Μπορεί τα συγκροτήματα να είναι η πεμπτουσία της pop κουλτούρας, όμως οι πραγματικοί δημιουργοί έχουν ανάγκη και το μονοπάτι της μοναχικότητας που τους ελευθερώνει από τη δέσμευση της κοινής συνισταμένης με τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ, αλλά και ανάγκη από side projects που τους βγάζουν από τη ρουτίνα της κύριας δραστηριότητας . Όλα είναι εδώ:
Efrim Manuel Menuck - High Gospel (***)
Ηχητικά νέφη θορύβου, τσακισμένα blues της ερήμου, ηλεκτρικά ambient, φωνητικές ψαλμωδίες… Το ιδρυτικό μέλος των Godspeed You! Black Emperor και των Thee Silver Mr. Zion δημιουργεί ένα σεβαστικό κι απελπισμένο δίσκο που περιστρεφόμενος –κυρίως– γύρω απ’ τον εαυτό του, παραμελεί το ταξίδι.
Esmerine - La Lechuza (***)
Κι εδώ έχουμε δεσμούς αίματος με τους Godspeed You! και τους Mr. Zion, αφού το βασικό ντουέτο προέρχεται απ’ αυτά τα γκρουπ. Η επαναλειτουργία των Esmerine (μετά από 6 χρόνια) γίνεται για ένα ρέκβιεμ αφιερωμένο στη μνήμη της υπέροχης Lhasa de Sela (που «ζει» στο δίσκο με ένα τραγούδι της). Ένα μελαγχολικό ρυάκι, ένα ατμοσφαιρικό, χαμηλών τόνων άλμπουμ, ένα μουσικό έργο που θα μπορούσε να έχει ακουστεί στην κηδεία της.
Ένας δίσκος μεγάλης συναισθηματικής αξίας. Στο όνομα της παλιάς μας φιλίας, ο Th. M. μάς κάνει ένα όμορφο, απλό, γλυκό δώρο που έφτιαξε μόνος του με τα χέρια του, επιβεβαιώνοντάς μας πως είναι κι αυτός ένας κρυφός αισθηματίας και επιτρέποντας μας να δούμε βαθύτερα μέσα του. Ένας Αμερικανός φίλος…
Okkervil River - I Am Very Far (***)
Έχοντας θέσει οι ίδιοι τον πήχη πολύ ψηλά, μας δίνουν το δικαίωμα να μιλήσουμε εδώ για μερικές ανέμπνευστες και κουρασμένες στιγμές που μετατρέπουν αυτό το άλμπουμ σε «αξιοπρεπή εμφάνιση». Όμως τα μελωδικά τους χαρίσματα, η folk-ψυχεδελική τους παιδεία, η αποτελεσματική λειτουργία του συνόλου και η δυνατότητα να μη χάνουν το στόχο τους είναι παρόντα κι εδώ.
Ίσως αυτό είναι το pub-rock του 21ου αιώνα… Παρότι ο Black Francis, στην παραγωγή, τους τραβολογάει άσκοπα προς την περιοχή των Pixies, εντούτοις παραμένουν μια καθαρόαιμη «αγγλούρα» μ’ ένα ηχητικό χαρμάνι από punk, new wave και indie παλαιάς κοπής και τη φωνή του Eddie Argos σε νέες (αφηγηματικές) περιπέτειες.
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
