Η ιστορία του Χαν Σόλο, πριν ακόμη γίνει ο ήρωας που ξέρουμε, έχει πολλά σκοτεινά κεφάλαια τα οποία ξεκινούν από την παιδική του ηλικία στον πλανήτη Corellia (όπου αποχωρίζεται την αγαπημένη φίλη και έρωτα της ζωής του Κίρα), και φτάνουν μέχρι τις μικροκομπίνες, τη φιλία του με το θηριώδη Τσουμπάκα και τη συμμετοχή του στο colpo grosso που επιχειρεί ο αδίστακτος λαθρέμπορος Μπέκετ, που θα αποτελέσει ένα είδος μέντορα για τον φιλόδοξο αλλά και άπειρο Χαν.
Το 1977 μια ταινία που ξεκίνησε με τις χειρότερες προδιαγραφές (όλοι σχεδόν –πλην Σπίλμπεργκ– προεξοφλούσαν ότι η κόστους 11 εκατομμυρίων δολαρίων ταινία δύσκολα θα έβγαζε τα λεφτά της) αλλά έγραψε ιστορία. Το «Star Wars» του Τζορτζ Λούκας δεν έγινε απλώς μια τεράστια επιτυχία –πάνω από 775 εκατομμύρια δολάρια οι παγκόσμιες εισπράξεις της– αλλά σηματοδότησε και την απαρχή ενός franshise που δεν έχει προηγούμενο. Ok, ο μύθος έχει ξεχειλώσει και το όλο concept θυμίζει βιομηχανική μονάδα που με κάθε νέο μοντέλο της προκαλεί αναστάτωση στην αγορά, κόβοντας ταυτόχρονα πολύ χρήμα. Όμως τούτο το δεύτερο spin off έχει ψαχνό χάρη στη σκηνοθετική ματιά του Ρον Χάουαρντ και τη σεναριακή ευφυΐα του Λόρενς Κάσνταν, πετυχαίνοντας και καινοτόμο να είναι (πολεμικές σκηνές που θυμίζουν χαρακώματα του Α΄ Παγκοσμίου δένουν μοναδικά με σκηνικά από γουέστερν και δυστοπικές κοινωνίες), και να βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με το πνεύμα της αρχικής ταινίας. Παράλληλα ο σεναριογράφος των «Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται» και «Η επιστροφή των Τζεντάι» καταφέρνει να δώσει όλο το περίγραμμα και το βάθος του ιδεολογικού πλαισίου στο οποίο θα χτιστούν οι επόμενες χρονικά περιπέτειες που όλοι γνωρίζουμε. Το «Solo» δεν έχει ιππότες Tζεντάι, Δύναμη και φωτόσπαθα. Έχει όμως μια πειστική ερωτική ιστορία (η μητέρα των δράκων Εμίλια Κλαρκ στο επίκεντρο), έναν ακατέργαστο ήρωα που ψάχνει να βρει τον εαυτό του –και στη διαδρομή γίνεται κολλητός με ένα… τέρας που παραλίγο να τον φάει στη φυλακή!– διακριτικό χιούμορ που εκπορεύεται κυρίως από τον χαρακτήρα του τυχοδιώκτη ήρωα, πολιτική θέση και άποψη για την ανάγκη αντίστασης και ανάπτυξης δράσης των απόκληρων του γαλαξία απέναντι στη σαρωτική Αυτοκρατορία που κατακτά τον ένα μετά τον άλλο όλους τους πλανήτες. Ο ολοκληρωτικός πόλεμος Καλού - Κακού δεν έχει ξεκινήσει ακόμη αλλά οι πρώτες σκληρές μάχες δίνονται μεταξύ καιροσκόπων πειρατών, απόβλητων περιθωριακών και σκλαβωμένων ανθρωποειδών –θαυμάσια η σκηνή «θανάτου» της L3, που απορεί για αυτό που της συμβαίνει– που προσπαθούν να επιβιώσουν με κάθε κόστος. Αυτό είναι και το σημείο καμπής μιας καλοφτιαγμένης περιπέτειας (τρομερή η σεκάνς με το τρένο που διασχίζει τα παγωμένα βουνά) που έχει μεν το δικό της στιλ, αλλά δεν παύει να θυμάται από πού προέρχεται. Σε κάποιες σκηνές το διαγαλαξιακό παραμύθι μοιάζει να χάνει κάπως τον προσανατολισμό του αλλά ευτυχώς βρίσκει τον δρόμο του με όχημα το περίφημο Millenium Falcon και οδηγό μία από τις πιο κλασικές φιλίες στην ιστορία του σινεμά. Είναι η ιερή στιγμή που ο απρόβλεπτος Τσουμπάκα παίρνει τη θέση του στο πιλοτήριο του εμβληματικού σκάφους, δίπλα στον Χαν Σόλο…
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
10°
