Κινηματογραφος

«Ολέθρια Σύγκρουση»: μια ρεαλιστική ταινία καταστροφής

Έχετε τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις σας;

28.04.2022, 18:15
Φωτεινή Αλευρά
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Οι διακοπές που μας προσπέρασαν

Ελένη Ψυχούλη

Health & Fitness Γιώργος Παππάς: «Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι μια πραγματικότητα στην οποία πρέπει να προσαρμοστούμε»

Δήμητρα Γκρους

Κινηματογραφος Trainspotting: 30 χρόνια μετά, ποια είναι η ζωή που επιλέξαμε;

Μπάμπης Καλογιάννης

Τι Να Δω Σήμερα: “Deep Impact” της Μίμι Λέντερ - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας

Η είδηση που από χθες δεν μπορώ να προσπεράσω είναι πως σήμερα, ο αστεροειδής 418135 με διπλάσιο μέγεθος από το Empire State Building, θα περάσει από τη Γη σε απόσταση οκτώ περίπου φορές την απόστασή μας από τη Σελήνη, όπως ανακοίνωσε η NASA. Κι αν αυτό σας ακούγεται αρκετά ασφαλές, στην απεραντοσύνη του διαστήματος, αυτό δεν είναι ούτε μια τρίχα. Είναι μεγάλος ο κατάλογος των ταινιών καταστροφολογίας, με το σενάριο μετεωρίτη ή αστεροειδή να προσκρούει στην επιφάνεια του πλανήτη μας, με ό,τι συνέπειες φαίνονται λογικές στον εκάστοτε δημιουργό ή κινηματογραφικό στούντιο. Σήμερα, βλέπουμε μία από τις μάλλον πιο ήπιες από αυτές και ίσως και πιο ρεαλιστικές, πριν τακτοποιήσουμε τις υποχρεώσεις μας και πούμε όποια λόγια χρωστάμε πουθενά, για παν ενδεχόμενο. Σήμερα βλέπουμε την ταινία «Ολέθρια Σύγκρουση» της Μίμι Λέντερ.

Ο Λίο (Ελάιτζα Γουντ) είναι ένας νεαρός ερασιτέχνης αστρονόμος, ο οποίος παρατηρεί για πρώτη φορά έναν κομήτη, με κατεύθυνση προς τη Γη. Η Τζένι (Τία Λεόνι) είναι μια δημοσιογράφος η οποία ερευνώντας την παραίτηση του Υπουργού Οικονομικών, ανακαλύπτει πως η κυβέρνηση των Η.Π.Α. σε συνεργασία με τη Ρωσία, προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της επικείμενης σύγκρουσης με τον κομήτη, από την οποία ο μαζικός αφανισμός της ζωής στον πλανήτη είναι σχεδόν σίγουρος.

Αρκετά πιο σεμνή και ακριβέστερη χαρακτηρίστηκε αυτή η αρμαγεδδωνική (επιτρέψτε μου) ταινία, η οποία βγήκε στις αίθουσες ακριβώς τη ίδια χρονιά με τον θορυβώδη και τεστοστερινούχο (επιτρέψτε μου και πάλι) «Αρμαγεδδών», το 1998. Εντυπωσιακά και υψηλής αξίας για την εποχή, οπτικά εφέ, προσωπικά δράματα σε ταυτόχρονη ανάπτυξη με τον εξελισσόμενο κίνδυνο που πλησιάζει και αναπόδραστη αγωνία που χτίζεται με έναν αναπάντεχα τίμιο τρόπο για μπλοκμπάστερ και ταινία καταστροφής. Να προτιμάται προς κατανάλωση, οπωσδήποτε πάντα σε σχέση με τον «Αρμαγεδδών», σε κάθε περίπτωση.