Ήταν το 1991 η καλύτερη χρονιά για το rock;

«Nevermind», «Chili Peppers», «Screamadelica»: ήταν το 1991 η χρυσή χρονιά του ροκ; To 1991 αρχίζει με το τέλος των Smiths και την αρχή των Oasis. Οι Stone Roses είχαν πέσει σε χειμερία νάρκη και η σκηνή Madchester είχε ξεχαστεί. Αλλά μέσα σε λίγους μήνες εκτοξεύτηκαν οι Primal Scream, οι Red Hot Chili Peppers, οι Stone Temple Pilots και οι R.E.M: στη σκηνή του Bristol άνθιζε το trip hop.

Από το «Out Of Time» των R.E.M. ξεπήδησαν δυο μεγάλα χιτς, το «Losing My Religion» και το «Shiny Happy People», ενώ με το «Screamadelica» οι Primal Scream επικύρωσαν την επιτυχία που είχε το «Loaded». Οι U2 ανανεώθηκαν με το φιλόδοξο «Achtung Baby», οι Massive Attack κυκλοφόρησαν το «Blue Lines» και οι «My Bloody Valentine» το κλασικό πια «Loveless». Οι Red Hot Chili Peppers κυριάρχησαν στα κλαμπ με το «Under The Bridge». Το grunge ανέδειξε μια μουσική ποικιλία, έναν τρόπο ντυσίματος και μια πόλη, το Σιάτλ, που μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ήταν μουσικά απομονωμένη από τις κεντρικές σκηνές της Νέας Υόρκης, του Λος Άντζελες και του Σαν Φρανσίσκο.

Σκληρό πανκ, heavy metal και indie rock, συχνά αργό τέμπο και περίπλοκες ενορχηστρώσεις: οι Alice in Chains, οι Melvins και οι Soundgarden δημιούργησαν έναν ήχο που πολλοί κριτικοί ονόμασαν «βαλτώδη» – αν και ο χαρακτηρισμός δεν είναι σαφής αντιπροσωπεύει, κατά κάποιον τρόπο, το «Nevermind», όπως και το «Gish» των Smashing Pumpkins. Κιθαριές, βρόμικες κιθαριές, με θλιμμένους στίχους.

Το 1991, στα πάρτι ακούγονταν James και Wonder Stuff: το βρετανικό ροκ είχε μεγάλη επιτυχία στις χορευτικές πίστες. Το σινγκλ των Blur «There’s No Other Way» έγινε, μάλλον απρόσμενα, χιτ, και οι Γερμανοί μεταλλάδες Scorpions το ’ριξαν στο soft rock, ή τουλάχιστον στο softer, με την μπαλάντα «Wind Of Change». Αλλά το μέταλ συνέχιζε τον δρόμο του με το «Black Album» των Metallica –οι ροκάδες ξετρελάθηκαν με το «Enter Sandman»– ενώ οι Guns N’Roses έβγαλαν δύο άλμπουμ σε μια μέρα, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει, Τα κομμάτια «You Could Be Mine», «November Rain», «Live And Let Die» και η διασκευή του «Knocking On Heaven’s Door» έχουν σταθερό airplay.

Ο Moby με το «Go» έγινε γνωστός στην Ευρώπη σε ένα πλαίσιο πολιτικής ορθότητας με συνθήματα για τα δικαιώματα των ζώων. Το μαχητικό ροκ της προηγούμενης περιόδου αντικατέστησε η «κοινωνική ευαισθησία», τα μουσικά κηρύγματα περί αστέγων, χορτοφαγίας και, όπως ήταν φυσικό, περί της μάστιγας του AIDS που προκάλεσε πολλές οδυνηρές απώλειες. To καλύτερο κομμάτι της χρονιάς ήταν, κατά γενική ομολογία, το «The Whole Of The Moon» των Waterboys, ενώ ο θάνατος του Freddie Mercury τον Νοέμβριο έφερε το «Bohemian Rhapsody» στην κορυφή των πωλήσεων. Οι Queen είχαν κυκλοφορήσει το τελευταίο τους άλμπουμ με τον τίτλο Innuendo, τον Φεβρουάριο.

Η αλήθεια είναι ότι οι παλιότεροι δεν έλειψαν από το 1991. Η συναυλία του Paul Simon στο Σέντραλ Παρκ έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα σπουδαιότερα live όλων των εποχών, και στο πάρκο Golden Gate του Σαν Φρανσίσκο έγινε μεγάλη συναυλία για χάρη του Bill Graham που σκοτώθηκε σε δυστύχημα με ελικόπτερο, στην οποία συμμετείχαν οι Santana, οι Grateful Dead, οι Journey και οι Crosby, Stills, Nash & Young. Ο Frank Zappa, αν και βαριά άρρωστος, κυκλοφόρησε τις Live ηχογραφήσεις «You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4» και «Make a Jazz Noise Here», επιβεβαιώνοντας ότι ο παλιός είναι αλλιώς.