- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
«Songbird»: Ο Michael Bay μας δείχνει μια άλλη εκδοχή πανδημίας
Αν τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν «σαν ταινία», η πανδημία αυτή δεν είναι
Η ταινία «Songbird» του Adam Mason δείχνει τι θα συνέβαινε με έναν αντίστοιχο COVID-19, αλλά χειρότερο
Είμαστε στο Λος Άντζελες το 2024 και το SARS-CoV-2 έχει μεταλλαχτεί αρκετές φορές. Οι άνθρωποι βρίσκονται στην 213η εβδομάδα του lockdown, το ποσοστό θνησιμότητας του COVID-23 έχει αυξηθεί στο 56%, οι ετήσιοι θάνατοι έχουν φτάσει τα 8 εκατομμύρια και ο ιός επιτίθεται τώρα στον εγκεφαλικό ιστό. Μόνο αυτοί που έχουν ανοσία και φορούν κίτρινα βραχιόλια που παρέχονται από το κράτος μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους. Σε όλους τους υπόλοιπους παραδίδονται τρόφιμα και άλλα αγαθά από ταχυμεταφορείς με ανοσία, μέσω θυρών παράδοσης τύπου airlock που αποστειρώνουν τα πάντα με υπεριώδες ακτίνες.
Αυτός είναι ο κόσμος της ταινίας «Songbird», η οποία βγήκε στις 10 Δεκεμβρίου. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Adam Mason, είχε την ιδέα για το σενάριο (γραμμένο με τον Simon Boyes) αμέσως μετά την έναρξη των lockdown τον Μάρτιο. Το σενάριο γράφτηκε πολύ γρήγορα, γυρίστηκε μέσα σε 17 ημέρες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και δημιουργήθηκε από μια ομάδα που περιλαμβάνει τον Michael Bay. Το καστ περιλαμβάνει τους KJ Apa (γνωστός και ως «hot Archie» του Riverdale), Bradley Whitford, Demi Moore και Craig T. Robinson, και όλοι παίζουν ρόλους που δημιουργήθηκαν με το σκεπτικό να παραμείνουν οι ηθοποιοί όσο το δυνατόν πιο μακριά ο ένας από τον άλλον κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Το «Songbird» υποτίθεται ότι είναι ένα πείραμα σκέψης: «Τι θα συνέβαινε με έναν αντίστοιχο COVID-19, αλλά χειρότερο;» Αντ’ αυτού, όμως, η ταινία αυτή δείχνει ακριβώς πώς οι ταινίες πανδημίας απέτυχαν να μας προετοιμάσουν για την πραγματική εμπειρία του COVID-19. Πώς, άλλωστε, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια ταινία για μια πανδημία όπως η δική μας, που προκαλείται από έναν ιό στον οποίο κανείς δεν έχει ανοσία, που μπορεί να εξαπλωθεί ασυμπτωματικά και να οδηγήσει σε μια ασθένεια που έχει σχετικά χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας; Μια ασθένεια που, αντί να την «κολλάμε» με το που βγαίνουμε από το σπίτι μας, όπως τον COVID-23 του «Songbird», και μας σκοτώνει μέσα σε 48 ώρες, πολλοί μπορούν εύκολα να ξεπεράσουν και μπορούμε αποτελεσματικά να την αποτρέψουμε με απλούς τρόπους, όπως το να φοράμε μάσκα; Και ακριβώς επειδή μπορούμε να τον ξεπεράσουμε, μερικοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων πολλών στην κυβέρνηση, δεν το παίρνουν στα σοβαρά και έτσι η ανεξέλεγκτη εξάπλωσή του προκαλεί πολλούς θανάτους. Μια ταινία σχετικά με αυτό το είδος καταστροφής θα ήταν σχεδόν αδύνατο να γίνει, εν μέρει γιατί ορισμένοι Αμερικανοί δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι ο δικός μας COVID είναι «τόσο σοβαρός». Αν τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν «σαν ταινία», η πανδημία αυτή δεν είναι.
Ακόμη και η ταινία «Contagion», που όλοι παρακολουθούσαν και για την οποία μιλούσαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, που ήταν επιστημονικά ενημερωμένη και έκανε ήρωες τους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία και τους επιστήμονες που προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα, μιλούσε για έναν «χειρότερο» ιό. Στο «Contagion» το ποσοστό θνησιμότητας για τα άτομα που έχουν προσβληθεί με τον παγκόσμιο αυτό ιό ήταν 20 έως 25 τοις εκατό. Όπως έγραψε ο ερευνητής μολυσματικών ασθενειών, Trevor Bedford το 2012, η ταινία επέλεξε ένα χαμηλό R-naught (2) και ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας για τον ιό της, επιλογές που τον «εξέπληξαν ευχάριστα». Όμως, κοιτάζοντας το χρονοδιάγραμμα των θανάτων και των λοιμώξεων που μας έδωσε η ταινία, πίστευε ότι οι σεναριογράφοι είχαν επιταχύνει την πανδημία, επειδή «δεν μπορούσαν να αντισταθούν στο να κάνουν το πανδημικό σενάριο πιο τρομακτικό από ό,τι ήταν απαραίτητο».
Τα πράγματα που συμβαίνουν στο «Songbird» μας δείχνουν όλους τους τρόπους με τους οποίους η δική μας πανδημία ήταν, μεταξύ άλλων, καταστροφικά μη-κινηματογραφική. Αυτός ο κόσμος θυμίζει την ταινία «28 ημέρες μετά» (28 Days Later: κενά δρομάκια γεμάτα σκουπίδια όπου οι μόνοι άνθρωποι που βλέπεις να κυκλοφορούν φοράνε στολή βιολογικού κινδύνου. Η κυβέρνηση έχει καταρρεύσει και μόνο λίγοι άνθρωποι έχουν στοιχειώδη εξουσία. Πολλά στοιχεία του «Songbird» θυμίζουν επίσης «Walking Dead»: πολέμαρχοι που πολεμούν ο ένας τον άλλον για ψίχουλα και αυτοσχέδιες αιρέσεις που αναδύονται από τα συντρίμμια. Ουσιαστικά το 2020 είναι ανύπαρκτο στην ταινία.
Αυτές οι δυστοπικές, υπερβολικά δραματικές αφηγήσεις πανδημίας μάς βάζουν σε σκέψεις σχετικά με τις μολυσματικές ασθένειες και τη δημόσια υγεία, που δεν είναι καθόλου χρήσιμες στην τρέχουσα μας κατάσταση. Οι κακοί του «Songbird» είναι το «Department of Sanitation» (Τμήμα Υγιεινής), οι τέως «σκουπιδιάρηδες» που τώρα οπλοφορούν και εφαρμόζουν την καραντίνα. Όλοι αυτοί που είναι απομονωμένοι στα σπίτια τους πρέπει να κάνουν check-in κάθε πρωί σε μια εφαρμογή που μπορεί να αξιολογήσει εάν κάποιος έχει προσβληθεί με τον ιό. Εάν βρεθείς «μολυσμένος», εμφανίζονται στην πόρτα σου και σε σέρνουν έξω άρον-άρον βάζοντάς σε σε μια από τις πέντε ζώνες καραντίνας που έχουν δημιουργηθεί για τους «μολυσμένους».
Οι ιστορικοί των μολυσματικών ασθενειών υποστηρίζουν ότι οι προηγούμενες κοινωνίες είχαν διαφορετικές κοινωνικές αντιδράσεις τόσο στις επιδημικές ασθένειες -κίτρινος πυρετός, βουβωνική πανώλη, ευλογιά- που δρούσαν γρήγορα και είχαν τρομακτικές επιδράσεις στα ανθρώπινα σώματα, όσο και στους επίμονους ενδημικούς «δολοφόνους», όπως η φυματίωση, οι οποίοι ήταν λιγότερο δραματικοί στην εξέλιξή τους. Για προφανείς λόγους, οι φανταστικές πανδημίες στον κινηματογράφο, συμπεριλαμβανομένων του «Songbird», μοιάζουν πάντα με τον κίτρινο πυρετό.
Το «Songbird» δεν είναι πολύ καλό, κάτι το οποίο είναι λογικό δεδομένου του πόσο γρήγορα δημιουργήθηκε και ολοκληρώθηκε. Στην αρχή της πανδημίας τρέξαμε όλοι να παρακολουθήσουμε ταινίες που θα μπορούσαν να μας πουν κάτι για αυτό που βιώνουμε. Ωστόσο, το «Songbird» μας δείχνει ότι η χρονιά που περάσαμε δεν μοιάζει με καμία ταινία. Ίσως το Netflix κάποια μέρα κάνει μια καλή σειρά για αυτό.
*Με στοιχεία από το Slate
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια ταινία με επίκεντρο το προσφυγικό και τις ανθρώπινες σχέσεις σε ένα περιβάλλον κοινωνικών αντιθέσεων
Νέα προσθήκη στην πολυαναμενόμενη ταινία των αδελφών Ρούσο για τη Marvel
Η ποπ σταρ θα κάνει εμφάνιση στο «What Happens at Night», στο πλευρό των Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Τζένιφερ Λόρενς
Οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για τον ρόλο του 007 περνούν από οντισιόν στο Λονδίνο
Έπαιξε μεταξύ άλλων στα «Alien», «Top Gun» και «Picket Fences»
Από ξεχασμένες καλτ ταινίες μέχρι σπάνιες εικόνες της queer Αθήνας των ’80s
Ο Αμερικανός ράπερ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο, σενάριο και σκηνοθεσία
Ένας ιδανικός χώρος για να βρουν οι δημιουργοί καθοδήγηση, συνεργάτες και θάρρος
Η ταινία της Γκρέτα Γκέργουιγκ ξεπέρασε σε θεάσεις τα τρέιλερ των «Barbie» και «Super Mario»
Η εμβληματική ταινία με τους Χιου Τζάκμαν και Κρίστιαν Μπέιλ επανακυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες
Ο 64χρονος σταρ θα τιμηθεί σε ειδική τελετή στο θέατρο Dolby του Λος Άντζελες
Η νέα ταινία με τον Μπραντ Πιτ, «The Further Mis-Adventures of Cliff Booth», θα διαδραματίζεται στο Χόλιγουντ του 1977
Tρυφερή δραμεντί με γλυκόπικρο χιούμορ
Το φιλμ εντυπωσιάζει κυρίως χάρη στη δυναμική σκηνοθεσία του Πότσι Ποντσιρόλι
Μια ενδιαφέρουσα ιστορία γύρω από το τίμημα της επιτυχίας αλλά και μια αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης
Η άνοια και το Αλτσχάιμερ ολοένα και περισσότερο συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των κινηματογραφικών δημιουργών
Η σπουδαία ηθοποιός και σκηνοθέτιδα θα λάβει το βραβείο European Achievement in World Cinema
Αποκλειστικό ρεπορτάζ για το φεστιβάλ που ξεκινάει την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου
Δόθηκε στη δημοσιότητα βίντεο 30 δευτερολέπτων με αφορμή την έναρξη προπώλησης εισιτηρίων στις ΗΠΑ
Η εξομολόγηση του ηθοποιού
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.