Φωτογραφια

Μυθικές ποδοσφαιρικές εικόνες

Το νόημα του στιλ στους μπαλαδόρους του ’70

karathanos.jpg
Δημήτρης Καραθάνος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
71502-144036.jpg

Μια άλλη γλυκιά διάσταση: φανέλες χωρίς εταιρικά λογότυπα, σώματα ελεύθερα από την τυραννία των αδρογραμμένων κοιλιακών, εξεζητημένα πέτα, φαρδιές καμπάνες, ακατάσχετη τριχοφυΐα. Τη δεκαετία του ’70, οι αρτίστες του ποδοσφαίρου δεν είχαν την επίσκεψη στο μπαρμπέρικο σε καλό.

Ενδεικτικό στοιχείο της αίγλης που δεν παύουν να ασκούν στον ψυχισμό του φιλάθλου, σχεδόν μισόν αιώνα αργότερα, δεν είναι μόνο οι διαβόητες πιρουέτες τους στο χορτάρι, αλλά και οι μαξιμαλιστικές μαλλούρες, οι θυσανωτές φαβορίτες, τα τσιγκελωτά μουστάκια και όλα όσα υπαινισσόταν η γενικότερη στιλιστική τους σημειολογία: Τα ξενύχτια, τις καταχρήσεις, το σεξ, τη λατρεία για τη μόδα, την έντονη πολιτική συνείδηση, μια σκεπτόμενη όσο και διονυσιακή στάση απέναντι στην μπάλα και στη ζωή που λείπει από τη σύγχρονη κουλτούρα του σπορ. Όντως οι ποδοσφαιριστές του ’70 απέπνεαν κάτι από το αλητήριο κουλ των ροκ σταρ.

Αποθέωση της νοσταλγικής αισθητικής εκείνης, ένα νέο λεύκωμα της Taschen, με τον τίτλο «The Age of Innocence. Football in the 1970s» όπου σε 300 σελίδες χορταστικής διάστασης 26x34 εκατοστών ξεδιπλώνονται εμβληματικά στιγμιότυπα του ποδοσφαίρου της εποχής, από το πρώτο Μουντιάλ που αναμεταδόθηκε έγχρωμο τηλεοπτικά, (Μεξικό 1970), έως την μέχρι σήμερα αξεπέραστη Ολλανδία της οποίας το total football ηττήθηκε διαδοχικά στους τελικούς του 1974 και του 1978. Το άλμπουμ διανθίζουν κείμενα βραβευμένων αθλητικογράφων, καθώς και εμβόλιμα ενσταντανέ παικτών σε στιγμές σχόλης. Με τη μπάλα στα πόδια είτε χωρίς, οι φωτογραφίες επιβεβαιώνουν το προφανές: οι μπαλαδόροι των seventies ήταν οι αρχετυπικοί χίπστερ.

n

 ©Neil Leifer/Sports Illustrated/Getty Images

Ο τερματοφύλακας της Βραζιλίας Έμερσον Λεάο ίπταται στη διάρκεια της αναμέτρησης της ομάδας του με την Αυστρία

n

© Gerry Cranham/Offside Sports Photography

Αγγλίδα φίλαθλος στις κερκίδες του Μεξικό, 1970

n

© Mondadori/Getty Images

Ο Ντίνο Τζοφ αποβιβάζεται από το αεροπλάνο της επιστροφής, έπειτα από τον πρόωρο αποκλεισμό της Ιταλίας από το Μουντιάλ του 1974

n

© Mirrorpix

Ο Μπόμπι Μουρ χαλαρώνει στην Κόπα Καμπάνα. Ρίο ντε Τζανέιρο, 1971

n

© Popperfoto/Getty Images

Ο τελικός του 1974 έχει μόλις τελειώσει. Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ πανηγυρίζει

n

© Peter Robinson/Press Association

Ο Γιόχαν Κρόιφ με τη φανέλα των Νιου Γιορκ Κόσμος, 1978

n

© Horstmüller/SZ Photo

Ο Γκίντερ Νέτσερ στο κλαμπ του στο Μένχενγκλάντμπαχ, πλαισιωμένος από τους Μπέρτι Φογκς και Γιούπ Χάινκες

n

©Allsport/Getty Images

Ο Πελέ πανηγυρίζει το θρίαμβο της Βραζιλίας στο Μεξικό, 1970

n

© Press Association Image

Ο Τζορτζ Μπεστ έξω από μπουτίκ ιδιοκτησίας του στο Μάντσεστερ, 1970

Κεντρική φωτό:

©Roger Parker/Fotosports International

Ο Πάολο Ρόσι απέναντι στην άμυνα της Αργεντινής το 1978

n

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης: «Τα ωραία φιλιά δημιουργούν τόπους»
Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης: «Τα ωραία φιλιά δημιουργούν τόπους»

Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY