Φωτογραφια

Οι χαμένες φωτογραφίες του Ντένις Χόπερ

Μυθικά στιγμιότυπα από την πλούσια συλλογή του

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
74180-149709.jpg

Eπιλογές

Εκτός από κορυφαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης, υπήρξε δεινός φωτογράφος. «Γεννήθηκα στο Ντοντζ Σίτι του Κάνσας και μέσα μου είμαι ένα αγροτόπαιδο από μια μεσοαστική οικογένεια. Πάντοτε πίστευα ότι η υποκριτική, η ζωγραφική, η μουσική, το γράψιμο ήταν όλα μέρος της ζωής ενός καλλιτέχνη. Ποτέ δεν τα είδα ως διαφορετικά πράγματα», είχε δηλώσει. Δεν έκατσε ποτέ ήσυχος στα αυγά του, πάλεψε με τους εθισμούς του, κέρδισε την «αθανασία» μέσα από την πολύπλευρη δημιουργικότητά του.

Τα ενσταντανέ του υπήρξαν το δικό του ημερολόγιο, μέσα από το οποίο κατέγραψε τις αντιφάσεις των πολυτάραχων 60s στις ΗΠΑ. Τα παιδιά των λουλουδιών, οι «Άγγελοι της Κόλασης», οι εξεγερμένοι, οι διαδηλωτές και οι περιπλανώμενοι πρωταγωνίστησαν στον φωτογραφικό του φακό εξίσου με τις διασημότητες που νταραβερίστηκε.

n

Η έκθεση «Dennis Hopper: The Lost Album» παρουσιάζει μέχρι τις 19 Οκτωβρίου στο Λονδίνο, στη «Royal Academy Of Arts», περισσότερες από 400 φωτογραφίες του. Πρόκειται για μια σειρά λήψεων που είχε τραβήξει σε φυσικό φως και στην οποία απαθανατίστηκαν μυθικές προσωπικότητες. Φωτογραφίες σε ασπρόμαυρο φιλμ που εκτέθηκαν για πρώτη φορά το 1970 στο «Fort Worth Art Centre Museum» του Τέξας, αλλά μετέπειτα χάθηκαν. Λίγο καιρό μετά το θάνατο του Ντένις Χόπερ, το 2010, βρέθηκαν σε διάφορα κουτιά στα οποία ο ίδιος τις είχε αποθηκεύσει.

n

Πολ Νιούμαν, 1964.

Ο ημίγυμνος Πολ Νιούμαν, η καυτή Τζέιν Φόντα, ο πολιτικός ακτιβιστής Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο προβοκάτορας Άντι Γουόρχολ, ο υπερμοντέρνος Ρόι Λίχτενσταϊν, ο χαρισματικός φωτογράφος Έντι Ρούσα και η παλιοπαρέα του περίφημου «Factory» είναι μερικοί μόνο από τους διάσημους πρωταγωνιστές του. Αν βρείτε χρόνο και φθηνά αεροπορικά για Λονδίνο, προλαβαίνετε να βρεθείτε κι εσείς σε απόσταση βολής.

n

Άντι Γουόρχολ, Χένρι Γκελντάζλερ, Ντέιβιντ Χάκνι και Τζεφ Γκούντμαν, 1963.

n

Ρόι Λίχτενσταϊν, 1964.

n

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, 1965.

n

Ο Άντι Γουόρχολ με την παρέα του Factory, 1963.

n

Ίρβιν Μπλουμ και Πέγκι Μόφιτ, 1964.

n

Λεόν Μπινγκ, 1966

n

Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ, 1966

n

Τζέιν Φόντα, 1967 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY