Σουβενίρ

››› Τη συναρπαστική βραδύτητα και τον ανηλεή ποιητικό πεσιµισµό του “The Turin Horse”. Ένα φιλµ για «την αβάσταχτη βαρύτητα του είναι». ››› Την ακτινογραφία ηθικών αξιών, χαρακτήρων και θεατών, διά χειρός Ασγκάρ Φαραντί. Το “Nader and Simin, A Seperation” άξιζε απόλυτα τη Χρυσή Άρκτο και τα βραβεία ερµηνείας, πέρα από οποιαδήποτε συγκυρία ή πολιτική σκοπιµότητα. ››› Τις σαν υδράργυρο χορογραφίες της Πίνα Μπάους στο “Pina”, που έσωσαν τον Βιµ Βέντερς από το καλλιτεχνικό του τέλµα όπου σάπιζε εδώ και χρόνια... ››› Τα παραµύθια του Μισέλ Οσελό στο “Contes de La Nuit”: το θέατρο σκιών συναντά τα όνειρα ενός ποιητή. ››› Την τούρκικη εκδοχή του bromance στο “Our Grand Despair”, µια τρυφερή κοµεντί για το πλατωνικό ροµάντζο ζωής δύο αξιαγάπητων ανδρών. ››› Τη σαρωτική φιλοδοξία του “Bullhead”. Crime drama για τη µαφία των ζωικών ορµονών στη Φλάνδρα και µαζί εσωτερικό δράµα για την ταυτότητα, την εκδίκηση, τα τραύµατα, τον ανδρισµό. Ο Μάικλ Ρ. Ρόσκαµ είναι (συγχωρέστε µου τα... βελγικά) σκηνοθέτης µε αρχίδια. ››› Το Ο-Γουές-Άντερσον-συναντά-τον-Σκοτ-Πίλγκριµ-στην-Ουαλία. Αξιολάτρευτα weird φιλµ ενηλικίωσης του Ρίτσαρντ (πώς-στο-διάολο-τον προφέρεις) Εϊοάντεϊ Submarine. ››› Tη θεαµατική συνάντηση του Σέξπιρ, “Hurt Locker” και CNN στον (άνισο) “Coriolanus” του Ρέιφ Φάινς. ››› Την καθαρή µατιά του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, όχι τόσο στους «ξένους» αλλά στη δική µας αµηχανία απέναντί τους, στο “Man at Sea”. ››› Την ανάδυση της Αλβανίας στον αφρό του παγκόσµιου σινεµά. Η «Αµνηστία» του Μπουγιάρ Αλιµάνι κέρδισε εντυπώσεις στο Forum, ο Τζόσουα Μάρστον (του “Maria Full of Grace”) γύρισε εκεί την καινούργια ταινία του “The Forgiveness of Blood” και έφυγε µε το βραβείο σεναρίου. ››› Τον εκδηµοκρατισµό των κινηµατογραφικών µέσων. Ο Παρκ Τσαν-Γουκ γύρισε (µαζί µε τον αδελφό του) το 33 λεπτών “Night Fishing” µε µερικά i-phones και κάµποσο post production. Μπορείς κι εσύ. ››› Το κρύο! Το ότι γυρίσαµε µε όλα µας τα δάχτυλα, είναι θαύµα. ››› Και του χρόνου.

JUST THE FACTS

Στην καρδιά του χειµώνα **** Παγωµένο, σκοτεινό, συγκλονιστικό.

Ο θείος Μπούνµι θυµάται τις προηγούµενες ζωές του *** Εξωτικός, ακαταλαβίστικος, µυστικισµός.

The Way Back *** Υπερσιβηρικό! 

Οι ήρωες του δάσους: Περιπέτειες στο τσίρκο Τι κάνει η φιλοζωική;

Kuhle Wampe - Σε ποιον ανήκει ο κόσµος; Σοσιαλιστικός παιάνας ή η διαφορά µεταξύ τέχνης και ζωής.

Μόνο το σεξ δεν φτάνει ∆εν έχουµε µεγάλες απαιτήσεις.

Τελετή Εξορκισµοί σε τιµή ευκαιρίας.

Μπιλόµπα Λέξη δίχως νόηµα.

 

✢ Plus ✢

››› ∆εν είναι βέβαιο αν η άψογη βρετανική προφορά εξορκίζει πιο πετυχηµένα τους δαίµονες, ο Άντονι Χόπκινς όµως τα βάζει µε το κακό σε οξφορδιανά αγγλικά στην «Τελετή» (The Rite) του Μίκαελ Χάφστροµ.

››› Η Νάταλι Πόρτµαν µετά το µπαλέτο, το ρίχνει στο σεξ µε τον Άστον Κούτσερ αλλά ανακαλύπτει ότι «Μόνο το σεξ δεν φτάνει» (No Strings Attached) στην κοµεντί του Άιβαν Ράιτµαν.

››› Μπορεί µια αρκούδα να θέλει να κάνει καριέρα στο τσίρκο; Σύµφωνα µε το «Οι ήρωες του δάσους: Περιπέτειες στο τσίρκο» (Open Season 3) κι αυτό µπορεί να συµβεί.

››› Ο Μπέρτολ Μπρεχτ έγραψε το σενάριο (και σκηνοθέτησε µια σκηνή) στο «Kuhle Wampe - Σε ποιον ανήκει ο κόσµος;» (Kuhle Wampe, Oder: Wem gehört die Welt?) του Σλάταν Ντούντοβ. Γυρισµένο το ’32 στη Γερµανία, µιλά για την ανεργία κι εξυψώνει το σοσιαλιστικό ιδεώδες, κάτι που ήταν αρκετό για να απαγορευτεί.

«Ποτέ μη ζητάς κάτι που θα έπρεπε να σου προσφέρουν»

(Στην «Καρδιά του χειμώνα» η Τζένιφερ Λόρενς, πτωχή πλην περήφανη)

{ Για να δεις φωτογραφίες, τρεϊλερ, συντελεστές κλπ, μπες εδώ ! }