Σαράντα χρόνια σόλο Stevie Nicks

Το πρώτο σόλο άλμπουμ της Stevie Nicks, η οποία ήταν από το 1975 μέλος των Fleetwood Mac, έμεινε επί τρία ολόκληρα χρόνια στο Billboard 200· τέσσερα κομμάτια έγιναν χιτ σε 45άρια: το “Stop Draggin' My Heart Around”, το “Leather and Lace”, το “Edge of Seventeen” και το “After the Glitter Fades”. Από το “Bella Donna” η Nicks έδειξε την τάση της να συνεργάζεται με φίλους της μουσικούς, όπως ήταν ο Tom Petty και ο Don Henley και να καλεί στο στούνιο και στα λάιβ session μουσικούς όπως τον Waddy Wachtel (που έγινε ο βασικός της κιθαρίστας), τον πιανίστα στην E-Street Band του Bruce Springsteen Roy Bittan και τον Donald “Duck” Dunn από τους Booker T. & the MGs. Στο “Bella Donna” συνεργάστηκαν 20 μουσικοί και δύο τραγουδίστριες, η Sharon Celani και Lori Perry, οι οποίες κάνουν ακόμα φωνητικά μαζί με την 73χρονη πια Nicks. 

Η Stevie Nicks άρχισε να δουλεύει για το “Bella Donna” το 1979, στα διαλείμματα των ηχογραφήσεων του τρίτου άλμπουμ των Fleetwood Mac, του “Tusk”, που κυκλοφόρησε εκείνο τον Οκτώβριο. Μετά την τουρνέ του “Tusk” το φθινόπωρο, αφοσιώθηκε στο σόλο της άλμπουμ: 10 κομμάτια, 42 λεπτά ποπ μουσικής, ανάμεσα στα οποία το “Think About It” που η Nicks έγραψε για τη φίλη της, επίσης μέλος των Fleetwood Mac, Christine McVie. Μερικά κομμάτια που συνέθεσε και ηχογράφησε μέχρι την άνοιξη του 1981 δεν μπήκαν στο άλμπουμ: το “Blue Lamp”, το “Gold and Braid” και το “Sleeping Angel” συμπεριλήφθηκαν στο ’’Enchanted’’, το box set που κυκλοφόρησε το 1998. Τρία ακόμα κομμάτια από εκείνη την εποχή, το “If You Were My Love”, το “Belle Fleu” και το “The Dealer”, μπήκαν αργότερα στο cd “24 Karat Gold: Songs from the Vault”.

Όταν η Nicks προσχώρησε στους Fleetwood Mac μαζί με τον Lindsey Buckingham, οι θαυμαστές του βρετανικού συγκροτήματος είδαν μια αμερικανική εισβολή και φοβήθηκαν ότι δεν θα έβγαινε σε καλό στους Fleetwood Mac. Αλλά, στην πραγματικότητα, το ζεύγος των Αμερικανών τούς εκτόξευσε στην κορυφή της εμπορικής επιτυχίας: το “Rumours” (1977) έγινε το πιο εμπορικό άλμπουμ όλων των εποχών ξεπερνώντας εκείνα των Beatles, και η παρουσία της Nicks έφερε μια δόση μυστικισμού και ποίησης. Εξάλλου, η γυναίκα από το Φοίνιξ της Αριζόνα δεν ήταν μόνο μια ακόμα ευχάριστη φωνή: έπαιζε πιάνο και κιθάρα, έγραφε τραγούδια, ήταν μοναδική στα λάιβ και η θεατρικότητά της κοσμούσε τη σκηνή και τα εξώφυλλα των δίσκων. Το στιλ της έγινε γνωστό ως bohemian-meets-rock'n'roll και προσέδωσε στην μπάντα μια ιδέα από τούλι και παλιά δαντέλα· ένα είδος μετα-χίπικης κομψότητας.

Μετά την κυκλοφορία του “Bella Donna”, η Nicks έκανε μια σύντομη περιοδεία μαγνητοσκοπώντας την τελευταία συναυλία της στο Wilshire Fox Theatre του Μπέβερλι Χιλς: το λάιβ κυκλοφόρησε το 1982 με τον τίτλο “White Wing Dove-Stevie Nicks in Concert”, μια ένδοξη στιγμή της ποπ που θα διαρκούσε περισσότερο αν η Nicks δεν έπρεπε να αρχίσει την επόμενη μέρα τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ “Mirage” των Fleetwood Mac. Πολλοί θεώρησαν το “Bella Donna” ανεπανάληπτη επιτυχία, αλλά το καλοκαίρι του 1983 η Nicks συνέχισε με το “The Wild Heart”: οι τίτλοι των άλμπουμ ήταν εύγλωττοι -μια ωραία γυναίκα με ατίθαση καρδιά.