Τον Ηρακλή, το μυθικό πρόσωπο ενσαρκώνει ο Σάκης Ρουβάς σε σύλληψη-σκηνοθεσία-σκηνικά-κοστούμια Aπόλλωνα Παπαθεοχάρη.
ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΝΕΜΕΑΣ
ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ
Του Κόσμου Ηγεμόνας,
της Φύσης Βασιλιάς,
Γαμψώνυχος αρπακτικός,
διάπυρος σαν Ήλιος,
φλογώδη μάτια, χαίτη φωτιά,
Εγώ, ο Υπέρτατος Νόμος,
ο Λέων την Νεμέας.
Απαιτώ: παράδοση κι υποταγή!
ΗΡΑΚΛΗΣ
Υπέρτατος νόμος, είναι μόνο ο Δίας!
Δεν σε προσκυνώ. Μαζί σου θα παλέψω. Λέοντας με λέοντα!
Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ
ΙΟΛΑΟΣ
«Τα φιδίσια κόψε κεφάλια
Την αιμάσσουσα κάψε πληγή
Όμως σκέψου!
Χωρίς τη φωτιά, το κακό δεν θα βρει γιατρειά»
ΗΡΑΚΛΗΣ
Χωρίς τη φωτιά, το κακό δεν θα βρει γιατρειά»
Χρειαζόμαστε φωτιά. Πήγαινε βρες πεύκινες δάδες, και βούτηξέ τες καλά σε μαύρη πίσσα.
ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ
ΑΡΕΤΗ
Στο είπα: Υπάρχει δυσκολία, μα όχι αδιέξοδο! Μονάχα δυσκολία!
Όρθιος σήκω τώρα! Το θήραμα αυτό με Δόλο θα θηρευτεί. Και το δέλεαρ είσαι εσύ.
ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΠΡΟΣ
ΙΟΛΑΟΣ
Πωπω!! Τα πάντα καταπίνει αμάσητα!!
ΗΡΑΚΛΗΣ
Αδυφάγος συς, ασύστολος καταναλωτής!
ΟΙ ΣΤΑΥΛΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ
ΗΡΑΚΛΗΣ
Όσα δε φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή φίλε μου, Φυλέα. Αυτό που ο άνθρωπος αιώνια σωρεύει εκείνη μπορεί μέσα σε μια στιγμή να το σαρώσει.
Ιόλαε, διάβασε!
IΟΛΑΟΣ
“Το Α βγάλε από τον ΑΥΓΕΙΑ
και το πρώτο γράμμα απ᾽αυτό που μένει φτίαξ᾽το με ποταμού ορμητικό νερό ”
Αυτός κι αν είναι γρίφος! Λοιπόν, αν βγάλουμε το Α απ ᾽τον Αυγεία...
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μένει η λέξη ΥΓΕΙΑ.
ΦΥΛΕΑΣ
Πρώτο γράμμα το Ύψιλον.
ΙΟΛΑΟΣ
Και πώς φτιάχνουμε το Ύψιλον με νερό;
ΗΡ. (στο Φυλέα)
Έχει ποτάμια η γη της Ήλιδας;
ΦΥΛΕΑΣ
Ναι! Τον Αλφειό. Και τον Πηνειό.
ΗΡ.
Αυτό είναι.
Θα ζεύξω αυτά τα δύο ποτάμια, σε σχήμα Ύψιλον και θα τα κατευθύνω εδώ.
ΟΙ ΣΤΥΜΦΑΛΙΔΕΣ ΟΡΝΙΘΕΣ
ΗΡΑΚΛΗΣ
Φόβοι πτερόεντες ορνεόμορφοι.
Σήκω. Έρχονται. Επιτίθενται, Ιόλαε, μην φοβάσαι το Φόβο. Πιάσε τις πέτρες και χτύπα δυνατά! Όσο πιο δυνατά μπορείς!
Ο ΤΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
AΘΗΝΑ
Πόσο κακό κι ένας θεόπλαστος μπορεί να κάνει
Όταν ο νους παρανοεί
Πόσο κακό, όταν η ψυχή σαλεύει,
όταν το σώμα επαναστατεί;
Είναι στιγμές που κάποια σκοτεινή αιτία
Κάποια τυχαία αφορμή
Απ᾽τα βάθη της ψυχής ξυπνάει
Το ζώο που κοιμότανε καιρό.
Στον καθρέφτη μόνο είδωλο βλέπεις
Λείπει το πρόσωπο το αληθινό.
Ο Εαυτός δυο όψεις έχει
Που αντιπαλεύουν διαρκώς.
Μια μάσκα ανθρώπου και μια ζώου
Που χέρι χέρι πιάνονται
Σ᾽εναν θανάσιμο και τελετουργικό χορό.
ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΔΙΟΜΗΔΗ
ΗΡΑΚΛΗΣ
Φέρ’ το εδώ! (διαβάζει)
Στη χώρα των Βιστόνων.
Εκεί την καρδιά σου θα ραγίσεις
νικημένος νικητής σε μαύρη χώρα
Αυτό που θα' χεις με το χέρι σου δαμάσει
Κάτι δικό σου θα χει πριν κατασπαράξει.
Ο σύντροφός σου θα σου εξηγήσει
ό,τι έχει η μοίρα αποφασίσει
(στον Ιόλαο)
Τι έχεις να μου εξηγήσεις;
ΙΟΛΑΟΣ
Εγώ; Τίποτα.
Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ
ΙΠΠΟΛΥΤΗ
Πατέρας μου είναι ο Άρης. Από εκείνον έμαθα την τέχνη του πολέμου.
Τι σε φέρνει εδώ, Ηρακλή;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Τη ζώνη που τη μέση σου τυλίγει ήρθα να πάρω.
ΙΠΠΟΛΥΤΗ
Θα την έχεις, μόνο αν την πάρεις με την βία.
ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΩΝ
ΑΘΗΝΑ
[ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΣΙΟΔΟ]
Πρώτα γεννήθηκε το Χάος
Μετά η Γη η πλατειά
Ο Έρωτας
Και το Σκοτάδι
Η Μέρα
Ο Αιθέρας
Από τη Γη γεννήθηκε ο Ουρανός
Αυτός
Κοιμήθηκε τη Θάλασσα
Και γέννησαν τον θυμωμένο Ωκεανό
Η Γη κι ο Ουρανός γέννησαν κι άλλους
Τους Γίγαντες πελώριους
Τις Νύμφες
Ύστερα η Νύχτα γέννησε το Τέλος από μόνη της
Το Θάνατο
Τον Ύπνο
Τον κόσμο των Ονείρων
Μα μέσα σ’ όλα αυτά η Νύχτα γέννησε και τις ωραίες Εσπερίδες
Που εκεί στην άκρη του ορίζοντα
Μήλα χρυσά
Κρατούν μέσα σε Κήπο Παραδείσου
Σαν άστρα στο Διάστημα -
Καρποί της Γνώσης που φανερώνουνε σ’ όποιον τους κόψει
Τον Μυστικό κι Αληθινό Προορισμό του.
Ο ΣΚΥΛΟΣ ΚΕΡΒΕΡΟΣ
ΗΡΑΚΛΗΣ (με την Αρετή )
Θα το κάνω και αυτό.
Και θα ναι το τελευταίο.
Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι. Οι φόβοι μου έως τώρα
Μόνο με τις ζωές εκείνων που αγαπούσα είχαν σχέση.
Θα πάω στα ανήλιαγα του Πλούτωνα βασίλεια
Στα άδυτα του Κάτω Κόσμου.
Θα έρθεις μαζί μου;
ΑΡΕΤΗ
Ηρακλή! Με κέρδισες. Το δρόμο μου ακολούθησες. Είμαι δικιά σου. Όμως δεν μπορώ να έρθω μαζί σου. Από εδώ και πέρα για πάντα στην καρδιά σου θα κατοικώ.
Η Ρούλα Πατεράκη στο ρόλο του Ευρυσθέα, που σύμφωνα με το μύθο αυτός έβαλε τον Ηρακλή να πργματοποιήσει τους 12 άθλους.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2027, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει τη Missasolemnis του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατό του
17°
