15 ερωτήσεις στους Still Corners

Το λονδρέζικο ντουέτο έχει τον τρόπο του να γράφει κομψευόμενη dream pop με τα αιθέρια φωνητικά της Tessa Murray να δένουν ιδανικά με τις συνθέσεις του Greg Hughes. Λίγο πριν την εμφάνισή τους στην Αθήνα, την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου στο Gagarin 205, με την υποστήριξη του Athens Voice Radio 102.5 και το νέο τους άλμπουμ «Slow Air», οι Still Corners μάς βάζουν στο κλίμα με κινηματογραφικό τρόπο.

Πώς ήταν η εμπειρία στην Αμερική;
Περάσαμε πολύ καλά, είναι εύκολο να ξεχάσεις πόσο αχανής είναι, ειδικά όταν τη διασχίζεις με αυτοκίνητο. Ο χώρος αποκτά άλλη διάσταση αλλά παράλληλα νιώθεις αυτή την απομόνωση σαν να βρίσκεσαι στο άγνωστο. 

Πόσο επέδρασε στη δημιουργία του «Slow Air»;
Όταν είσαι στο αεροπλάνο για να αφήσεις την πόλη λίγο μετά την απογείωση πετάς κυριολεκτικά πάνω από το πουθενά. Μπορεί να δεις ένα μικρό δρόμο να διασχίζει ένα μεγάλο βουνό. Πού οδηγεί ο δρόμος, άγνωστο. Προσπαθήσαμε να μελοποιήσουμε αυτή την αίσθηση του χώρου γράφοντας το «Slow Air».

Τι σας έλειψε περισσότερο από το Λονδίνο;
Ο σαρκασμός, αυτό το μοναδικό είδος του βρετανικού χιούμορ.

Πώς γράφτηκε το Black Lagoon;
Θέλαμε ένα μπιτάτο τραγούδι με πολλές κιθάρες, ξεκίνησα να παίζω και η Τessa να τραγουδά. Μέσα σε τρεις ώρες είχε τελειώσει. 

Πώς έχει εξελιχθεί η συνεργασία σας μέσα στο χρόνο; Έχετε κάποιες σταθερές διαδικασίες στη σύνθεση;
Λέγεται ότι οι άνθρωποι που γράφουν μουσική μαζί για μεγάλο διάστημα αναπτύσσουν μια τηλεπαθητική σχέση, ένα είδος φυσικού ενστίκτου κλπ. Αυτό ισχύει απόλυτα στην περίπτωση μας. Συχνά δεν χρειάζεται να μιλάμε. Απλώς συμβαίνει. Διαδικαστικά συνήθως έχω ηχογραφήσει από πριν κάποιες μουσικές μου ιδέες, η Tessa δίνει την ερμηνεία και κάπως έτσι ξεκινάμε. Μερικές φορές τελειώνουν αμέσως ενώ άλλες τα διαμορφώνουμε σταδιακά κρατώντας μερικά από τα αρχικά στοιχεία της δομής. 

Πόσο αλλάζουν τα κομμάτια στη διάρκεια της περιοδείας;
Μας αρέσει να πατάμε λίγο γκάζι, να τα παίζουμε όλα πιο γρήγορα, πιο δυνατά. Για μας στούντιο και live είναι δυο διαφορετικά πράγματα και έτσι τα αντιμετωπίζουμε.

Τι να περιμένουμε από την εμφάνισή σας στην Aθήνα; 
Δυνατά τύμπανα, σκοτεινό ατμοσφαιρικό φωτισμό, φανταστικά visuals και ηλεκτρισμό. 



Τι θυμάστε πιο έντονα από τις προηγούμενες εμφανίσεις σας στην Αθήνα;
Tην ομορφιά της πόλης, τη ζεστασιά των ανθρώπων και την επιθυμία να ζούσαμε εκεί.  

Ποια είναι η τελευταία ταινία που σας γοήτευσε;
Eίδα πρόσφατα για δεύτερη φορά το «Days of Heaven» του Terrence Malick. Μετά έψαξα και μερικά videos στο YouTube για το φωτισμό που χρησιμοποιήθηκε, όλος φυσικός, συχνά σκοτεινός, με τον ήλιο να δύει στον ορίζοντα. Η χρήση του φωτισμού είναι απίστευτη όπως και η ταινία καθεαυτή.



Ποιο soundtrack θα επιλέγατε να γράψετε από την αρχή;
Το «Manhunter».

Τι θα αλλάζατε αν ξεκινούσατε σήμερα;
Θα κοιτάγαμε να μην αγχωνόμαστε τόσο πολύ, να περνάμε καλά γιατί η ζωή είναι μικρή και να δουλεύουμε εξίσου εντατικά. 

Τι θα κάνατε αν δεν ήσασταν μουσικoί;
Θα φτιάχναμε μια δισκογραφική. 

Ποια θα ήταν η καλύτερη συνθήκη για να ακούσει κανείς ολοκληρωμένα το «Slow Air»;
Mε ακουστικά σε ένα τρένο για το Κάιρο. 

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία των Still Corners στο City Guide της Athens Voice