Ροκ ιστορίες

  It’s only rock’n’roll

Αλλά είναι αθάνατο κι όταν γίνεται σωστά παραμένει συναρπαστικό, γεμάτο ενέργεια κι έτοιμο να προκαλέσει… εξεγέρσεις. Στην περίπτωση των Future of the Left (απ’ το όνομα και μόνο, καταλαβαίνεις) όλα δουλεύουν ρολόι. Το ουαλικό τρίο –που προέρχεται από τις στάχτες των σπουδαίων Mclasky– με το δεύτερο άλμπουμ του “Travels With Myself and Another” (*****) μας χορταίνει με ατόφιο, δυνατό, αυθεντικό, σύγχρονο rock’n’roll, με punk αναφορές και στίχους που έχουν κάτι να πουν για τη ζωή.  Κουράγιο μπορείς να πάρεις κι από τους παλαίμαχους Los Straitjackets, που κρατάνε ψηλά τη σημαία του garage, του surf και του rock’n’roll με το καινούργιο τους άλμπουμ “The Further Adventures of Los Straitjackets” (***). Κιθάρες που κελαηδάνε, comic αισθητική, νεανικά πάρτι, αμερικάνικη τηλεόραση των 50s και 13 ινστρουμένταλ ευχάριστα, διασκεδαστικά και ικανά να σου φτιάξουν τη διάθεση.

Αντίθετα ο Elvis Costello θα μονολογεί «με τον ήλιο τα βάζω, με τον ήλιο τα βγάζω τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;»... διότι και στο Nashville πήγε και τον T Bone Burnett πήρε παραγωγό και με τη Lorretta Lynn συνεργάστηκε και η Emmylou Harris τού κάνει φωνητικά κι ένα σωρό παλαίμαχοι μουσικοί του είδους τον συνοδεύουν αλλά... το εγχείρημα “Secret, Profane & Sugarcane” (**) δεν περπατάει.

Τέλος, για τους πετυχημένους Dave Matthews Band που κυκλοφόρησαν μόλις το “Big Whiskey and the Groogrux King” (*), ένα έχω να πω: Ο Dave Matthews είναι ο Sting της  Αμερικής.

  Blind Date

Οι Άγγλοι έχουν ενθουσιαστεί με τη Florence (+ the Machine) που μόλις κυκλοφόρησε το “Lungs” (***). Από φωνή φωνάρα, καθώς κινείται με άνεση μέσα στο τρίγωνο Kate Bush, Annie Lennox, Siouxie, αλλά τα τραγούδια της μένουν καθηλωμένα στο πλαίσιο που έχουν ορίσει ήδη οι μεγάλες κυρίες της αγγλικής ποπ. Και οι Γάλλοι είναι ενθουσιασμένοι με τη Sophie Delila αλλά μάλλον υπερβάλλουν. Τυπικό μουσικό πλαίσιο από orchestral disco, light ska, ρετρό pop, soul και «ελαφριά» μουσική. Το άλμπουμ “Hooked” (**) είναι ευχάριστο αλλά χωρίς εκπλήξεις.

Υλικό αρχείου

  ISLAND LIFE - 50 Years of Island Records (**) Ενα τριπλό cd για να αφηγηθεί μια μεγάλη ιστορία και μάλιστα μέσα από επιτυχίες δεν είναι ο σωστός τρόπος, ιδίως όταν πρόκειται για μια εταιρεία που έχει κυκλοφορήσει εξαιρετικά άλμπουμ.

IRON AND WINE - Around the Well (***) Όταν το γκρουπ «λέει», ακόμη κι όσα –κατά καιρούς– περίσσεψαν στο συρτάρι έχουν ενδιαφέρον και σ’ αυτό το 2πλό cd θα βρείτε αρκετά διαμάντια και κάτι απ’ την ψυχή των Iron & Wine.

FAITH NO MORE - The Very Best Definitive Ultimate Greatest Hits Collection (**) Έχουν προηγηθεί ένα σωρό άλλες παρόμοιες συλλογές και το μόνο που μπορεί να διαφοροποιήσει αυτή την κυκλοφορία είναι ο τίτλος-σιδηρόδρομος.

TWISTED SISTER - Stay Hungry (**) Πώς περνάει ο καιρός, βρε παιδί μου...Το «απόλυτο» άλμπουμ των Twisted Sister επανακυκλοφορεί (για τα 25χρονα από την πρώτη του κυκλοφορία), συνοδευόμενο κι από ένα ακόμη cd με σπάνιο υλικό. So 80s...

  Οι επιζήσαντες

Καθώς η ποπ κουλτούρα γίνεται η κυρίαρχη αισθητική έκφραση του 21ου αιώνα και δικαιώνεται ιστορικά, η μυθολογία της είναι απαραίτητη. Χρειάζεται «αγίους», «μάρτυρες», «πρωτεργάτες», «ήρωες» και «αδικοχαμένους» (απ’ αυτούς έχει μπόλικους) για να στηρίξουν την 60χρονη πορεία της. Οι διάφοροι θεσμοί σαν το Rock & Roll Hall of Fame δεν φτουράνε για να στήσουν μυθολογία. Είναι κάτι σαν την Ακαδημία: πολύ καθώς πρέπει, πολλή επισημότης, πολύ clean, πολλή φιλολογία. Η ποπ κουλτούρα είναι γεμάτη από καταραμένους ήρωες.

Ο Brian Wilson, o Syd Burrett, o Bob Dylan, ο Johnny Cash, o Leonard Cohen και τώρα ο Roky Erickson, που η ψυχεδελική του «τρέλα» με τους 13th Floor Elevators τον οδήγησε σε πειράματα με LSD, στη φυλακή, στο ψυχιατρείο για ηλεκτροσόκ, στην απόλυτη ανέχεια.

Μια ακόμη «χαμένη ιδιοφυΐα» που κατόρθωσε να επιζήσει και να γιορτάσει τα 62α γενέθλιά της. Τώρα προσπαθεί να ορθοποδήσει, μια και η ποπ κουλτούρα αποδίδει εύσημα στους ήρωες της δεκαετίας του ’60.

Κι αν οι προηγούμενες γενιές γοητεύονταν από τους «ιδανικούς αυτόχειρες» και τους νεκρούς από O.D., οι σημερινές προτιμούν τους επιζήσαντες, τους «ελάσσονες ποιητές», τις «χαμένες ιδιοφυΐες». Και ο Roger Kynard Erickson είναι ένας τέτοιος.

makismilatos@in.gr