Μουσικη

Η μέρα που έμαθα πως δολοφονήθηκε ο Τζον Λένον

«Το αποτύπωμά του σφράγισε τόσο ωραία ολόκληρο τον κόσμο»

106960-212121.JPG
Μιλένα Αποστολάκη
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Κολλάζ με φωτογραφίες του Τζον Λένον, της Γιόκο Όνο και των Beatles
© Koichi Kamoshida/Liaison

40 χρόνια από τη δολοφονία του Τζον Λένον: Η Μιλένα Αποστολάκη θυμάται πώς έμαθε το τραγικό γεγονός επιστρέφοντας από το σχολείο.

Γύριζα από το σχολείο. Κρύο χριστουγεννιάτικο κι αυτή η χαρούμενη διάθεση των διακοπών που πλησιάζουν.

Μπαίνοντας σπίτι η αδελφή μου, μου είπε το νέο.

Χωρίς διαδίκτυο και έξυπνα τηλέφωνα εκείνη την εποχή, ήμουν κολλημένη στα δελτία ειδήσεων για να πάρω όση περισσότερη πληροφόρηση μπορούσα. Η ετυμηγορία ήταν ξεκάθαρη, ένας νεαρός ψυχοπαθής, που ατάραχος απολάμβανε την ειδεχθή δημοσιότητά του.

Δεν ήμουν η γενιά των Beatles και εκείνη την περίοδο τους έβρισκα και λίγο «παρωχημένους» σε σχέση με τα μουσικά ρεύματα της εποχής. Ήξερα όμως την αξία τους. Αναγνώριζα ότι άλλαξαν την ποπ κουλτούρα και την ιστορία της σύγχρονης μουσικής. Ένιωθα ότι ανάμεσα στους τέσσερις πρωταγωνιστές του συγκροτήματος ο Λένον ήταν ο primus inter pares, ο συνθέτης του τραγουδιού που εγώ ξεχώριζα, Give peace a chance, ο ακτιβιστής με τις ανησυχίες και την ένταξη στο φιλειρηνικό κίνημα.

Για αυτούς τους λόγους είχα ένα βάρος όλη εκείνη τη μέρα και για μέρες αργότερα. Τη στενοχώρια που προκαλεί μια παράλογη και αδόκητη απώλεια κάποιου που είναι οικείος, όχι γιατί τον γνωρίζεις, αλλά γιατί ξέρεις ότι το αποτύπωμά του σφράγισε τόσο ωραία ολόκληρο τον κόσμο.

Μιλένα Αποστολάκη

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ορφέας και Ευρυδίκη στην Αρχαία Μεσσήνη
Ορφέας και Ευρυδίκη στο Αρχαίο Θέατρο Μεσσήνης

Στον ρόλο του Ορφέα η Teresa Iervolino, της Ευρυδίκης η Μαρία Κοσοβίτσα και του Έρωτα η Μαριλένα Στριφτόμπολα. Συμμετέχει η Χορωδία Δωματίου Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου

Κώστας Λειβαδάς, μία διαδρομή 30 χρόνων: Η Μαβίλη, η επιμονή, η νύχτα κι όσα δεν ελέγχονται
Κώστας Λειβαδάς: Τριάντα χρόνια ανάμεσα στη Μαβίλη, την «Επιμονή» και όσα δεν ελέγχονται

Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY