Χουντικά τανκς και ερωτικά χιτάκια στη Διεθνή Έκθεση του 1967 

«Καλωσόρισες έρωτα κι αυτό μόνο μου φτάνει, για να ρίξουμε άγκυρα στης καρδιάς το λιμάνι»: Ο Άλκης Στέας τον βραβεύει με το έπαθλο των 25.000 δραχμών, το Παλαί Ντε Σπορ τον δοξάζει και τον καταχειροκροτεί και έτσι ο Ντίνος Ηλιόπουλος κερδίζει όλα όσα ονειρεύτηκε. Το «Καλωσόρισες έρωτα, καλώς ήρθες χαρά μου», που με ερμηνεύτρια την Άντζελα Ζήλεια τον έχρισε βασιλιά του Φεστιβάλ Τραγουδιού της ΔΕΘ 1967, έκανε πλην άλλων τη στριφνή πεθερά του, Μαρίκα Κρεββατά, να πάψει να τον μειώνει. Το ίδιο συνέβη και με τον θείο του Νίκο Σταυρίδη, όπως φυσικά και τον Κούλη Στολίγκα, που στον ρόλο του ντετέκτιβ Αστραπομμάτη προσπαθεί να ανακαλύψει πόσοι Καρατουλπάνηδες υπάρχουν. 

Το όνομα της ταινίας ήταν «Ο Ανακατωσούρας», το φιλμ γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Θεσσαλονίκη και ο Ηλιόπουλος (Θωμάς Καρατουλπάνης με το όνομα) ανέβηκε ζωντανά στη σκηνή καταμεσής του Φεστιβάλ Τραγουδιού, γιατί σεναριακά έπρεπε να κερδίσει το ρισπέκτ της κακιάς πεθεράς («ό,τι σαβούρα υπάρχει εσύ θα την πάρεις»), σκαρφιζόμενος την ύπαρξη σωσία του ονόματι Ηρακλή. Ο ατρόμητος Ηρακλής στον «Ανακατωσούρα» είναι το άλτερ έγκο του στο πιο δυναμικό. Και μέσα στα πολλά ζογκλερικά που κάνει είναι να γράψει και το τραγούδι που σαρώνει στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού εκείνης της χρονιάς. Μόνο που εκείνη, η ΔΕΘ του 1967, δεν ήταν μια κανονική ΔΕΘ, ήταν η πρώτη ΔΕΘ της Χούντας. 

Μερικούς μήνες πριν οι Συνταγματάρχες κατέλυσαν τη Δημοκρατία. Βέβαια τα άγρια που συνέβαιναν στην αληθινή ζωή της χώρας έμειναν έξω από την υπόθεση της ταινίας του Γρηγόρη Γρηγορίου και έτσι η Έκθεση, όπως κάθε χρονιά, τελείωσε παραδοσιακά με το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού ακούγοντας άλλο ένα τραγούδι πιστό στο πνεύμα του Σαν Ρέμο. Πνεύμα Σαν Ρέμο τότε σήμαινε ότι δια ροπάλου απαγορευόταν η χρήση μπουζουκιού με εντολή καταστατικού, άρα τραγούδια ελαφρά, ρομαντικά και αγαπησιάρικα σαν της Άντζελας Ζήλειας: «Καλωσόρισες έρωτα, με τα κρίνα στα χέρια, με το γέλιο, την άνοιξη, με το φως, με τ’ αστέρια». Λίγο πριν να σηκώσει το τρόπαιο σαν συνθέτης της χρονιάς, ο Ηλιόπουλος/ Ηρακλής/ Καρατουλπάνης, που τα κάνει όλα αυτά για να κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό της Γκέλης Μαυροπούλου, καταφέρνει να πουλήσει πέντε μικρά και πέντε μεγάλα Ζάσταβα σε μια παμπλούτου φλέρτι κυρία, που γοητεύεται από το σεξ απίλ και το ασύστολο αλά ζιγκολό πέσιμό του. 

Η σκηνή όπου εκτοξεύεται η μυθική ατάκα για τα Ζάσταβα, που πέραν άλλων προσόντων «γίνονται και κρεβάτι, αλλά αυτά μετά, γιατί πρώτα η δουλειά», είναι γυρισμένη στην αντιπροσωπεία «Χωλίδη» απέναντι από την Αγγελάκη και δίπλα από το Γαλλικό περίπτερο. Στις ενσωματωμένες εμβόλιμες σκηνές κάνουν καμέο ο Φούντας, ο Γκιωνάκης και ο Σακελλάριος, αλλά και ο πραγματικός συνθέτης του τραγουδιού Γιώργος Μουζάκης.