«Μαγνητικά Πεδία»: Η ταινία του Γιώργου Γούση θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 95η διοργάνωση των βραβείων Όσκαρ - Διαβάστε συνέντευξη του σκηνοθέτη στην ATHENS VOICE.
Τα «Μαγνητικά Πεδία»του Γιώργου Γούση, το τρυφερό και αφοπλιστικό road movieπου συζητήθηκε όσο ελάχιστα ελληνικά φιλμ φέτος, θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην 95η διοργάνωση των βραβείων Όσκαρ.
Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού, η ταινία του Γιώργου Γούση, επελέγη για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα φετινά Όσκαρ και επομένως να διεκδικήσει το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους.
Την επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας επέλεξεεπταμελής επιτροπή,η οποία συγκροτήθηκε αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό.
H επιτροπή συνήλθε σε συνεδρίαση και, έπειτα από διεξοδική συζήτηση, πρότεινε κατά πλειοψηφία τα «Μαγνητικά Πεδία», καθώς έκρινε ότι πρόκειται για μία ταινία που μιλάει απευθείας στον θεατή, ενώ δύναται να σταθεί σε ένα διεθνές κοινό, από τη στιγμή που πραγματεύεται ένα θέμα οικουμενικό, αυτό της υπαρξιακής κρίσης. Ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλας Γιατρομανωλάκης, έκανε αποδεκτή τη γνώμη της Επιτροπής και εξέδωσε τη σχετική απόφαση:
«Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού θα μεριμνήσει για την έγκαιρη ολοκλήρωση των διαδικασιών εκπροσώπησης της Ελλάδας στην 95η διοργάνωση των βραβείων Oscar, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου» καταλήγει η ανακοίνωση.
Σε σινεκριτική του για τα «Μαγνητικά Πεδία» στην ATHENS VOICE, ο Κωνσταντίνος Καϊμάκης περιέγραψε την ταινία ως εξής:
«Ένα σοφό, ντελικάτο και ευαίσθητο κινηματογραφικό τραγούδι είναι τα «Μαγνητικά πεδία», που αποκαλύπτει με τον πιο ειλικρινή –και για αυτό απέραντα επώδυνο– τρόπο τη σημασία του να ζεις απρόσκοπτα, ελεύθερα και δίχως την έγνοια της τακτοποιημένης, συμβιβασμένης ζωής.
»Το σενάριο-ωδή στην αλήθεια μιας ελεύθερης ζωής διανθισμένο με αρκετά χιουμοριστικά επεισόδια σκαρφίστηκαν από κοινού ο σκηνοθέτης με τους δύο πρωταγωνιστές του, οι οποίοι κράτησαν τα πραγματικά τους ονόματα σε αυτή τη μοιραία συνάντηση που οφείλει μεγάλο μέρος της γοητείας της στο δέσιμο των δύο πρωταγωνιστών. Ένα δέσιμο φυσικό και απέριττο, χωρίς πολλές λεπτομέρειες ή κινήσεις εντυπωσιασμού.
»Οι Έλενα Τοπαλίδου και Αντώνης Τσιοτσιόπουλος κάνουν κτήμα τους τις ταυτότητες των ηρώων τους σαν να πρόκειται για τους πραγματικούς εαυτούς τους. Βλέποντάς τους να λένε τα μικρά και ανείπωτα μυστικά τους με μια αθωότητα που ανακατεύεται με τη σκανδαλιά και με μια μελαγχολία που σπάνια αποτυπώνεται τόσο εύστοχα στο πανί, κυριολεκτικά θέλεις να τους πιάσεις και να τους αγκαλιάσεις. Η φυσική δύναμη και η αφτιασίδωτη γοητεία των «Μαγνητικών πεδίων» δεν υπάρχει περίπτωση να μη σας αγγίξει».
Ο σκηνοθέτης, ο οποίος έχει σχεδιάσει το εξώφυλλο για το τεύχος 481 της ATHENS VOICE, ανέφερε μεταξύ άλλων τα παρακάτω για τη δουλειά του σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Κωνσταντίνο Καϊμάκη:
Γιατί επέλεξες να είναι roadmovie; Είναι αγαπημένο σου είδος;
Δεν ξέρω αν είναι αγαπημένο μου είδος, αλλά έχω κάποιες αναφορές ταινιών όπως τα φιλμ του Κιαροστάμι και ειδικά τη«Γεύση του κερασιού». Ή την«Αλίκη στους δρόμους» του Βέντερς.
Από τι θέλουν να ξεφύγουν οι ήρωές σου;
Δεν έχω ιδέα. Δεν θέλαμε να ψάξουμε το παρελθόν και τις ιστορίες τους. Και αρκεστήκαμε σε μια απλή περιγραφή του καθενός. Ξέραμε μόνο ότι η Έλενα είναι χορεύτρια και πηγαίνει κάπου για να χορέψει αλλά τα παρατά όλα μόλις βλέπει μια αντανάκλασή της στον καθρέφτη και δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της. Ο Αντώνης από την άλλη είναι ένα συνηθισμένος άνθρωπος με μια κανονική δουλειά γραφείου, χωρίς ιδιαίτερα ταλέντα ή ανησυχίες, που έχει αναλάβει την αποστολή των λειψάνων της θείας του στη γενέτειρά της. Είναι αντίθετοι χαρακτήρες, αλλά αυτή η επικοινωνία που έχουν τους φέρνει πιο κοντά.
Περίμενες την επιτυχία του φιλμ;
Όχι. Δεν την περίμενα. Ήταν ένα φιλμ που έγινε από το τίποτα και η επιτυχία της, εκτός από το ότι μας χαροποίησε, μας προκάλεσε και μεγάλη έκπληξη.
Με μια ιστορική διάκριση για τον κυπριακό κινηματογράφο, η σκηνοθέτρια απέσπασε το βραβείο κοινού στο Sundance Film Festival για το «Κράτα με» και μιλά για την παγκόσμια γλώσσα του σινεμά και την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της
17°
