Κριτική ταινίας: Monday

Ερωτική δήλωση προς την Αθήνα εν μέσω μιας εναλλακτικής αισθηματικής δραμεντί. Το τέταρτο φιλμ στην καριέρα του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, μετά από τα διαφορετικής θεματολογίας «Bank Bang», «Wasted youth» και «Suntan», φιλοδοξεί να επιτύχει μια εντυπωσιακή βουτιά στα επικίνδυνα νερά του παράφορου έρωτα. Το σενάριο (του ίδιου του σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Ρομπ Χέιζ) ψαγμένο και ανήσυχο μαζί, δεν στοχεύει σε μια τυπική μεταφορά του χιλιοειδωμένου και ταλαιπωρημένου κινηματογραφικά boy meets girl. Αντί να είναι ένα απλό νούμερο που προστίθεται στην ατέλειωτη αλυσίδα των κινηματογραφικών ειδυλλίων, προτιμά να ανατρέψει τους βασικούς κανόνες τους με όχημα τη νευρώδη κίνηση της κάμερας (θαυμάσιες οι λήψεις της νυχτερινής, ηλεκτρισμένης Αθήνας που σφύζει από ερωτισμό και μυστήριο με ειδική μνεία να γίνεται στον μικρόκοσμο της Κυψέλης) και την κατανόηση της προσπάθειας των δύο ηρώων να αλλάξουν τη ζωή τους για χάρη του απόλυτου έρωτα. Δεν το πετυχαίνει πάντα καθώς πολλές εξελίξεις φαίνεται από νωρίς προς τα πού πηγαίνουν, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων κυριαρχεί η έντιμη ματιά και η ειλικρινής αναζήτηση του «μοιραίου έρωτα» χωρίς εκπτώσεις και ημίμετρα. Το σημαντικότερο όπλο στη φαρέτρα του έλληνα σκηνοθέτη είναι η επιλογή και αξιοποίηση των δύο πρωταγωνιστών. Ο μαρβελικός «Στρατιώτης του Χειμώνα» Σεμπάστιαν Σταν και η ιρλανδή θεατρική κυρίως ηθοποιός Ντενίζ Γκοφ δένουν απόλυτα μεταξύ τους. Εκείνη, πρακτική και γήινη πείθει απόλυτα χάρη στη λαχτάρα της ανακάλυψης ενός ευαίσθητου άντρα που της μαθαίνει ξανά πώς να ζει. Εκείνος υπηρετεί πιστά τον ρόλο του παρορμητικού και επιπόλαιου καλλιτέχνη (που επιπλέον είναι πατέρας ενός μικρού παιδιού που βλέπει σπάνια) ο οποίος προσπαθεί για πρώτη φορά στη ζωή του να συνδέσει τον ρεαλισμό με το όνειρο. Φυσικά δεν είναι όλα τέλεια στη σχέση, αφού οι δύο ερωτευμένοι προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους που κάποια στιγμή είναι αναπόφευκτο να συναντηθούν. Κι αν τα πρώτα συγκρουόμενα επεισόδια έχουν αρκετή δόση χιούμορ (το καταστροφικό πάρτι που οργανώνουν προκειμένου να γνωριστούν οι φίλοι τους) η συνέχεια θα αποδειχτεί πιο πεζή και ισοπεδωτική. Ειδικά από τη στιγμή που το ερωτικό πάθος θα αρχίσει να υποχωρεί και τα ζητήματα της καθημερινότητας να ορίζουν το πρόγραμμά τους, το αναπόφευκτο ερώτημα είναι αν τελικά ο έρωτας μπορεί να νικήσει τα πάντα.