Σου έφτιαξα μία κασέτα στο κλίμα των ημερών: καταθλιπτικό γκλαμ. Κατέβασέ τα όλα. Merry Christmas, bitch!
La Cantique de Noël - Röyksopp: Ένα σύμπαν από νιφάδες που τρεμοπαίζουν σαν χαλασμένο theremin. Παλιό παραδοσιακό τραγουδάκι, το έλεγαν στα σχολεία τον περασμένο αιώνα. Μία άρπα, ένας υπολογιστής και μία καρδιά από κρύσταλλο. (tiny.cc/syf6z)
That Was The Worst Christmas Ever! - Sufjan Stevens: Το αγαπημένο eye candy της αθηναϊκής χιψτερίας για το 2010. Οι διάσημες χριστουγεννιάτικες μπαλάντες του είναι τόσο low-folk που σέρνονται στο πάτωμα. Ευτυχώς, όλο το δράμα είναι γκομενικό και δεν αφορά τον i-Βασίλη. (tiny.cc/98n5j)
Vieni a vivere - Dente: Για τη νέα χρονιά «έλα να ζήσεις μαζί μου, θα κάνουμε 120 παιδιά και θα δώσουμε σε όλα παράξενα ονόματα». Πρώτον: είναι στα ιταλικά. Δεύτερον: έχει παιδική χορωδία. Τρίτον: έχει μία θεϊκή παύση που σου ραγίζει τους δακρυγόνους. (tiny.cc/xxkyy)
Stay Another Day - Maps: Διασκευή παλιού κομματιού των East 17. Ο τύπος λέει το εμπνεύστηκε καταχείμωνο, οδηγώντας, έχοντας σβερκώσει 12 Ες. Το μόνο που τον έσωσε από βέβαιο θάνατο ήταν ένα θερμοσάμθινγκ τζάκετ που φορούσε. Το ακούς και νιώθεις σιγά σιγά να παγώνει το αίμα σου, είναι μαγικό σου λέω. Φά’ το. (tiny.cc/s3wkx)
We Dress Up Like Snowmen - The Wave Pictures: Κλασικό χριστουγεννιάτικο indie που πανκο-ποπίζει, έχει πλάκα, δεν καταλαβαίνεις γρι τι λέει αλλά στο τέλος χορεύουν όλοι μαζί στο χιόνι κοροϊδεύοντας κάποιον Ντέιβιντ, «ο Ντέιβιντ είναι τέρας, νια-νια-νια». Ποιος δεν τα ’χει ζήσει; (tiny.cc/bjczu)
Wonderful Christmas Time - Hold Your Horse Is: Τρεις πιτσιρικάδες Άγγλοι διασκευάζουν στο τυπικό έξτρα-fun, πανκο-ποπ στιλ το χριστουγεννιάτικο κλάσικ του Paul McCartney, μετά πάνε στην pub, μεθάνε, ξερνάνε πάνω σε μία γκόμενα, κατουράνε στη γωνία και μέχρι τις 10 και μισή έχουν λιποθυμήσει. Το επόμενο πιο british πράγμα που μπορώ να σκεφτώ είναι το Φαληράκι της Ρόδου. (tiny.cc/gtotc)
Splitting Up Christmas - Kevin Devine: Γλυκανάλατο indie με ακουστική κιθάρα, από αυτά που ντρέπεσαι αλλά σ’ αρέσουν. Ο τύπος πρέπει μάλλον να φοράει ζακάρ πουλόβερ με τάρανδους, τραγουδώντας το. Ευτυχώς ξέρεις ότι είναι μπάκουρας και σώζεται κάπως. Ενδιαφέροντες ήχοι στο βάθος, μάλλον από τις σωληνώσεις. (tiny.cc/8pxjd)
A Glimpse of Stocking - Saint Etienne: Ολόκληρο άλμπουμ από το αγαπημένο τρίο, 15 χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια παλιά και καινούργια, λίγο λυπημένα ή εντελώς χαζά. Κουδουνίζουν σαν παγάκια, κάνουν ποπ σαν ποπκόρν μέσα στο μικροκυμάτων, κάνουν γρρρ-γρρ σαν DVD player που ξεκινάει. Ξυπνάς και είναι 1990. (tiny.cc/7x3qk)
Christmas Special - The Boy Least Likely To: Πρώτη φορά ακούω χριστουγεννιάτικα τραγούδια να μοιάζουν καλοκαιρινά. Άλμπουμ με 11 κομμάτια, κουδουνάκια, γαϊδουράκια, χιονονιφάδες, ανύπαντρους γονείς και ένα στο οποίο οι δύο Wham! συναντιούνται μετά από χρόνια σε ένα μπαρ και περνάνε μαζί τα Χριστούγεννα. Τι γλυκό! (tiny.cc/bf8sz)
The Bad Wife - Julie Christmas: Σκέψου ένα ξωτικό με προβλήματα διαχείρισης θυμού, μέσα σε ένα σπιτάκι από χριστουγεννιάτικη πουτίγκα, να τα έχει πάρει στην κράνα και με την κιθάρα του να ουρλιάζει «Θα σας γαμήσω όλους - Μη μου φύγεις μωρό μου - Αποκεφαλισμένα γεράκια - Όλα είναι πράσινα», με φωνή Μπγιορκ. Για ένα διαφορετικό ρεβεγιόν. (tiny.cc/wcpl9)
A Christmas Gift for You - Various: Κυκλοφορία της ετικέτας MoshiMoshi με 6 νέα γκρουπ που ερμηνεύουν παλιά χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια με το γνώριμο ύφος της ανεξάρτητης σκηνής: κιθάρες, γκομπιούτερς, βελούδινους ακκισμούς και φωνές μεγαλομπεμπέκας. Καλό για το αυτοκίνητο. (tiny.cc/o6soz)
Last Christmas - I Like Trains: Συγκινητική, αργόσυρτη προσπάθεια να αποδώσουν το κλασικό εορτο-χιτ των Wham! με σοβαροφάνεια, ώριμη διάθεση και καμπανάκια. Καταλήγουν να ακούγονται σαν στεναχωρημένη 17χρονη αδερφή που έχει καπνίσει τρία πακέτα τσιγάρα. Τέλειο. (tiny.cc/yqren)
Merry Christmas - Thunderskank & Tru Fix: Καρτουνίστικο κατασκεύασμα με θραύσματα και samples από το μουσικό θέμα του John Williams για το “Home Alone”, με dubstep γδούπους και συρσίματα. Καλό για να κλείσει το πάρτι. Έχει και την ατάκα “Merry Christmas filthy animal”. (tiny.cc/4ss6y)
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπέρνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
14°
