Εκτός ίσως από την παρουσία του Μπραντ και της Αντζελίνα, ή έστω του Λαρς Φον Τρίερ, τίποτα δεν ανάβει τα αίματα στις Κάννες περισσότερο από ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο σκάνδαλο. Καθώς φέτος κανείς από τους παραπάνω δεν έκανε το ταξίδι ως την Κυανή Ακτή, το φεστιβάλ έμοιαζε να έχει περισσότερο από ποτέ την ανάγκη πραγμάτων που να συζητιούνται στις ουρές έξω από τις αίθουσες και να δίνουν τροφή για σχόλια στις εφημερίδες.
Ευτυχώς η επιλογή ταινιών προσέφερε υλικό και με το παραπάνω.
Ξεκινώντας από την προβολή του Draquila της Σαμπίνα Γκουζάντι και την ένταση που έφερε στις σχέσεις του φεστιβάλ με την ιταλική κυβέρνηση, μια ένταση που κατέληξε στην άρνηση του Ιταλού υπουργού πολιτισμού να έρθει στις Κάννες, το φεστιβάλ μοιάζει να συνεχίζει εξίσου θερμά.
Από τις αντιρρήσεις των Γάλλων κινηματογραφιστών, αλλά και του ίδιου του επίτιμου προέδρου των Καννών, Ζιλ Ζακόμπ, για την προβολή του τηλεοπτικού πεντάωρου Carlos του Ολιβιέ Ασαγιάς στο επίσημο πρόγραμμα, μέχρι το θόρυβο που συνοδεύει την προβολή του Ψεύτης Ήλιος 2 του Νικίτα Μιχάλκοφ, ενός σκηνοθέτη που είναι ολικά αντιπαθής στην κινηματογραφική κοινότητα της χώρας του, τα “σκάνδαλα” του φεστιβάλ είναι μικρότερης ή μεγαλύτερης σημασίας, εσωτερικής κατανάλωσης ή αληθινής σημασίας.
Αυτό που όμως ετοιμάζεται να εκραγεί τις επόμενες μέρες, κι ένα που πιθανότατα έχει πραγματική βαρύτητα, αφορά στην ταινία του Ρασίντ ΜπουσαρέμπHors-la-loi, η οποία αφηγείται την εξέγερση των Αλγερινών απέναντι στους Γάλους τη μέρα που τέλειωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, και την αντίδραση της γαλλικής κυβέρνησης που οδήγησε στο σφαγιασμό χιλιάδων Αλγερινών.
Ο Γάλλος βουλευτής Λιονέλ Λικά, που ηγείται μιας εκστρατείας εναντίον του φιλμ, το χαρακτήρισε “αντιγαλλικό”, γεμάτο ανακρίβειες και ψέματα και δήλωσε στην Figaro: “Ο κύριος Μπουσαρέμπ έχει το δικαίωμα να αφηγηθεί μια ιστορία γι' αυτό που ο ίδιος θεωρεί ότι είναι αλήθεια, αλλά δεν θέλω το φιλμ να θεωρηθεί Γαλλικό. Η δική του αλήθεια δεν είναι η αλήθεια της Γαλλίας”.
Η ταινία μπορεί να συμμετέχει στις Κάννες ως αλγερινή συμμετοχή, αλλά η “αλήθεια” του Ρασίντ Μπουσαρέμπ έχει αποδειχθεί στο παρελθόν ως μια ιστορικά ακριβής αλήθεια. Η ταινία του Indigenes για την ιστορία μιας ομάδας Αλγερινών στο γαλλικό στρατό του Β' Παγκόσμιου έκανε τον Ζακ Σιράκ να αναγνωρίσει τη συμμετοχή τους και να θεσμοθετήσει συντάξεις για τους Αλγερινούς βετεράνους.
Η προβολή της ταινίας την ερχόμενη Παρασκευή αναμένεται να ανάψει κι άλλο τα αίματα. Ήδη μέλη της ακροδεξιάς κατηγορούν το φεστιβάλ για ανευθυνότητα και μέσα από το internet καλούν για μποϊκοτάζ του φιλμ κι ακόμη και πικετοφορία στη διάρκεια της προβολής του. Ο Μπουσαρέμπ, παρ' ότι προτίμησε αρχικά τη σιωπή ως απάντηση δήλωσε τελικά: “Το σινεμά πρέπει να είναι ελεύθερο να ασχολείται με όλα τα είδη των θεμάτων. Αυτό ακριβώς κάνω σαν σκηνοθέτης, με την δική μου ματιά, δίχως να εξαναγκάζω κανέναν να μοιραστεί τις απόψεις μου. Αυτή η ταινία είναι μια ταινία μυθοπλασίας. Ας την δούμε λοιπόν έτσι. Μετά την προβολή της θα έρθει η ώρα για δημόσιο διάλογο”.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό, δήλωσε με την σειρά του: “Όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται για μια ταινία που κανείς δεν έχει δει ακόμη και για την οποία κυκλοφορούν μια σειρά από λανθασμένες φήμες και πληροφορίες. Το φεστιβάλ των Καννών λειτουργεί σαν χώρος όπου οι απόψεις και η αντήχησή τους μεγεθύνονται, κάτι που βάζει αρκετούς σε πειρασμό να το χρησιμοποιήσουν για να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί. Θα έλεγα να περιμένουμε μέχρι την προβολή του φιλμ πριν αρχίσουμε τους διαξιφισμούς”.
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
17°
