Σε μερικές μέρες κυκλοφορεί η επόμενη δουλειά της Charli XCX
Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το «Brat» –ανεξάρτητα αν μας άρεσε ή όχι– είναι ένα άλμπουμ που θυμόμαστε ακόμα. Μια έκρηξη ενέργειας, ένα ηχητικό μανιφέστο που ταρακούνησε τα νερά της ποπ μουσικής. Και σε μερικές μέρες κυκλοφορεί η επόμενη δουλειά της Charli XCX.
Από μουσικής άποψης, το «Brat» ήταν μια σφαλιάρα στη μούρη της προβλέψιμης, καθωσπρέπει ποπ. Η Charli XCX αποφασίζει να πειραματιστεί δημιουργώντας έναν πιο επιθετικό, πιο ωμό, πιο clubby ήχο από αυτόν που θα φανταζόσουν ποτέ. Χρησιμοποιεί στοιχεία της hyperpop –την παραμόρφωση, τα γρήγορα beats, τα έντονα synths– για να περάσει τη δική της καλλιτεχνική οπτική, μια οπτική που πατάει με το ένα πόδι στην προσωπική, ευάλωτη ιδιοσυστασία της και με το άλλο στον κόσμο του mainstream.
Πέρα από την όποια μουσική του αξία, το «Brat» γίνεται ένα είδος συλλογικής εξέγερσης ενάντια στην πίεση για τελειότητα, στην αδιάκοπη ανάγκη για φιλτραρισμένες εικόνες και στις επιταγές για μια αψεγάδιαστη ζωή, όπως αυτή προωθείται από τα social media. Το «Brat Summer» καλεί τα κορίτσια πρώτα αλλά και όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους να αγκαλιάσουν το χάος, την ακαταστασία, την ατέλεια και, πάνω απ’ όλα, την αυθεντικότητά τους. Η Charli XCX, μέσα από τους στίχους της, δίνει φωνή σε μια γενιά που νιώθει παγιδευμένη ανάμεσα στην επιθυμία για αυτοέκφραση και την πίεση για κοινωνική αποδοχή. Το «Brat» έρχεται να σε μάθει να μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι, να ζεις τη στιγμή, να επιτρέπεις στον εαυτό σου να είναι ατελής, ατημέλητος, ακόμη και άσχημος. Μια γιορτή της ηδονής, του ξενυχτιού, της ανεμελιάς, αλλά και της ειλικρίνειας απέναντι στα συναισθήματα του φόβου, της ντροπής και της αδιαφορίας. Το φαινόμενο «Brat» δεν περιορίστηκε στην ποπ κουλτούρα. Απέκτησε τεράστιες διαστάσεις, φτάνοντας ακόμα και στην πολιτική σφαίρα, με αναφορές σε μια μεταμοντέρνα ευαισθησία που αγκαλιάζει την πολυπλοκότητα, την ασάφεια και την απενοχοποίηση για τα πάντα.
Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το «Brat» όχι μόνο δεν έχει χάσει τη λάμψη του, αλλά μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό: Σ’ έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη και τα φίλτρα των social media θολώνουν όλο και περισσότερο τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, η ωμή, ανεπιτήδευτη ειλικρίνειά του λειτουργεί ως αντίδοτο. Οι νέοι άνθρωποι εξακολουθούν να αναζητούν την αλήθεια και την αυθεντικότητά τους, παλεύουν ακόμα να αγκαλιάσουν τον εσωτερικό άσχημο, άτακτο, γκαφατζή εαυτό τους και αμφισβητούν τα πάντα.
Αν το 2024 είχε χρώμα, αυτό ήταν σίγουρα εκείνο το συγκεκριμένο, ενοχλητικό αλλά και απόλυτα εθιστικό λαχανί του «Brat». Και να τώρα που η Charli, σε ένα τελείως διαφορετικό αλλά εξίσου συναρπαστικό σημείο, μετράει αντίστροφα για την κυκλοφορία του «Music, Fashion, Film» στις 24 Ιουλίου. Με ασπρόμαυρο εξώφυλλο αυτή τη φορά.
Η περιοδεία μετά την κυκλοφορία του «Brat» κράτησε μέχρι το καλοκαίρι του 2025, και μέσα σ’ αυτό το διάστημα η Charli XCX μετατράπηκε στο απόλυτο fashion icon. Όμως η μεγάλη έκπληξη ήρθε από τον κινηματογράφο. Η συνεργασία της με την Έμεραλντ Φένελ για το soundtrack της νέας μεταφοράς του «Ανεμοδαρμένα Ύψη» έκρυβε μια άλλη, απίθανη μουσική συνεργασία: αυτή με τον Τζον Κέιλ! Όταν, πριν από λίγες μέρες, είδα το εξώφυλλο του νέου της δίσκου, όπου ποζάρουν ο Μάρτιν Σκορσέζε, ο Τζον Κέιλ –εντάξει τον Μαρκ Τζέικομπς και τον κόσμο της μόδας δεν τον κατέχω–, ένιωσα ότι αυτό το κορίτσι παίζει πλέον σε άλλη πίστα.
Τα δύο πρώτα singles, «SS26» και «Rock Music», παίζονται παντού και τα ως τώρα δημοσιεύματα λένε ότι αν το «Brat» ήταν μια έκρηξη ηλεκτρονικής ενέργειας, το νέο άλμπουμ θα είναι μια συνειδητή στροφή σε πιο κιθαριστικούς δρόμους. Δεν θα το πεις ακριβώς ροκ, αλλά η Charli έχει ξεκαθαρίσει τουλάχιστον ότι δεν προσπάθησε να φτιάξει ένα «Brat 2», αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι που θα μπορούσε να ξενίσει ένα μέρος του κοινού της. Το στοίχημα για εκείνη φαίνεται να είναι η καλλιτεχνική εξέλιξη και όχι η επανάληψη μιας επιτυχημένης συνταγής. Κι αυτό μένει να το δούμε (ή μάλλον να το ακούσουμε) μέσα στο επόμενο διάστημα…
O Al Jourgensen επιχειρεί να κλείσει οριστικά μια ιστορία 46 ετών — γεμάτη πρωτοπορία, πολιτική οργή, εξαρτήσεις, ρήξεις και περισσότερα από ένα «τελευταία» αντίο
Το συγκρότημα του Γκρεγκ Αλεξάντερ υπογράφει το «One Night Only (Break Loose Break Free!)» για τη νέα ρομαντική κομεντί με τη Μόνικα Μπαρμπάρο και τον Κάλουμ Τέρνερ
17°
