Αν η Γκιλφόιλ ήταν «τιμωρία» για την Ελλάδα, τι έφταιξαν οι Γάλλοι;

Ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε έναν απλό τρόπο να μετρά το διεθνές κύρος της χώρας: από τον Αμερικανό πρέσβη που φτάνει στην Αθήνα. Επί πρωθυπουργίας του ήρθε ο Τζέφρι Πάιατ, με θητεία στην Ουκρανία. Επί Κυριάκου Μητσοτάκη η Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Άρα, κατά τον συλλογισμό του, τότε η Ουάσιγκτον μας υπολόγιζε περισσότερο. Βολική σύγκριση, αρκεί να αγνοήσει κανείς τι συμβαίνει πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Το συμπέρασμα προηγείται της εξέτασης των δεδομένων.

«Οι Αμερικανοί στέλνουν σε κάθε χώρα τον πρεσβευτή που της αξίζει», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, συνδέοντας την επιλογή με τη σημασία που της αποδίδουν οι ΗΠΑ. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τι ακριβώς «άξιζε» η Γαλλία, όπου ο Τραμπ έστειλε τον Τσαρλς Κούσνερ, πατέρα του γαμπρού του; Και τι η Ιταλία, όπου τοποθέτησε τον δισεκατομμυριούχο Τίλμαν Φερτίτα;

Στο Παρίσι, πάντως, ο Κούσνερ προκάλεσε διπλωματική ένταση όταν η αμερικανική πρεσβεία αναπαρήγαγε σχόλια για τον θάνατο ακροδεξιού ακτιβιστή, τα οποία η γαλλική κυβέρνηση θεώρησε παρέμβαση. Κλήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών, δεν εμφανίστηκε και ακολούθησε προσωρινός περιορισμός της πρόσβασής του σε κυβερνητικά στελέχη. Να συμπεράνουμε ότι η Ουάσιγκτον υποτιμά και το Παρίσι;

Στην Ιταλία, αντίστοιχα, ο Φερτίτα περιόδευσε με θαλαμηγό αξίας 450 εκατ. δολαρίων, υποδεχόμενος αξιωματούχους και επιχειρηματίες. Παρουσίασε μάλιστα τις προσωπικές του γνωριμίες ως διπλωματικό πλεονέκτημα, ενώ μίλησε ανοιχτά για τη σχέση πολιτικής υποστήριξης και διεκδίκησης μιας πρεσβευτικής θέσης.

Στην Τουρκία, ο Τομ Μπάρακ επικρίνεται από την αντιπολίτευση για τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων του, ενώ το Reuters ανέδειξε ερωτήματα δεοντολογίας γύρω από σχέδιο αγωγού Ιράκ–Συρίας.

Στο Βέλγιο, ο Μπιλ Γουάιτ προκάλεσε αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών με παρεμβάσεις σε δικαστική έρευνα.

Σχετικό Άρθρο

Κοσμος Τα νούμερα της εβδομάδας | 8 - 14 Οκτωβρίου 2026

Σταμάτης Ζαχαρός 14.10.2026, 13:34

Στην Πολωνία, ο Τομ Ρόουζ ανακοίνωσε διακοπή επαφών με τον πρόεδρο της κάτω Βουλής, επικαλούμενος προσβολές προς τον Τραμπ. Ο Ντόναλντ Τουσκ υπενθύμισε την ανάγκη αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ συμμάχων.

Το κοινό στοιχείο δεν είναι η υποτιθέμενη απαξίωση μιας χώρας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Τραμπ επιλέγει εκπροσώπους: προσωπική εμπιστοσύνη, οικογενειακοί δεσμοί, πολιτική αφοσίωση, οικονομική υποστήριξη. Η Γκιλφόιλ υπήρξε αρραβωνιαστικιά του γιου του. Ο Κούσνερ συγγενής και δωρητής του. Η ελληνική περίπτωση δεν αποτελεί εξαίρεση, όσο κι αν βολεύει να παρουσιαστεί έτσι. Ο κ. Τσίπρας, ωστόσο, αντιμετωπίζει τη Γκιλφόιλ ως ειδικό μήνυμα προς τον Μητσοτάκη, όχι ως μέρος της ευρύτερης πρακτικής του Τραμπ.

Ο Αλέξης Τσίπρας αντί να εξετάσει το διεθνές φαινόμενο, το προσάρμοσε στην εγχώρια αντιπαράθεση. Από έναν πρώην πρωθυπουργό περιμένεις περισσότερη μελέτη πριν από την ατάκα.