Ντάνιελ Ντέι-Λιούις: Γιατί επιστρέφει στην υποκριτική μετά από οκτώ χρόνια αποχής

Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις μίλησε για την απόφασή του να επιστρέψει στην υποκριτική, ύστερα από οκτώ χρόνια αποχής. Ο τρεις φορές βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στο Rolling Stone με αφορμή τη συμμετοχή του στο νέο φιλμ του γιου του, Ρόναν, με τίτλο Anemone.

Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, που έχει τρεις γιους με τη σύζυγό του Ρεμπέκα Μίλερ, τόνισε ότι είχε επιφυλάξεις για το αν έπρεπε να επιστρέψει στη δημοσιότητα, όμως ξεκαθάρισε πως ο γιος του δεν θα προχωρούσε στην ταινία αν ο ίδιος δεν δεχόταν να συμμετάσχει.

Το έργο, το οποίο συνυπογράφουν σεναριακά πατέρας και γιος, αντλεί έμπνευση από τη δική τους σχέση, εστιάζοντας στους δεσμούς και στις συγκρούσεις ανάμεσα σε πατέρες, γιους και αδέλφια. Ο 68χρονος ηθοποιός παραδέχτηκε ότι η απόφαση να εγκαταλείψει τον κινηματογράφο το 2017, μετά το Phantom Thread, τον είχε γεμίσει με μια «παραμένουσα θλίψη», γνωρίζοντας πως ο Ρόναν θα συνέχιζε να δημιουργεί ταινίες χωρίς εκείνον. Όπως είπε, η επιθυμία να δουλέψουν μαζί λειτούργησε σαν κίνητρο ώστε να ξεπεράσει τον φόβο της επιστροφής.

Παρά το άγχος του για την επανασύνδεση με τον κόσμο του σινεμά, ο Ντέι-Λιούις τόνισε ότι δεν έπαψε ποτέ να αγαπά τη δουλειά του, αν και συχνά τον άφηνε «ψυχικά αδειανό». Θυμήθηκε πως στο γύρισμα του Phantom Thread ένιωσε ότι ίσως δεν θα μπορούσε να ξαναβρεί ποτέ τη «φλόγα» της δημιουργίας και έτσι μίλησε τότε για αποχώρηση. «Τελικά, θα ήταν καλύτερα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό», είπε με αυτοκριτική, διευκρινίζοντας πως ποτέ δεν είχε σκοπό να αποσυρθεί οριστικά, αλλά απλώς να ασχοληθεί με άλλα πράγματα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που είχε ανακοινώσει αποχώρηση: το 1997 είχε δηλώσει πως σταματά με το The Boxer, πριν επιστρέψει το 2002 για τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης. Σήμερα, μετρώντας τρία Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες του στα My Left Foot (1989), There Will Be Blood (2007) και Lincoln (2012), παραδέχεται ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να «ανάψει ξανά η εσωτερική φλόγα». Όμως η συνεργασία με τον Ρόναν, όπως λέει, την αναζωπύρωσε αμέσως και η εμπειρία υπήρξε «από την αρχή μέχρι το τέλος, καθαρή χαρά».