Φωτογραφια

Βλέπω το θάνατό σου

Οι σκληρές λήψεις του Enrique Metinides

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
65982-132989.jpg

Eπιλογές

To παρατσούκλι του είναι «El Nino», όπως λέμε το «αγοράκι». Το κέρδισε σε ηλικία 11 ετών, όταν είδε την πρώτη του αιματηρή φωτογραφία να δημοσιεύεται στον Τύπο. Το πραγματικό του όνομα είναι Jaralambos Enrique Metinides Tsironides. Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1934 στο Μεξικό από έλληνες μετανάστες και για περισσότερα από 50 χρόνια κατέγραψε το έγκλημα στη Λατινική Αμερική όπως κανένας άλλος. Δολοφονίες, πολύνεκρα δυστυχήματα, αυτοκτονίες και μεγάλες φυσικές καταστροφές.

n

Οι φωτογραφικές του λήψεις αποτελούν ένα από τα πιο μακάβρια ντοκουμέντα που μπορεί να συναντήσει κανείς για την άλλη πλευρά της μεξικάνικης λαογραφίας. Από τα φιλήσυχα χρόνια των μέσων του 20ού αιώνα έως την αστική σχιζοφρένεια της εποχής μας, το μάτι του έκανε πάντα κλικ στο ακατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή. 

n

Η τόλμη του είχε κόστος. Μετρά 19 ατυχήματα εν ώρα καθήκοντος και αρκετές φορές που έσπασε τα πλευρά του. Εντούτοις δεν εγκατέλειψε το Μεξικό ποτέ. Συνήθιζε να δουλεύει 15 ώρες την ημέρα, με αρκετές από αυτές να είναι οι πρώτες πρωινές. Λίγες ώρες αργότερα, έβλεπε το υλικό του δημοσιευμένο στα έντυπα «La Prensa» και «Alarma» με τα οποία συνεργάστηκε επί μακρόν. 

n

Σχετικό Άρθρο

Έχοντας εμπνεύσει μια ολόκληρη γενιά σύγχρονων μεξικάνων εικαστικών με το στιλ του, οι καλτ λήψεις του έχουν εκτεθεί σε πάμπολλες γκαλερί του πλανητικού χωριού Γη. Τον αποκάλεσαν μεξικάνο Weegee. Αυτός όμως αντί να είναι συντονισμένος στους αστυνομικούς ραδιοπομπούς για να αλιεύσει την πληροφορία του, έσκαγε μύτη ως εθελοντής του Ερυθρού Σταυρού. Κάντε το σταυρό σας και δείτε τα μαρτυρικά ενσταντανέ του.

n

n

n

Σχετικό Άρθρο

n 

n

n

n

n

n

n

n

n

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY