Νάιρα Γκισιάν: Μια φωτογράφος διεθνούς φήμης εξερευνά με τον φακό της τη σεξουαλικότητα και την αισθητική.
Γράφει ο Χρήστος Τερζίδης
Η Νάιρα Γκισιάν είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση στον χώρο της παγκόσμιας φωτογραφίας για πολλούς λόγους πέρα από την τέχνη της, η οποία χαρακτηρίζεται από μια γενναία προσέγγιση της αισθητικής που αφορά τη σεξουαλικότητα.
Γεννημένη σε μια μικρή πόλη της Βόρειας Αρμενίας και έχοντας σαν αφετηρία τις βασικές αρχές της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, με σκληρή δουλειά κατάφερε να αφήσει πίσω της τις τεχνικές retouching και photoshop και να ανακαλύψει την προσωπική της συνταγή για την αναζήτηση της αρμονίας του αποτελέσματος. Έτσι έγινε όνομα και αναγνωρίσιμη όχι μόνο στην Ρωσία αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Το κύριο αντικείμενο στην δουλειά της Γκισιάν είναι οι γυναίκες στις οποίες εξερευνά πέρα από την ομορφιά και την γλώσσα του σώματος, και την ποικιλομορφία του. Η αναγνώριση ήρθε κυρίως για τον γενναίο τρόπο που αποτυπώνει αυτά τα στοιχεία.
«Όταν ξεκίνησα, κυρίως μέσω διαδικτύου, να εκθέτω την δουλειά μου, αντιμετώπισα ένα μεγάλο κομμάτι συντηρητισμού από ανθρώπους που πίστευαν ότι έκανα κάτι απαγορευμένο, ίσως ντροπιαστικό αλλά σίγουρα δυσνόητο για αυτούς. Με τον χρόνο όμως άρχισαν να έρχονται σε επαφή μαζί μου όλο και περισσότεροι άνθρωποι -νέοι στο μυαλό- που μοιραζόταν την ίδια “τρέλα” μαζί μου. Ανάμεσά τους και πολλές γυναίκες οι οποίες μέσα από τις φωτογραφίες μου επιζητούσαν να μάθουν καλύτερα τον εαυτό τους, το σώμα τους, και να βγουν από καθημερινή συμβατικότητά τους».
Ο αγώνας που δίνει είναι συνεχόμενος και όχι αποκλειστικά σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Πρόσφατα αναγκάστηκε να αλλάξει το κυρίως θέμα μιας έκθεσης της στην Ρωσία, το οποίο αφορούσε αισθησιακές φωτογραφίες λεσβιακών ζευγαριών.
«Οι οργανωτές και οι ιδιοκτήτες του εκθεσιακού χώρου κατέληξαν ότι οποιαδήποτε έκθεση με θέμα σχετικό με την LGBT κοινότητα θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο και αγχωτικό για τη Ρωσία του σήμερα και αποφάσισαν ότι δεν θα ήθελαν να αντιμετωπίσουν αντιδράσεις. Εύχομαι -κάποια μέρα στο μέλλον- να μην συναντώ τέτοια προβλήματα».
Στα μελλοντικά σχέδια της καλλιτέχνιδος (που δηλώνει ως βασικές επιρροές τους Richard Avedon, Helmut Newton, Ren Hang αλλά και κινηματογραφικούς σκηνοθέτες όπως Jim Jarmusch και Michelangelo Antonioni) είναι οι επόμενες εκθέσεις στις οποίες θέλει να αποτυπώσει διαφορετικούς τύπους γυναικών αποφεύγοντας πάντα τεχνικές retouching και photoshop.
«Έχει ξεκινήσει μια νέα εποχή όπου η φυσικότητα κυριαρχεί και έλκει τους ανθρώπους. Δεν τους ενδιαφέρει να δουν μια τέλεια εικόνα αλλά την πραγματική ζωή, ανθρώπους με ατέλειες στο δέρμα και το σώμα τους, ανθρώπους σαν και αυτούς. Νομίζω ότι είναι μια θετική τάση και ειδικά για τη νεολαία. Εγώ από τη μεριά μου, θέλω να σας δείξω πως μπορείτε να δείξετε sexy χωρίς την ανάγκη του Photoshop».
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
17°
© Νάιρα Γκισιάν
© Νάιρα Γκισιάν
