Σφάλμα σύνδεσης: ΑΙ, μπορείς να μου πεις τι θα γίνει στο μέλλον;
Μιλήσαμε με τον ηθοποιό Χαλίλ Αλιζάντα και την σκηνοθέτρια Γιολάντα Μαρκοπούλου για τον ρόλο που παίζει η τεχνολογία στον μετασχηματισμό των οικογενειακών δεσμών των προσφύγων και μεταναστών
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024: O Χαλίλ Αλιζάντα, ηθοποιός και η Γιολάντα Μαρκοπούλου, σκηνοθέτις μας μιλούν για την παράσταση Σφάλμα Σύνδεσης της ομάδας Station Athens
Ο Χαλίλ Αλιζάντα γεννήθηκε στο Γκαζνί του Αφγανιστάν. Zει 17 χρόνια στην Αθήνα και τα 12 από αυτά συμμετέχει στην ομάδα Station Athens -μαζί με τον Χασάν, τον Λευτέρη, τον Aιντίμ, τον Ρεζά- που σχηματίστηκε το 2009 στην πολυπολιτισμική γειτονιά του Μεταξουργείου και αποτελείται από πρόσφυγες και μετανάστες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Με υλικό τις δικές τους, αληθινές ιστορίες, οι παραστάσεις τους έχουν κερδίσει το κοινό για τον τρόπο που παντρεύουν το ντοκιμαντέρ με τη μυθοπλασία.
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024: O Χαλίλ Αλιζάντα και η Γιολάντα Μαρκοπούλου μιλούν για την παράσταση «Σφάλμα σύνδεσης»
Η νέα τους παράσταση «Σφάλμα σύνδεσης» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου εστιάζει στον γάμο, την οικογένεια και τη συντροφικότητα αναδεικνύοντας με χιούμορ τον ρόλο που παίζει η τεχνολογία στον μετασχηματισμό των οικογενειακών δεσμών. Ψάχνοντας λύσεις που θα διευκολύνουν την επικοινωνία με τους δικούς τους ανθρώπους, ζητούν απαντήσεις από την τεχνητή νοημοσύνη – μια γυναίκα που αποτελεί τον έκτο χαρακτήρα του έργου. Ακολουθούν τις συμβουλές της, με κάποτε αστεία έως και παράδοξα αποτελέσματα.
«Το πιο σημαντικό κομμάτι στην παράσταση για μένα είναι όταν αφηγούμαι πώς συνάντησα στη Σουηδία για πρώτη φορά την αδερφή μου, η οποία ήταν τότε 15 ετών. Η οικογένειά μου δεν έχουμε βρεθεί ποτέ όλοι μαζί σε ένα τραπέζι. Έτσι, ρωτώ το AΙ για το αν θα βρεθούμε και θα γνωριστούμε καλύτερα. Συγκινούμαι όταν αφηγούμαι αυτή την ιστορία. Είναι μια σκηνή ακόμη, εξίσου συγκινητική αλλά και αστεία που είμαστε όλοι οι πρωταγωνιστές, ηλικιωμένοι στην Ελλάδα και ψαρεύουμε σε ένα νησάκι» αναφέρει ο Χαλίλ. Μας λέει, όμως, και πόσο σημαντική είναι για τους συμμετέχοντες αυτή η ξεχωριστή ομάδα: «Έχουμε μεγαλώσει μαζί, μας έχει κοινωνικοποιήσει, μας κάνει να νιώθουμε ελεύθεροι».
«Η παράσταση αυτή ακολουθεί ιστορικά τις προηγούμενες δουλειές μας. Η μια ιστορία συμπληρώνει την άλλη κατά μια έννοια. Ασχολούμαστε με το ζήτημα της σύνδεσης. Ως πότε μπορούμε ακόμη να “συναντιόμαστε” μόνο διαδικτυακά και όχι να ζούμε μαζί; Είμαστε στο παρόν και προσπαθούμε να επαναπροσδιορίσουμε το μέλλον. Πραγματευόμαστε π.χ. το πώς αντιμετωπίζεται η ιθαγένεια, τι επάγγελμα θα κάνει κάποιος, πώς γίνεται ένας γάμος όταν βρίσκεται κανείς εκτός της χώρας του» μας διευκρινίζει ηΓιολάντα Μαρκοπούλου.
Το «Σφάλμα σύνδεσης», αξιοποιεί ακόμη, τις βιντεοπροβολές και ένα ιδιαίτερο sound design σ’ ένα υβριδικό παραστασιακό ιδίωμα. Η σκηνοθέτρια μας περιγράφει, μάλιστα, το σκηνικό σαν «ένα σύμπαν που δεν θα είναι απολύτως ρεαλιστικό αλλά θα μοιάζει σα να έχει βγει από τον ψηφιακό κόσμο». Συγκεκριμένα, οι βιντεοπροβολές έχουν να κάνουν με ντοκουμέντα από προσωπικά γεγονότα, άλλες είναι φτιαγμένες με τη χρήση ΑΙ και μερικές από διαφορετικά υλικά, «είναι μείγμα υλικών» τονίζει η Γιολάντα. Το sound design έχει να κάνει με το πως βιώνουν οι πρωταγωνιστές την τέχνη σε συνδυασμό με την τεχνητή νοημοσύνη, πότε τους φρενάρει, πότε τους δίνει κουράγιο να προχωρήσουν. «Μπορείς να μου πεις τι θα γίνει στο μέλλον ρωτάμε το AI για παράδειγμα. Γενικότερα πάρχουν πάντα προκλήσεις σε μια παράσταση. Νιώθω αγωνία, πίστη, αγάπη και ευγνωμοσύνη για όσα κάνουμε. Είμαστε κομμάτι της ζωής των πρωταγωνιστών και εκείνοι κομμάτι της δική μας» καταλήγει.
Γιάννης Τσορτέκης και Έλενα Μαυρίδου αναμετρώνται με ένα έργο για την επιθυμία, την κοινωνική ανισότητα, την έλξη και την καταστροφική δύναμη της εξουσίας.
Με αφορμή την επέτειο των 30 ετών λειτουργίας του θεάτρου, ο ιδρυτής του θυμάται στιγμές του παρελθόντος, μοιράζεται τις σκέψεις του για τον προγραμματισμό και μας μυεί στις εορταστικές δράσεις της χρονιάς
Ο Μαξίμ Σπηλιώτης Γκοντορόζα μεταφέρει στη σκηνή «Το μπάνιο», στήνοντας μια γκροτέσκα παράσταση για την ατομική ευθύνη, την εξουσία και τη διαχρονική φοβία απέναντι στο καινούργιο
Μέσα από τη ματιά των ερμηνευτριών, τα έργα εξερευνούν τα όρια της ανθρώπινης ευαλωτότητας, της ελευθερίας της έκφρασης και της καλλιτεχνικής ταυτότητας.
Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια, η Λένα Παπαληγούρα, ο Γιάννης Τσορτέκης κι ένας μεγάλος θίασος ζωντανεύουν το έργο του Λέοντος Τολστόι
13°
