Φωτογραφια

Βουδαπέστη, ένα κόσμημα στις όχθες του Δούναβη (εικόνες)

Η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, ή αλλιώς, το μικρό Παρίσι

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
budah-1.jpg
Θανάσης Καρατζάς

Σύμφωνα με ένα μεσαιωνικό ρητό, «Υπάρχουν τρεις πόλεις-μαργαριτάρια: η Βενετία στο νερό, η Φλωρεντία στην πεδιάδα και η Βούδα στο λόφο». Η Βουδαπέστη έγινε ενιαία πόλη που καταλαμβάνει και τις δύο όχθες του ποταμού Δούναβη το 1873, συγχωνεύοντας την παλαιά Βούδα και την Πέστη. Η πόλη είναι τόσο όμορφη που αναφέρεται και ως μικρό Παρίσι ενώ, με χίλια χρόνια ιστορίας, είναι ένα μωσαϊκό αρχιτεκτονικής που συνδυάζει στοιχεία μπαρόκ, αρτ νουβό και νεοκλασικά. Η πόλη είναι ήσυχη και περιποιημένη. Ελάχιστα σκουπίδια, πολλά λουλούδια, καλοδιατηρημένα υπέροχα κτίρια και πεζοδρόμια, ενώ όλα τα οχήματα κινούνται και παρκάρουν σαν καλοκουρδισμένη μηχανή που σέβεται τους πολίτες της.

Η ζωή είναι μοιρασμένη στη Βούδα της παλιάς πόλης και των αξιοθέατων, και τη δυναμική βραδινή Πέστη. Η πόλη είναι ιδανική για ολιγοήμερες διακοπές, αφού προσφέρει σχεδόν τα πάντα στον ταξιδιώτη. Αν κλείσεις τα εισιτήρια σχετικά νωρίς θα ανακαλύψεις λογικές τιμές και το κόστος για φαγητό, ποτό και διαμονή είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Το πρωί μπορείς να περάσεις τη αλυσιδωτή γέφυρα για την παλιά Βούδα χαζεύοντας την υπέροχη θέα από την αποβάθρα των ψαράδων, να περάσεις από το κοινοβούλιο, να κάνεις βόλτα στο Δούναβη με βάρκα, να πάρεις το κίτρινο τραμ της δεύτερης γραμμής, να σταματήσεις για μια σούπα γκούλας κάπου με θέα το ποτάμι, να ακούσεις τζαζ σε νυχτερινά μπαρ ή παραδοσιακή ουγγρική μουσική πίνοντας τοπικά κρασιά ή μπίρες, και να βολτάρεις όλη τη φιλόξενη πόλη με τα πόδια ή με το hop on-off λεωφορείο. Η Βουδαπέστη είναι ερωτεύσιμη και πανέμορφη. 

budah-2.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-3.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-4.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-5.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-6.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-7.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-8.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-9.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-10.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-11.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-12.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-13.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-14.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-15.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-16.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-17.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-18.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-19.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-20.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-21.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-22.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-23.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-24.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-25.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-26.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-27.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-28.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-29.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-30.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-31.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-32.jpg
Θανάσης Καρατζάς
dsc_2170.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-34.jpg
Θανάσης Καρατζάς
budah-35.jpg
Θανάσης Καρατζάς

Περισσότερες φωτογραφίες στο προσωπικό μου instagram εδώ

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY