Πέθανε ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης - Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο για την απώλειά του - Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα.
Πέθανε ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης, όπως έκανε γνωστό το μεσημέρι της Τρίτης 2 Φεβρουαρίου 2021, ο Σπύρος Μπιμπίλας.
«Έφυγε ακόμα ένας αγαπημένος μου... Βαριά θλίψη και οδύνη. Ο σπουδαίος μας σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης με τις τόσες επιτυχίες και το μεγάλο έργο έφυγε από κοντά μας...Η τελευταία του παράσταση ήταν μαζί μας πέρυσι το. Θρυλικό ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ στο θέατρο Κορονετ που το σταμάτησε ο κορωνοϊός..Λατρεμένε μου Βασίλη σ ευχαριστούμε για όσα μας προσέφερες, ήθος και γνώση», έγραψε στο λογαριασμό του στο Facebook ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Έφυγε ακόμα ένας αγαπημένος μου... Βαρειά θλίψη και οδύνη. Ο σπουδαίος μας σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαιδης με τις τόσες...
Σήμερα, Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2021, απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών ο διακεκριμένος σκηνοθέτης της όπερας και του θεάτρου Βασίλης Νικολαΐδης, ο οποίος συνεργάστηκε με την Εθνική Λυρική Σκηνή για περίπου δύο δεκαετίες.
Η συνεργασία του Βασίλη Νικολαΐδη με την Εθνική Λυρική Σκηνή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ διετέλεσε και μέλος του Δ.Σ. του οργανισμού. Σκηνοθέτησε με μεγάλη επιτυχία διάσημα έργα όπως Ένας χορός μεταμφιεσμένων, Αδριανή Λεκουβρέρ, Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Ο βαφτιστικός, Τα παραμύθια του Χόφμαν, Άννα Μπολένα, Ο τροβαδούρος, Κάρμεν, Η όπερα του ζητιάνου του Τζων Γκέυ και Ο γυρισμός του Αργύρη Κουνάδη. Τελευταία φορά που συνεργάστηκε με την Εθνική Λυρική Σκηνή ήταν τον Ιούλιο του 2011 με την όπερα Ναμπούκκο, η οποία παρουσιάστηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεατρολογία στο Παρίσι, ειδικευόμενος στην όπερα. Ξεκίνησε να σκηνοθετεί το 1985, ενώ συνολικά είχε σκηνοθετήσει σχεδόν ενενήντα έργα ενός ευρύτατου ρεπερτορίου: από μονόπρακτα μέχρι οπερέτες και όπερες.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συνεργάστηκε με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Εθνικό Θέατρο, καθώς επίσης με το Θέατρο Πόρτα, το Θέατρο Τέχνης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Αμόρε, το Θεσσαλικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και πολλά ΔΗΠΕΘΕ.
Επιπλέον, εργάστηκε ως παραγωγός μουσικών εκπομπών στο Τρίτο Πρόγραμμα (από το 1984) και ως σκηνοθέτης στο ραδιόφωνο (από το 1988). Επιμελήθηκε τα προγράμματα της Ορχήστρας των Χρωμάτων, εκδόσεις πολλών και σημαντικών μουσικών δίσκων, ενώ έγραψε δεκάδες άρθρα σε πολιτιστικά περιοδικά (Το Τέταρτο, Ήχος & hi-fi, Δίφωνο κ.ά.). Επιπλέον, έγραψε το πολύ σημαντικό βιβλίο Μαρία Κάλλας. Οι μεταμορφώσεις μιας τέχνης. Πάντα με ενδιαφέρον προς τη νεότερη γενιά, δίδαξε υποκριτική στο Ωδείο Ατενέουμ, στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας, αλλά και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα».
Από το 2007 έως το 2014 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, όπου επίσης σκηνοθέτησε πληθώρα έργων. Τιμήθηκε με το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Μουσικής και Θεάτρου (1998) και με το Βραβείο Σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν» (2000).
Η Διοίκηση και το προσωπικό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εκφράζουν τη λύπη και τη βαθιά συγκίνησή τους για τον θάνατό του.
«Παρακαλούμε αντί στεφάνων, παρακολουθήστε μια θεατρική παράσταση ή διαβάστε ένα θεατρικό έργο, όπως θα ζητούσε και ο ίδιος», αναφέρει η οικογένειά του
Μια πολύχρωμη, απρόβλεπτη κωμωδία μυστηρίου από τον μετρ του είδους, Αλέξανδρο Ρήγα, που ξεκινά με έναν φόνο και καταλήγει να χωρέσει μέσα της σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
16°
