Αναφορά στον Ηλία Καζάν

Αν δεν μπορείς να μιλήσεις για τον Ηλία Καζάν δίχως να αναφερθείς στο γεγονός εκείνο που στιγμάτισε την καριέρα του, το ότι το 1952 έδωσε στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών ονόματα συναδέλφων του που όπως κι εκείνος είχαν υπάρξει μέλη του κομουνιστικού κινήματος, τότε καλύτερα να αφήσεις το έργο του να μιλήσει για εκείνον. Αν στην αληθινή ζωή κανείς δεν είναι ασφαλής από μικρότερα ή γιγαντιαία λάθη, στο σινεμά αυτό που τελικά μένει είναι οι ταινίες. Και οι ταινίες του Καζάν παραμένουν απόδειξη ενός ανθρώπου που όχι μόνο είχε ένα ανοιχτό, ευρύ και τολμηρό πνεύμα, μα κι ενός καλλιτέχνη που υπήρξε πάντα τολμηρός και ασυμβίβαστος.

Πώς για παράδειγμα μια ταινία σαν τη «Συμφωνία κυρίων», μια τόσο πολιτική ταινία πάνω στον αντισημιτισμό, μπορεί να ταιριάξει στο προφίλ ενός ανθρώπου που αποτέλεσε για χρόνια αποδιοπομπαίο τράγο για τα «μικρά εγκλήματα» ολόκληρης της κινηματογραφικής βιομηχανίας; Πόση σημασία έχει; Βλέποντας ξανά τις ταινίες του Καζάν από το «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» μέχρι το «Αμέρικα Αμέρικα» δεν μπορείς παρά να θαυμάζεις ένα έργο που παραμένει ακόμη αγέρωχα ζωντανό.

Ο Καζάν ήταν ένας από τους σκηνοθέτες που όρισε από την αρχή το τι σημαίνει υποκριτική στο σινεμά (δίνοντας σε ηθοποιούς όπως ο Μπράντο, ο Τζέιμς Ντιν, η Βίβιαν Λι, ο Μοντγκόμερι Κλιφτ μερικούς από τους καλύτερους ρόλους του) και υπογράφοντας ταινίες που ανήκουν σε εκείνο το είδος του κλασικού σινεμά που δεν βαριέσαι ποτέ να ξαναδείς. «Ανατολικά της Εδέμ», «Λεωφορείο ο Πόθος», «Το λιμάνι της αγωνίας», «Πυρετός στο αίμα» και τόσες ακόμη, σε μια φιλμογραφία που η επανεξέτασή της σε αυτό το αφιέρωμα της Ταινιοθήκης την αποκαλύπτει συναρπαστική, ευρεία κι ακόμη επίκαιρη.

Info: 9-19/10 , Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά  Οδός  48  &  Μεγ.  Αλεξάνδρου  134-136, Μετρό  Κεραμεικός). Περισσότερες πληροφορές tainiothiki.gr