Κινηματογραφος

«Η Πιο Σκοτεινή Ώρα», η πιο κρίσιμη απόφαση του Τσόρτσιλ

Ο Γκάρι Όλντμαν ανάμεσα σε ουίσκι και καπνό από πούρα, δίνει σάρκα και οστά στη σημαντικότερη ίσως βρετανική πολιτική φυσιογνωμία

Ο ηθοποιός Γκάρι Όλντμαν ερμηνεύει τον Ουίνστον Τσόρτσιλ

10.05.2021, 09:30
Φωτεινή Αλευρά
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Θεατρο - Οπερα Γιάννης Στάνκογλου: «Η εκδίκηση είναι πράξη αδυναμίας»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Τι Να Δω Σήμερα: “Darkest Hour” του Τζο Ράιτ - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας

Ιδιότροπος, δραστήριος και οραματιστής, ο Γουίνστον Τσόρτσιλ σαν σήμερα στις 10 Μαΐου 1940, αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε μια περίοδο που η απειλητική σκιά της ναζιστικής Γερμανίας απλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Η ταινία επικεντρώνεται στις θυελλώδεις ημέρες που ακολούθησαν της εκλογής του, οπότε ο ίδιος κι ένα έθνος ολόκληρο μαζί του, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη δύσκολη ώρα της πιο κρίσιμης απόφασης της ζωής του και της ιστορίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Σήμερα βλέπουμε την «Πιο Σκοτεινή Ώρα».

Καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος πλησιάζει όλο και περισσότερο τη Βρετανία, με τη Γερμανία να καταλαμβάνει εδάφη σε Βέλγιο και Ολλανδία, η Βουλή αποσύρει την εμπιστοσύνη της από τον χλιαρό πρωθυπουργό Νέβιλ Τσάμπερλεϊν και ψάχνει έναν στιβαρό αντικαταστάτη που να απολαμβάνει και την υποστήριξη της αντιπολίτευσης και που θα οδηγήσει αποφασιστικά τη χώρα σε καιρό πολέμου και τον βρίσκει στο ηγετικό πρόσωπo του Γουίνστον Τσόρτσιλ (Γκάρι Όλντμαν). Με χιλιάδες βρετανούς στρατιώτες αποκλεισμένους στη Δουνκέρκη, ο Τσόρτσιλ καλείται να αποφασίσει αν θα συνθηκολογήσει με την πανίσχυρη Γερμανία ή θα μπει σε ένοπλη σύγκρουση με αυτό που ως τότε φαίνεται να είναι μια ανίκητη πολεμική μηχανή.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ για τη δυνατή του ερμηνεία, εξαιρετικός για μία ακόμη φορά και αγαπημένος αυτής εδώ της στήλης (γιατί να το κρύψουμε) Γκάρι Όλντμαν, ανάμεσα σε ουίσκι και καπνό από πούρα, δίνει σάρκα και οστά στη σημαντικότερη ίσως βρετανική πολιτική φυσιογνωμία, τον εκκεντρικό Τσόρτσιλ, γνωστό για τη ρητορική του δεινότητα και την ξεχωριστή του ικανότητα να συναρπάζει και να παρασύρει τα πλήθη, σε μια εποχή που η ταινία προβάλλει ως πρόσφορο έδαφος για πληθωρικές και χαρισματικές πολιτικές προσωπικότητες που επηρέαζαν την πορεία κρατών και άλλαζαν τον ρου της ιστορίας με όπλο τους τον λόγο.

Η σκηνή του ιστορικού λόγου του ανυποχώρητου Τσόρτσιλ (“We shall fight on the beaches”), που ενέπνευσε χιλιάδες να αγωνιστούν μέχρις εσχάτων απέναντι στη ναζιστική κυριαρχία-ένα δείγμα προς ενίσχυση όσων υποστηρίζουν πως δεν είναι μόνο οι μεγάλες πράξεις που έχουν σημασία και βάρος αλλά και οι μεγάλοι λόγοι- είναι η πιο ισχυρή στιγμή μιας ούτως ή άλλως βροντόφωνης και ελαφρώς επιφανειακής ταινίας, με σαφή πρόθεση να αγκαλιάσει και να ανυψώσει το λαϊκό αίσθημα, ωστόσο ιστορικά ακριβούς προσωπογραφίας που θέτει τον Τσόρτσιλ σε βάθρο μυθικού, αθάνατου υπερήρωα.