Δημήτρης Φωτιάδης: Σβήνοντας το χρώμα, φωτίζοντας την ψυχή

Μετά την πρόσφατη έκδοση της ποιητικής συλλογής «Φωνές από τη σκοτεινή άβυσσο», ο Δημήτρης Φωτιάδης συνεχίζει να μας εκπλήσσει. Βραβευμένος σεναριογράφος και συγγραφέας, ζώντας πλέον στην Ισλανδία, ασχολείται με την ασπρόμαυρη φωτογραφία και τα φωτογραφικά του project έχουν ήδη φιλοξενηθεί σε διεθνή περιοδικά, με το σκοτεινό και το απόκοσμο να εξακολουθεί να διατρέχει κάθε πτυχή του έργου του.

— Βραβευμένος σεναριογράφος, ποιητής, φωτογράφος. Τώρα ζεις στην Ισλανδία. Μίλησέ μας για τα ασπρόμαυρα φωτογραφικά σου project, τα οποία έχουν φιλοξενηθεί σε περιοδικά, αλλά και για τη συμμετοχή σου στη φωτογραφική έκθεση στο Άμστερνταμ τον Σεπτέμβριο.
Στην έκθεση του Άμστερνταμ τον Σεπτέμβριο θα παρουσιάσω ένα δείγμα από το πρότζεκτ μου «The Forest Calls Her Back». Πρόκειται για μια ιστορία που ακολουθεί τη σταδιακή μεταμόρφωση μιας γυναίκας η οποία επαναπροσδιορίζει την ταυτότητά της και γίνεται ένα με τη φύση, ξυπνώντας μέσα της κάποια ζωώδη ένστικτα. Είναι μια μοναδική ευκαιρία να μεταφέρω αυτά τα θραύσματα σκοταδιού και μοναξιάς σε έναν φυσικό χώρο, προσκαλώντας τον θεατή να νιώσει αυτή την ψυχρή αλλά βαθιά συναισθηματική ατμόσφαιρα.

© Δημήτρης Φωτιάδης

— Γιατί ασπρόμαυρη φωτογραφία; Παραπέμπει, ίσως, με κάποιον τρόπο, και στον τίτλο της ποιητικής σου συλλογής «Φωνές από τη σκοτεινή άβυσσο»;
Η επιλογή της ασπρόμαυρης φωτογραφίας δεν έγινε για να συνδεθεί άμεσα με τον τίτλο της ποιητικής μου συλλογής «Φωνές από τη σκοτεινή άβυσσο». Η σύνδεση αυτή υπάρχει υποσυνείδητα, επειδή και τα δύο πηγάζουν από την ίδια εσωτερική ανάγκη, αλλά η ασπρόμαυρη εικόνα είναι, πάνω από όλα, η ίδια μου η αισθητική ταυτότητα. Γενικά στην τέχνη μου, είτε πρόκειται για εικόνα είτε για λόγο, με ελκύει το σκοτεινό, το απόκοσμο και το βλάσφημο. Το ασπρόμαυρο είναι το ιδανικό μέσο για να εκφράσω αυτή την έλξη. Δηλαδή το βαθύ σκοτάδι, το θραυσμένο φως και τα κοντινά πλάνα σε εκφράσεις ανθρώπων, μεταφέροντας αυτή τη μελαγχολική αλλά και κυνική γοητεία.

— Πώς είναι να ζεις στην Ισλανδία; Εμπνέεσαι από τα τοπία της, από τις εικόνες που βλέπεις καθημερινά;
Ζώντας στην Ισλανδία για πάνω από έναν χρόνο, νιώθω επιτέλους χαρούμενος και ήρεμος, καθώς η καθημερινότητα εδώ μου προσφέρει την εσωτερική γαλήνη που χρειαζόμουν. Ταυτόχρονα, είναι αδύνατον να μείνω ανεπηρέαστος καλλιτεχνικά. Τα άγρια, πρωτόγονα τοπία και οι ακραίες εναλλαγές του καιρού τροφοδοτούν συνεχώς την τέχνη μου, αποτελώντας τον ιδανικό καμβά για να εξερευνήσω τη σκοτεινή μου αισθητική και να γεννήσω νέες ιστορίες.

© Δημήτρης Φωτιάδης

— Αν μπορούσες να περιγράψεις τη φωτογραφική σου φιλοσοφία με μία μόνο πρόταση, ποια θα ήταν;
Η φωτογραφία για μένα είναι μια εξερεύνηση της ανθρώπινης ταυτότητας μέσα από εφιαλτικά κάδρα, δημιουργώντας εικόνες που μοιάζουν με μνήμες από έναν κόσμο γνώριμο αλλά ταυτόχρονα ανοίκειο.

— Ποιοι φωτογράφοι ή καλλιτέχνες έχουν επηρεάσει τη ματιά σου;
Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος φωτογράφος που να έχει διαμορφώσει τη ματιά μου. Η έμπνευσή μου προέρχεται κυρίως από τον κινηματογράφο και τη μουσική. Σκηνοθέτες όπως ο David Lynch και ο Robert Eggers έχουν επηρεάσει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την ατμόσφαιρα, το μυστήριο και τη σχέση του ανθρώπου με το τοπίο. Παράλληλα, αντλώ έμπνευση από την αισθητική και τη σκοτεινή, υπαρξιακή ατμόσφαιρα της black metal, στοιχεία που συχνά διαπερνούν τις εικόνες μου.

Σχετικό Άρθρο

Βιβλιο Ειρήνη Βαρδάκη: Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ και οι ιστορίες που δεν χαρίζονται

A.V. Team 10.07.2026, 15:25

— Αν έχανες αύριο όλο το φωτογραφικό σου αρχείο και μπορούσες να κρατήσεις μόνο μία φωτογραφία, ποια θα ήταν αυτή και γιατί;
Θα κρατούσα τη φωτογραφία με τη γυναίκα που αντικρίζει το γεράκι, γιατί νιώθω πως κρύβει κάτι αρχέγονο, σαν μια τελετουργία που προϋπήρχε του ανθρώπου. Σε αυτή την εικόνα μοιάζουν να αναγνωρίζονται όχι απλά να συναντιούνται, και αυτό μέσα μου επικοινωνεί.

© Δημήτρης Φωτιάδης