Κάννες 2021: Οι νέες ταινίες της προτελευταίας μέρας

Η ταινία του Apichatpong Weerasethakul “Memoria” άφησε άριστες εντυπώσεις, αν και μόνο στους μυημένους. Ο Ταϊλανδός με το απίθανο όνομα, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Σικάγου, είχε κερδίσει τον χρυσό φοίνικα το 2010 με το “Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives”, που ήταν βασισμένο σε δικό του βιβλίο. Ο Apichatpong Weerasethakul δεν διευκολύνει τον θεατή: έχει σκηνοθετήσει το “Memoria” με μακρινές λήψεις και χωρίς έντονη δραστηριότητα στα πλάνα. Μερικοί θεατές στην αίθουσα Lumière έδειξαν ανυπομονησία και ένας είπε μεγαλόφωνα ότι χρειαζόταν κιάλια. Αλλά όποιος έχει δει το “Tropical Malady” ή το “Uncle Boomnee” συντονίζεται με τον ρυθμό της ταινίας και μπαίνει στον κόσμο της· στον κόσμο της πρωταγωνίστριας (Tilda Swinton), η μνήμη της οποίας είναι τόσο αλλόκοτη ώστε πιστεύει ότι έχει τρελαθεί. Το “Memoria”, που γυρίστηκε στην Κολομβία, ήταν η πιο πειραματική ταινία στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των Καννών: ο Weerasethakul δεν ενδιαφέρεται για τις ιστορίες· ενδιαφέρεται για τη μεταφυσική - ακόμα και το κολομβιανό τοπίο με τους σχηματισμούς των βράχων και τα παράξενα σύννεφα παίζει τον ρόλο του στη ροή της αφήγησης. Πιθανότατα ο Weerasethakul σκέφτεται και φαντάζεται σαν να ζει σε άλλο πλανήτη, σαν να βλέπει από μακριά τα πράγματα της Γης.

Η ταινία του Jacques Audiard's «Παρίσι 13ο διαμέρισμα» είναι πιο προσιτό, αλλά γυρισμένο σε ένα είδος indie-cool ασπρόμαυρου που θυμίζει τη νουβέλ βαγκ. Η Émilie (Lucie Zhang) αναζητεί συγκάτοικο και στην πόρτα της προσγειώνεται ο Camille (Makita Samba) με τον οποίον η έλξη είναι ακαταμάχητη. Στην ερωτική ιστορία υπάρχει ένα παράλληλο νήμα με κεντρικό χαρακτήρα μιας φοιτήτρια νομικής, τη Nora (Noémie Merlant) που οι συμφοιτητές της νομίζουν ότι είναι η γνωστή πορνοσταρ του web Amber Sweet (την οποία υποδύεται η Jehnny Beth): οι δυο ιστορίες συνυφαίνονται όπως συμβαίνει συχνά στα graphic novels του Αμερικανού Adrian Tomine από τον οποίον είναι εμπνευσμένο το σενάριο. Πρόκειται για μια ταινία με πολλές, πάρα πολλές, σκηνές σεξ που φαίνονται μάλλον επιτυχημένες· αν μη τι άλλο, αναδύουν κάποια ηλεκτρική ενέργεια.

«Η ιστορία της γυναίκας μου» της Ουγγαρέζας Ildikó Enyedi απογοήτευσε: η σχεδόν τρίωρη διασκευή του ομώνυμου βιβλίου του Milán Füst δεν ήταν στο ύψος ούτε του “On Body and Soul” που κέρδισε τη Χρυσή Αρκούδα στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Βερολίνου το 2017, ούτε του παλιότερου “My Twentieth Century” (1989) που είχε αποσπάσει καλές κριτικές. Και σ’ αυτή την ταινία πρωταγωνιστεί η Léa Seydoux, που την είδαμε στην «Απάτη» του Arnaud Desplechin (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Philip Roth), αυτή τη φορά δίπλα στον Louis Garrel.

Στο Κόκκινο Χαλί είδαμε σήμερα τη Leïla Bekhti και τον Damien Bonnard που ήρθαν για την ταινία “Les Intranquilles” του Joachim Lafosse, καθώς και τον Gaspar Noé που παρουσίασε την ταινία “Vortex” με τον Alex Lutz και τον Darius Argento. Εθεάθη επίσης η Emmanuelle Béart, με απλό μαύρο φόρεμα και χωρίς φανερό μέικαπ. Aύριο πέντε διαφορετικές επιτροπές, στις οποίες υπερτερούν οι γυναίκες, θα αποφασίσουν για τα βραβεία στα πέντε παράλληλα προγράμματα.