Πετυχαίνοντας το απόλυτο (7 νίκες στις 7 υποψηφιότητες) το μιούζικαλ του Ντάμιεν Σαζέλ, βάζει πλώρη για τα μεγάλα βραβεία (βλέπε Όσκαρ) έχοντας ως βασικό αντίπαλο το «Moonlight» και την απρόβλεπτη σκορσεζική «Σιωπή» που ήταν απούσα στις Χρυσές Σφαίρες.
Στη 74η Απονομή των Βραβείων των Ξένων Ανταποκριτών στο Χόλιγουντ, όλα πήγαν περίπου όπως τα φανταζόμασταν. Θρίαμβος για το «La La Land», γερές νίκες για το «Moonlight» και τα αναμενόμενα βέλη από μεγάλη μερίδα των νικητών στους ευχαριστήριους λόγους τους κατά Τραμπ.
Η πιο δυνατή στιγμή της τελετής που παρουσίασε με το δικό του ύφος (ένας συνδυασμός χιούμορ και πνεύματος) ο Τζίμι Φάλον ήταν η εμφάνιση της Μέριλ Στριπ όταν παρέλαβε το βραβείο Σεσίλ Ντε Μιλ για το σύνολο της καριέρας της. Με εμφανή τη συγκίνηση της (εκτός κι αν ήταν άλλο ένα δείγμα της υποκριτικής της στάθμης) αναφέρθηκε στο σοκ των αμερικανικών προεδρικών εκλογών («έχασα τη φωνή και το μυαλό μου»), μίλησε για το ίδιο το Χόλιγουντ («γεμάτο από ξένους και outsiders που του έχουν χαρίσει την πραγματική λάμψη του) το δικό της προσωπικό δρόμο αλλά και την απώλεια της αγαπημένης της φίλης Κάρι Φίσερ (« η καλή μου φίλη, Πριγκίπισσα Λέια, μου είχε πει "πάρε την ραγισμένη σου καρδιά και κάνε την τέχνη»).
Από τα υπόλοιπα στιγμιότυπα της γιορτής κρατάμε την εικόνα του Τζίμι Φάλον στο πιάνο να τραγουδά το «Room Full of Stars» - μια ελεύθερη εκδοχή στο «City of stars» του «La La Land»- και το χορό στ' αστέρια με τον Τζάστιν Τίμπερλέικ (είπαμε, το «La La Land είχε την τιμητική του»), την σικάτη και μεγαλοπρεπή παρουσία της Ιζαμπέλ Ιπέρ - νικήτριας στις γυναικείες ερμηνείες στην κατηγορία δράματος με το «Εκείνη» με την ταινία του Βερχόφεν να κερδίζει και το ξενόγλωσσο βραβείο-, το κωμικό αυτοσαρκασμό του Ράιαν Γκόσλινγκ («La La Land») όταν παρέλαβε το βραβείο ερμηνείας έχοντας ως βασικό αντίπαλο του τον Ρέινολντς για το «Deadpool» («Δεν είναι η πρώτη φορά που με περνάνε για τον Ράιαν Ρέινολντς» είπε), ενώ η τηλεοπτική σειρά “The Crown” κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη δραματική τηλεοπτική σειρά.
Σε γενικές γραμμές τα βραβεία ήταν εκτός από προβλέψιμα και δίκαια με πιο αναπάντεχη ίσως βράβευση αυτή του Ααρον Τέιλορ Τζόνσον για τα «Νυκτόβια πλάσματα», με δεδομένο πως η ταινία του Τομ Φορντ πέρασε σχεδόν απαρατήρητη σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια της βραδιάς.
Σε σχέση τώρα με το αγαπημένο κλισέ αναφορικά με το χαρακτήρα των Σφαιρών περί προθάλαμου του Όσκαρ (κάτι που όλο και λιγότερο ισχύει τα τελευταία χρόνια), μπορούμε να πούμε ότι η αλήθεια είναι μισή. Ή καλύτερα ισχύει κατά τα 2/3, αφού τα «La La Land» και «Moonlight» θα βρίσκονται σίγουρα στις οσκαρικές υποψηφιότητες που θα ανακοινωθούν σε λίγες μέρες, όπως όμως και η «Σιωπή» που αγνοήθηκε αδικαιολόγητα από τους ξένους ανταποκριτές του L.A.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
10°
