Μουσικη

Η μέρα που έμαθα πως δολοφονήθηκε ο Τζον Λένον

«Το αποτύπωμά του σφράγισε τόσο ωραία ολόκληρο τον κόσμο»

Κολλάζ με φωτογραφίες του Τζον Λένον, της Γιόκο Όνο και των Beatles — © Koichi Kamoshida/Liaison

08.12.2020, 10:04
Μιλένα Αποστολάκη
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens An Offering to Athens: Οι PichiAvo μας μίλησαν για τη νέα εντυπωσιακή τοιχογραφία τους στου Ψυρρή

Κατερίνα Καμπόσου

Κινηματογραφος Γυναικοκτονίες: Το ντοκιμαντέρ της Βίλμας Μενίκη για την έμφυλη βία

Μανίνα Ζουμπουλάκη

More in Culture Vidcast Μακριά από το Πλήθος | Αύγουστος Κορτώ (και Τζέρι): Η δυστυχία είναι βαθιά αντιπαραγωγική

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

40 χρόνια από τη δολοφονία του Τζον Λένον: Η Μιλένα Αποστολάκη θυμάται πώς έμαθε το τραγικό γεγονός επιστρέφοντας από το σχολείο.

Γύριζα από το σχολείο. Κρύο χριστουγεννιάτικο κι αυτή η χαρούμενη διάθεση των διακοπών που πλησιάζουν.

Μπαίνοντας σπίτι η αδελφή μου, μου είπε το νέο.

Χωρίς διαδίκτυο και έξυπνα τηλέφωνα εκείνη την εποχή, ήμουν κολλημένη στα δελτία ειδήσεων για να πάρω όση περισσότερη πληροφόρηση μπορούσα. Η ετυμηγορία ήταν ξεκάθαρη, ένας νεαρός ψυχοπαθής, που ατάραχος απολάμβανε την ειδεχθή δημοσιότητά του.

Δεν ήμουν η γενιά των Beatles και εκείνη την περίοδο τους έβρισκα και λίγο «παρωχημένους» σε σχέση με τα μουσικά ρεύματα της εποχής. Ήξερα όμως την αξία τους. Αναγνώριζα ότι άλλαξαν την ποπ κουλτούρα και την ιστορία της σύγχρονης μουσικής. Ένιωθα ότι ανάμεσα στους τέσσερις πρωταγωνιστές του συγκροτήματος ο Λένον ήταν ο primus inter pares, ο συνθέτης του τραγουδιού που εγώ ξεχώριζα, Give peace a chance, ο ακτιβιστής με τις ανησυχίες και την ένταξη στο φιλειρηνικό κίνημα.

Για αυτούς τους λόγους είχα ένα βάρος όλη εκείνη τη μέρα και για μέρες αργότερα. Τη στενοχώρια που προκαλεί μια παράλογη και αδόκητη απώλεια κάποιου που είναι οικείος, όχι γιατί τον γνωρίζεις, αλλά γιατί ξέρεις ότι το αποτύπωμά του σφράγισε τόσο ωραία ολόκληρο τον κόσμο.