Φωτογραφια

Lomo underwater

Για το καλοκαίρι ο κωδικός είναι λομογραφίες κάτω από το νερό

4169-207182.JPG
Γιώργος Δημητρακόπουλος
ΤΕΥΧΟΣ 312
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
8155-18667.jpg

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές του 1990 από σπουδαστές στη Βιέννη που ανακάλυψαν μια μικρή αινιγματική ρώσικη φωτογραφική μηχανή, την Automat Lomo Kompact, και ξεκίνησαν  ένα νέο ύφος πειραματικής φωτογραφίας αδιαφορώντας για τους κανόνες με γρήγορα αντανακλαστικά, παρατήρηση και πολλά κλικ. Μεταξύ των φανατικών και οι David Byrne, Laurie Anderson, Nabayosi Araki, Underworld, Daft Pank, Moby. H κοινότητα των ΛΟΜΟγράφων μεγάλωνε συνεχώς, κολλημένη με τα ευτυχή ατυχήματα των φωτογραφικών αυτών μηχανών, αποθεώνοντας το περιστασιακό, το τυχαίο, το στιγμιότυπο με ταχύτητα, θόλωμα, αυθορμητισμό, ασυνήθιστες λήψεις, χρωματισμένες λάμψεις. Για το καλοκαίρι ο κωδικός είναι λομογραφίες κάτω από το νερό. Βούτα μια lomo από τον  Έλληνα αντιπρόσωπο www.skiadopoulos.gr ή τα sites www.lomography.com και www.lomography.gr και βγάλε τους φίλους σου πιο μούσκεμα από ποτέ. Πέτα και ένα unsharp mask στο photoshop για 3D μπουρμπουλήθρες. Wet wet wet.


ΦΩΤΟ: ZEYNEP KINLI

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY