Φωτογραφια

20 εικόνες που κόβουν την ανάσα

Τόλμη και περιπέτεια στη μαγευτική φύση

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
74593-209619.jpg

Εντάξει, είναι καλοκαίρι και στα timeline παίζει άμμος, κοκτέιλ, τρέντι γυαλί ηλίου και «περνάμε καλά, φάση». Υπάρχουν όμως μερικές συγκινήσεις, που είναι παντός καιρού. Για τους φίλους των extreme sports αλλά και όσους φτιάχνονται με την ιδέα των παράτολμων εξορμήσεων στη φύση κυκλοφορούν και αυτές οι φωτογραφίες στο διαδίκτυο. 

n

© Gordon Wiltsie

Αναμνηστικά από εντυπωσιακές κορυφές του κόσμου, αδάμαστους καταρράκτες, παραδεισένιες βουνοπλαγιές, ονειρικά χιονισμένα μέρη.Κίνδυνος, αδρεναλίνη και η απέραντη μαγεία των φυσικών τοπίων που κόβουν την ανάσα.

n

© Jared Alden

n

© Corey Ritch

n

© Brian Mosbaugh

 n

© Romina Amatto

n

© Keith Ladzinski

n

© Greg Sims

n

© Lucas Gilman

n

© Desre Tate

n

© Alex Emanuel Koch

n

© richard0428

n

© Ronny Randen

n

© Isaac Gautschi

n

© Dan Carr

n

© Michael Nichols

n

© Andreas Resch

n

© Krystle Wright

n

© Christian Pondella

n

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY