Πώς πραγματικά γράφτηκε το Ο Διάβολος Φοράει Prada
Για πρώτη φορά μετά από είκοσι και πλέον χρόνια, η celebrity stylist Λέσλι Φρίμαρ μίλησε δημόσια για τον ρόλο της ως η πραγματική «’Εμιλι» πίσω από τον χαρακτήρα της Έμιλι Μπλαντ στο Ο Διάβολος Φοράει Prada 2.
Στο νέο επεισόδιο του podcast The Run-Through with Vogue, η Φρίμαρ επιβεβαίωσε ότι η ηρωίδα που έγινε pop culture icon βασίστηκε πάνω της, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εγώ είμαι η Έμιλι». Η αποκάλυψη αυτή έρχεται μετά από δεκαετίες φημών και υπαινιγμών γύρω από το ποια ήταν τελικά η έμπνευση της Λόρεν Γουάιζμπεργκερ όταν έγραψε το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε το κινηματογραφικό franchise του ο Διάβολος Φοράει Prada.
Όπως είπε, ήταν εκείνη που ξεστόμισε πρώτη τη φράση που αργότερα έγινε θρυλική στο σινεμά και φυσικά ήταν εκείνο το αλαζονικό «εκατομμύρια κορίτσια θα σκότωναν για να κάνουν τη δουλειά μας».
Η Φρίμαρ μίλησε επίσης για το περίφημο περιστατικό με το χειρόγραφο του «Χάρι Πότερ», το οποίο στο φιλμ παρουσιάζεται ως μια σχεδόν αδύνατη αποστολή. Στο επεισόδιο εξηγεί τι πραγματικά συνέβη, δίνοντας μια πιο ρεαλιστική —και λιγότερο κινηματογραφική— εκδοχή των γεγονότων. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη σχέση της με τη Γουάιζμπεργκερ όλα αυτά τα χρόνια και στο κατά πόσο έχουν διατηρήσει επαφή, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η απόσταση μεταξύ τους παρέμεινε.
Το podcast, με οικοδέσποινες τις Chloe Malle (διάδοχη κατάσταση της Γουίντουρ στη Βίβλο της Μόδας!), Chioma Nnadi και Nicole Phelps, λειτουργεί ως μια σπάνια ματιά στα παρασκήνια της Vogue και της μόδας.
Η συνέντευξη της Φρίμαρ, όμως, ξεχωρίζει γιατί για πρώτη φορά η ίδια αποφασίζει να μιλήσει ανοιχτά για το πώς βίωσε την περίοδο που ενέπνευσε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες ταινίες της pop κουλτούρας. Με την παραδοχή της ότι «I am Emily», κλείνει έναν κύκλο εικασιών και ανοίγει έναν νέο γύρο συζητήσεων για το τι πραγματικά συνέβαινε πίσω από τις πόρτες της Vogue στα τέλη των ’90s.
«Ναι, υποθέτω ότι δεν ήμουν ιδιαίτερα ευγενική μαζί της γιατί καταλάβαινα ότι θα έπρεπε, τελικά, να κάνω και τη δική της δουλειά. Απλώς καθόταν εκεί και μάζευε υλικό για το βιβλίο της», αποκάλυψε η Φρίμαρ, δίνοντας και την υστερόβουλη διάσταση των πραγμάτων και του τόσο καλού χαρακτήρα της «Άντι Σακς».
«Δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από το γραφείο της Άννα που μου έλεγαν ότι ήθελε να με δει. Ήμουν τρομοκρατημένη», θυμήθηκε η Φρίμαρ.
«Μου είπε: “Ποια είναι η Λόρεν Γουάιζμπεργκερ;” και της απάντησα: “Ήταν η βοηθός σας, η junior assistant”. Και τότε εκείνη είπε: “Λοιπόν, έγραψε ένα βιβλίο για εμάς — και εσύ βγαίνεις χειρότερη κι από μένα!”».
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
13°
