Περί Ωραίου. Περί κάλλους.

• Ομήρου Ιλιάς, ραψωδία Σ', στίχος 83. Θαύμα ιδέσθαι.
• Δημόκριτος: Σώματος κάλλος ζωώδες ήν μη νους υπή. Το κάλλος του σώματος είναι ζωώδες αν δεν υπάρχει μυαλό.
• Αριστοτέλης: Το κάλλος παντός επιστολίου συστατικώτερον. Το κάλλος είναι η καλύτερη συστατική επιστολή.
• Πλούταρχος: Κάλλος περιμάχητον μεν αλλ’ ολιγοχρόνιον. Το κάλλος αξίζει τη μάχη, αλλά είναι ολιγόχρονο.
• Οβίδιος: Forma bonum fragile est. Η ωραιότης είναι εύθραυστη.
• Γκυστάβ Φλωμπέρ: Τα ωραία πράγματα δεν περιγράφονται.
• Νίκος Καζαντζάκης: Ποτέ οι Έλληνες δε δούλεψαν την τέχνη για την τέχνη, πάντα η ομορφιά είχε σκοπό να υπηρετήσει τη ζωή. Και τα σώματα τα ήθελαν οι αρχαίοι όμορφα και δυνατά, για να μπορούν να δεχτούν ισορροπημένο και γερό νου. Κι ακόμα, για να μπορούν, σκοπός ανώτατος, να υπερασπίσουν το άστυ.
• Αλμπέρ Καμύ, Η εξορία της Ελένης, 1948: Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν.
• Φερνάντο Πεσσόα: Η ομορφιά είναι Ελληνική. Αλλά η γνώση ότι είναι Ελληνική είναι σύγχρονη.

Ωραίος < ὡραῖος, -α, -ον. Αυτός που παράγεται στη σωστή εποχή (ὥρα). Καλοκαίρι: Οι τέσσερις-πέντε μήνες κατά τους οποίους γίνονταν οι εκστρατείες. Αυτός που γίνεται στη σωστή ώρα, στον κατάλληλο καιρό, εποχιακός, έγκαιρος. Αυτός που βρίσκεται στην ακμή της ηλικίας του, νεανικός. Λέγεται για πράγματα όμορφα, χαριτωμένα.

-Φράσεις: ὡραῖοι καρποί, ὡραῖοι ἄρνες, τα αρνιά του έτους, ἡ ὡραία. Τὴν μὲν ὡραίην οὐχ ὕει, δεν βρέχει κατά την εποχή, ἄροτος, ἔργον, ὡραῖόν ἐστι, ο καιρός είναι καλός, ὡραῖα ἱερά, γάμων ή γάμου ὡραίη, ἐς ἥβην ὡραίαν γάμων, πατήρ γε μὴν ὡραῖος, ὡραίῳ ἕσταμεν βίου, θανεῖν ἕτοιμος.

Κάλλος. Ομορφιά (στα έπη του Ομήρου). Λέγεται για το θεϊκό αλλά και το ανθρώπινο κάλλος.

-Φράσεις: ἐς κάλλος, προσπαθεί να φαίνεται όμορφη, προσπαθεί να επιδεικνύει την ομορφιά της, εἰς ζῆν, χάριν ευχαρίστησης, ικανοποίησης, κάλλεα κηροῦ, όμορφα έργα από κερί, οι κηρήθρες.

-καλλονή, ἡ (κάλλος), ομορφιά, κάλλος,

-καλλιστεῖον (καλλιστεύω). Βραβείο ομορφιάς. Ο θνητός Πάρiς ήταν κριτής στα πρώτα καλλιστεία μεταξύ της Αφροδίτης, της Αθηνάς και της Ήρας. Ο τίτλος των μυθολογικών αυτών καλλιστείων ήταν «Τη Καλλίστη» (στην ομορφότερη). Σύμφωνα με την επικρατέστερη μυθολογική εκδοχή αυτών των καλλιστείων, ο Πάρις επέλεξε ως ωραιοτέρα από τις τρεις πανέμορφες θεές την Αφροδίτη και εκείνη ως δώρο του ενέπνευσε απύθμενο, τυφλό έρωτα για την Ωραία Ελένη. Αυτός ο αχαλίνωτος έρως οδήγησε στην απαγωγή της βασίλισσας της Σπάρτης και έτσι ο κόσμος της εποχής κατέληξε σε ολέθριο, πολυετή πόλεμο. Τον Τρωικό πόλεμο. Τα σημερινά «καλλιστεία» έλκουν το όνομα τους από τα αρχαία αυτά καλλιστεία.

Καλλιστώ, -οῦς, ἡ, η πιο όμορφη. Από την Καλλιστώ πήραν το όνομά τους τα καλλιστεία.