Τι νύχτες, τι θέαμα, τι ήχοι, τι παλμός. Πόσος κόσμος, πόση ενέργεια, ω, ήταν μαγικά και προπάντων, ναι, ήταν το 12ο Reworks με τέρμα την ένταση στα ηλεκτρονικά! Γιατί το πιο ιστορικό, πρωτοποριακό και πετυχημένο φεστιβάλ της ηλεκτροθεσσαλονίκης δόνησε και απογείωσε το βορρά, παρουσιάζοντας για άλλη μια χρονιά τον αφρό του παγκόσμιου χάρτη.
Ήμασταν εκεί: όταν ο David August πρίμαρε το τέμπο του, όταν οι Ισλανδοί Gus Gus, ζωντανά και μετρονομημένα, εξανάγκασαν το λαό σε διαρκές χορωδιακό σεκόντο, όταν οι Who Made Who τσάκισαν τα ηχεία, όταν ο γκουρού της Compact records, Michael Mayer, σκρόλαρε στο Vertigo -ανθό του χορευτικού μα και φουλ σοφιστικέ label του. Ήταν γιορτή, ήταν χαρά αλλά και ύψιστη καλλιτεχνική πράξη το φετινό Reworks 2016. Γιατί κατάφερε να συνενώσει σώματα και πνεύματα, δομώντας μια αξία-αξίωμα πλέον για το μέλλον της μουσικής: we can Rework it now!
Έτσι χτυπάς κορυφή, μιας και το Reworks θεωρείται πλέον ένα διεθνές σημείο αναφοράς για τη χορευτική μουσική: θυμόμαστε το «Primitive People», γλυκά «πειραγμένο» όπως μας το σέρβιρε ο Mano Le Tough (δικό του είναι, ό,τι θέλει το κάνει!). Απολαύσαμε και δικαιώσαμε τα υπερθεματιστικά περί του καλύτερου live act στον πλανήτη όταν οι KiNK σάρωσαν το stage. Μεγάλα ονόματα, μεγάλες νύχτες: το τετραήμερο 14 έως και 18 Σεπτεμβρίου, είδαμε, νιώσαμε, επικοινωνήσαμε.
Όμως δεν ήταν μόνο ο τέκνο θεούλης Ben Klock ή ο σούπερσταρούμπο Solomun, που έκαναν το φεστιβάλ αξέχαστο. Ήταν και το μικρό που θα γίνει μεγάλο, ήταν και το άγνωστο έως χθες που ετοιμάζεται να εκτροχιαστεί, ήταν το τοπικό που εκκολάπτεται για να γίνει παγκόσμιο, ήταν δηλαδή το CU Pop Up Techno Room με τη σκηνή του, που έβαλε θεμέλιες λίθους και σπάνιες γκρούβες, παρακαταθήκη για το αύριο. Ήμασταν εκεί! Γιατί στο 12 Reworks έσκασε το κόνσεπτ και η παρθενική του εμφάνιση. Μια ιδέα: να μπορεί ο κάθε ένας που συμμετείχε στον εναλλακτικό μουσικό διαγωνισμό που διοργάνωσε το CU On Stage- Reworks Edirion να δειγματίσει και να προβάλει την τέχνη και τη δεξιοτεχνία του στη μουσική. Και πραγματοποιήθηκε, δίνοντας την ευκαιρία σε εκατοντάδες παιδιά εκείνες τις νύχτες να φορτώσουν τα τραγούδια τους.
Αυτή άλλωστε είναι και η φιλοσοφία του CU Pop Up Techno Room: όνειρα και δράση! Δεν χρειάζεται να είσαι μουσικός ή ειδήμονας, να διαβάζεις παρτιτούρες και να κατέχεις τη μηχανική των συσκευών, ξεκόλλα! Ξεκόλλησες! Και είδες πόσο ωραίο και εύκολο είναι να παίξεις το τραγούδι σου. Ήμασταν εκεί! Ακούσαμε, χορέψαμε, θαυμάσαμε και αποθεώσαμε το νεύρο και το πείσμα των νέων παιδιών, που η μουσική και το είναι τους τελούν σε συνθήκη απόλυτου συντονισμού. Και τι κρίμα που βγάλαμε μόνο έναν νικητή. Γιατί όλοι ήσασταν ταλεντάρες. Και μεγαλύτερος απ' όλους ο Nicola Regulus, που μας ξεσήκωσε. Φιγούρα, τέμπο, άποψη, ύφος, όλα σε κωδικό underground beat twist. Το dj set του έσκασε σαν πυροτέχνημα, φωτοβολώντας στην ίδια μίξη απίστευτο πλούτο ηχοχρωμάτων. Free Styler ο τύπος: ντίσκο, φανκ, τζαζ, χάουζ και τέκνο breaks, κατάφερε να τα ενορχηστρώσει σε soundtrack ένα. Πιάνο, υπολογιστής, εφέκτορας, όλα στην υπηρεσία του, που δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει ακόμα και σινεματικές ή εναλλακτικές ατμόσφαιρες, προκειμένου να σωματοποιήσει αλλά και να συναισθηματικοποιήσει τη μουσική του.
Έτσι δοξαστικά και υπέροχα κύλησαν οι νύχτες στη Θεσσαλονίκη εκείνων των ημερών. Κι αυτή ήταν η τρίτη χρονιά που το CU έδωσε την ευκαιρία μέσω του διαγωνισμού CU On Stage σε όλους τους συμμετέχοντες να προωθήσουν τη δουλειά τους στα μεγάλα ακροατήρια. Δίπλα σε μεγάλους καλλιτέχνες. Το μικρό πλάι στο μάξιμουμ. Το άσημο δίπλα στο διάσημο. Το αύριο δίπλα στο σήμερα. Υπόκλιση!
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
7°
