Φωτογραφια

Η χρυσή εποχή των παπαράτσι σε 20 φωτογραφίες

Η άβολη πλευρά της δημοσιότητας από την Τζάκι Κένεντι Ωνάση στην Κέιτ Μος

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
kenn.jpg
Jacqueline Kennedy Onassis and Ron Galella on Madison Avenue, New York. October 7, 1971. © Ron Galella

Από την εποχή της Ντόλτσε Βίτα μέχρι αυτή του Instagram, έχουν αλλάξει πολλά στην παπαράτσι φωτογραφία, αλλά εκείνο που παραμένει ίσως ίδιο είναι ο αντίκτυπος που μπορεί να έχουν οι εικόνες τους. Να φτιάξουν ή να διαλύσουν καριέρες. Από το Μαρτσέλο Τζεπέτι που κατέγραψε τις προσωπικές στιγμές των σταρ του ιταλικού σινεμά στους «κομάντο» με τους τηλεφακούς που κυνηγούν την αμερικανική showbiz, τα κουτσομπολιά δεν έπαψαν ποτέ να απασχολούν τους ανθρώπους, πολλές κάμερες έσπασαν και μια ολόκληρη φωτογραφική σχολή έβγαλε αμέτρητα αδιάκριτα ρεπορτάζ.  

Η έκθεση Arrivano i Paparazzi! που διαρκεί έως τις 7 Ιανουαρίου στο Centro Italiano per la Fotografia του Τορίνο, παρουσιάζει 150 εικόνες που αποκαλύπτουν την εποχή της «κλεμμένης φωτογραφίας».

«Αυτές είναι φωτογραφίες που διαμορφώνουν τη λαϊκή αντίληψη για τα δημόσια πρόσωπα: ηθοποιούς, τραγουδιστές και πολιτικούς» σχολιάζουν οι επιμελητές Walter Guadagnini και Francesco Zanot. Με τις γυναίκες να ξεχωρίζουν.

Ζεν πρεμιέ και ντίβες, ιδιωτικός βίος και δημόσιος χώρος, άβολες συνθήκες και υπερβολική σπουδή, συναντώνται στα καρέ που εκτίθενται, προσφέροντας εκτός από θέαμα το έναυσμα να σκεφτεί κάποιος την αδηφάγα πλευρά της δημοσιότητας. Τζάκι Κένεντι Ωνάση, Μπριζίτ Μπαρντό, Σοφία Λόρεν, Κέιτ Μος είναι μερικές από τις γυναίκες-σύμβολα που έγιναν στόχος. Ίντριγκα, σκάνδαλα, φλας, κίνδυνος, λάμψη. To να είσαι διάσημος δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται. 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY