Η μεγάλη σφαγή των Β' ΚΑΠΗ Αλίμου: Οι ανθρώπινες ιστορίες και το τραύμα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας

Μία έκρηξη στα ΚΑΠΗ Αλίμου εξολοθρεύει σχεδόν ολόκληρο (68 νεκροί) το γηραιό πληθυσμό της δημόσιας δομής. Πέντε χρόνια μετά κι ενώ οι έρευνες των αρχών έχουν αποβεί άκαρπες, ένα κινηματογραφικό συνεργείο αναζητά τον πραγματικό ένοχο πίσω από το τραγικό γεγονός – τρεις είναι οι βασικοί ύποπτοι σύμφωνα με τους αστικούς μύθους του Αλίμου. Σκηνοθέτρια και ψυχή του εκκολαπτόμενου ντοκιμαντέρ είναι η σκληρή Λυδία, ενώ όλο το συνεργείο αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες.

Μια ερασιτεχνική ταινία, με άγνωστους ηθοποιούς και αφήγηση που παραπέμπει σε ψευδοντοκιμαντέρ –σαν αυτό που γυρίζει η Λυδία της θαυμάσιας Λυδίας Μπαγεώργου– είναι η «Μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου». Το φιλμ ξεκινά χαλαρά και με διάθεση να μοιραστούμε 2-3 ανεκδοτάκια που θα ελαφρύνουν κάπως το κλίμα, όμως γρήγορα αναπτύσσει ένα ακαταμάχητο κωμικό στιλ που σε συμπαρασύρει και σε οδηγεί σε απρόσμενα πεδία γνήσιας συγκίνησης. Ο Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος, που υπογράφει εκτός από τη σκηνοθεσία και το σενάριο, έχει κάνει μόλις μία ταινία στο παρελθόν, το «Lacrimosa» (2014). Με το δεύτερο φιλμ του πιστοποιεί ότι διαθέτει τις κατάλληλες ιδέες για ιστορίες με μπόλικο ψαχνό καθώς και το απαραίτητο ταλέντο για να τις υποστηρίξει. Όλα τα λεφτά στο φιλμ είναι οι σχέσεις μεταξύ των μελών του αντισυμβατικού συνεργείου που εκτός της δυναμικής σκηνοθέτριας (ένα πορτρέτο σκιαγραφημένο με όλες τις ιδιορρυθμίες και τα κουσούρια που συνοδεύει το προφίλ του κακοποιητικού και δυνάστη σκηνοθέτη) οι υπόλοιποι ζουν στην καθησυχαστική ρουτίνα του εκκεντρικού μικρόκοσμού τους που λειτουργεί με «αναρχοκομμουνιστικά» τσιτάτα και θεωρίες συνωμοσίας. Σε αυτόν προσθέστε τους γραφικούς της γειτονιάς –τρομερή φάτσα ο αυτόπτης μάρτυρας που βγάζει την σκηνοθέτρια έξω από τα ρούχα της–, τους θεσμικούς παράγοντες, τους εκπροσώπους των αρχών αλλά και τους συντηρητικούς «νοικοκυραίους» που δεν αντέχουν τη διαφορετικότητα και το εναλλακτικό, οπότε έχετε μια αντιπροσωπευτική μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας. Ο Σκλάβος έχει πετύχει κάτι εντυπωσιακό με τα ερασιτεχνικά «ΚΑΠΗ» του: με όχημα μια σπαρταριστή σάτιρα περιγράφει ανθρώπινες ιστορίες γεμάτες θλίψη, παιδικά τραύματα και ψυχολογικές δοκιμασίες, ενώ στον πυρήνα του το πανέξυπνο σενάριο μιλά για το πολλαπλό (γενεαλογικό, ιστορικό, κοινωνικοπολιτικό) τραύμα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας. Το φιλμ πραγματοποιήθηκε μετά από πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του Αλίμου όπου κι έγιναν όλα τα γυρίσματα με τη συμμετοχή μελών των ΚΑΠΗ, μαθητών σχολείων, ηλικιωμένων δημοτών αλλά και του ίδιου του δημάρχου!