Η απάντηση επί σκηνής.
Info:
«Τζόρνταν»
Άννα Ρέυνολντς και Μόιρα Μπουφίνι
Υπόθεση:
Η Σίρλεϊ, που μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια, μ’ έναν πατέρα που κακοποιούσε τη μητέρα της, βρίσκει τον έρωτα -και μαζί μια δίοδο διαφυγής- στο πρόσωπο ενός μηχανόβιου εραστή. Η Σίρλεϊ μένει έγκυος κι αυτός δεν αργεί να γίνει βίαιος, χτυπώντας την, εξευτελίζοντάς την και φέρνοντας ακόμη και μέσα στο ίδιο τους το σπίτι άλλες γυναίκες για να του προσφέρουν ηδονή μπρος στα μάτια της.
Όταν γεννήσει, αποφασίζει να φύγει από κοντά του, όμως η Πρόνοια κι ο πρώην εραστής της, εκτιμώντας πως είναι ηθικά επιλήψιμη και ανίκανη να μεγαλώσει τον 13 μηνών Τζόρνταν, προσπαθούν να τη χωρίσουν απ΄ το παιδί της. Μπροστά στο αδιέξοδο και στην πεποίθησή της πως δε μπορεί να ζήσει χωρίς τον Τζόρνταν κι ούτε ο Τζόρνταν χωρίς εκείνη, η Σίρλεϊ στραγγαλίζει το μωρό της, σε μια προσπάθεια να το λυτρώσει απ’ την ίδια του τη δυστυχία, και κάνει μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Συλλαμβάνεται, οδηγείται στη φυλακή, στην πτέρυγα των ψυχοπαθών, όπου προσπαθεί ξανά και ξανά να τερματίσει τη ζωή της.
Τώρα, στην αίθουσα αναμονής του δικαστηρίου, η Σίρλεϊ περιμένει την ετυμηγορία των δικαστών για το αποτρόπαιο έγκλημά της. Ευθύνεται, πράγματι, για τον φόνο; Μπορεί, στ’ αλήθεια, να σκοτώσει η αγάπη; Ή είναι, αυτή, από μόνη της, το σημαντικότερο ελαφρυντικό;
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Απόδοση - Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης
Ερμηνεύει η Μαρίνα Ασλάνογλου
Θέατρο Άνεσις, Λ. Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι, Δευτέρα και Τρίτη
Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Σάββας Στρούμπος και Φανή Βοβώνη μετέφρασαν για πρώτη φορά στα ελληνικά τις επιστολές που συνέταξε η Ουλρίκε Μάινχοφ μέσα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας
17°
