Ο Νταγκ Τζόουνς (Doug Jones) έχτισε καριέρα ηθοποιού κρυμμένος πίσω από μία μάσκα. Εδώ και 30 χρόνια υποδύεται τέρατα.
Ήταν ο Χλωμός Άνθρωπος στον «Λαβύρινθο του Πάνα», ο Abe Sapien στο «Hellboy» και είναι ο πρωταγωνιστής, το αμφίβιο ανθρωποειδές στην ταινία «Η Μορφή του Νερού» (Shape Of Water) του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο που κέρδισε τέσσερα Όσκαρ.
EPA/NINA PROMMER
Ο Νταγκ Τζόουνς έχει μια μακρά καριέρα στο Χόλιγουντ, έχει συμμετάσχει σε περίπου 160 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όμως ελάχιστοι γνωρίζουν το πραγματικό του πρόσωπο, το οποίο από το 1987 είναι κρυμμένο σε μάσκες από λάτεξ ή σιλικόνη.
«Δεν είναι τα πάντα στα λόγια. Για μένα η υποκριτική είναι αποκλειστικά μια σωματική εμπειρία. Οι λέξεις μπορούν να εξαπατήσουν, αλλά η λάμψη του ματιού δεν ψεύδεται ποτέ. Τα τέρατα έχουν γίνει εδώ και πολύ καιρό μέρος του εαυτού μου, αλλά η ταινία "Shape of Water" με φόβισε περισσότερο γιατί έπρεπε να ενσωματώσω ένα τέρας και έναν ερωτευμένο ήρωα» τόνισε ο Τζόουνς σημειώνοντας ότι υπήρχε και ερωτική σκηνή με την πρωταγωνίστρια.
«Eμπιστεύομαι τον Ντελ Τόρο ως σκηνοθέτη τόσο πολύ, που συμφώνησα» δήλωσε ο Τζόουνς για την έβδομη συνεργασία του με τον δημιουργό.
Ο Νταγκ Τζόουνς ήταν επίσης ο φανταστικός υπερήρωας Silver Surfer στην ταινία «Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer», ο αρχηγός των The Gentlemen στην τηλεοπτική σειρά «Buffy, the Vampire Slayer», o Αδύνατος Κλόουν στο φιλμ «Batman returns» (Ο Μπάτμαν Επιστρέφει).
Με ύψος 1,92 μ, ιδιαίτερα αδύνατος, από το γυμνάσιο ασχολήθηκε με τη παντομίμα και λόγω της ευλυγισίας του σώματός του, απέκτησε το παρατσούκλι «άνθρωπος από λάστιχο» όταν από την Ιντιανάπολις το 1985 έφθασε στο Λος Άντζελες και ζητούσε αποκλειστικά ρόλους σε χιουμοριστικές σειρές. Κανένας ατζέντης δεν αναγνώρισε το πραγματικό του ταλέντο και γι αυτό πήρε μέρος στη διαφήμιση της Southwest Airlines.
«Ως παιδί παρακολουθούσα ταινίες με τέρατα, αλλά δεν αντιλαμβανόμουν ότι κάποιος τα υποδυόταν και ότι ήταν επιλογή καριέρας ηθοποιού», είπε.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας, επί επτά εβδομάδες στο Τορόντο πήγαινε στο πλατό κάθε μέρα τρεις ώρες νωρίτερα από τους άλλους ηθοποιούς, καθώς έπρεπε τέσσερις άνθρωποι να τον μακιγιάρουν. Ήταν με τη στολή δέκα ώρες την ημέρα, ανέπνεε βαριά, στα διαλείμματα δεν μπορούσε πιει καφέ... Και αυτό περίπου συμβαίνει τα τελευταία 30 χρόνια για κάθε ρόλο. Δεν είναι περίεργο που, ήθελε λίγο περισσότερο ανθρώπινους ρόλους, όπως εκείνον στη σειρά «The Ultimate Legacy» του 2009 για την οποία ήταν σε θετικό σοκ επειδή έπρεπε να φοράει πουκάμισο και γραβάτα στα γυρίσματα.
«Για μένα, αυτή η ταινία (The shape of water) είναι για την αγάπη που είναι δυνατή, ανεξάρτητα από το πόσες ατέλειες νομίζουμε ότι έχουμε και από το πόσο άσχημοι νομίζουμε ότι είμαστε... Όταν είσαι παιδί που περνά μέσα από αυτά τα αμήχανα "χρόνια τέρατος", όταν αισθάνεσαι ότι είσαι το πλάσμα στην αίθουσα που κανείς δεν καταλαβαίνει και φαίνεσαι πιο διαφορετικός από οποιονδήποτε άλλο και ότι η αγάπη δεν είναι εφικτή για σένα, όταν αισθάνεσαι έτσι, νομίζεις ότι είσαι ο μόνος που έχει νιώσει έτσι. Αλλά είμαι ευτυχής, είμαι ευγνώμων που είχα την εμπειρία να αισθάνομαι σαν ένα τέρας, γιατί όταν υποδύομαι τέρατα τα καταλαβαίνω και συμπάσχω μαζί τους» δήλωσε ο ηθοποιός στο NPR.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να καθιερωθεί μία νέα κατηγορία Όσκαρ για ηθοποιούς, όπως ο Νταγκ Τζόουνς, ώστε να αναγνωριστεί η συνεισφορά του στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
17°
