The phrase «Face in the crowd» is used to refer a person who is ordinary or has ordinary style. He goes unnoticed by everyone.
A Face In The Crowd(Jeff Lynne/Tom Petty)
Before all of this ever went down
In another place, another town
You were just a face in the crowd
You were just a face in the crowd
Out in the street walking around
A face in the crowd
Out of a dream, out of the sky
Into my heart, into my life
And you were just a face in the crowd
You were just a face in the crowd
Out in the street, thinking out loud
A face in the crowd
Out of a dream, out of the sky
Into my heart, into my life
And you were just a face in the crowd
You were just a face in the crowd
Out in the street, walking around
A face in the crowd
Face in the crowd
A face in the crowd
A face in the crowd
Στο μετρό, στο Σύνταγμα, στην Ομόνοια, στο Μοναστηράκι. Χιλιάδες άγνωστοι γύρω μας. Κυκλοφορούν, αράζουν, πάνε στη δουλειά τους. Ανάμεσά τους ο καθένας από εμάς. Φοράμε παρωπίδες και κοιτάμε απλανώς. Δεν μας ενδιαφέρει ποιος πέρασε από δίπλα, ποιος κάθεται απέναντι. Είναι άγνωστος, είναι αδιάφορος, είναι ο κανένας. Άλλο ένα πρόσωπο μέσα στο πλήθος.
Δεν μας νοιάζει που ο κάθε ανώνυμος συμπολίτης μας αντιπροσωπεύει έναν ολόκληρο κόσμο, τον κόσμο του. Δεν θέλουμε να τον μάθουμε. Δεν συνειδητοποιούμε ότι κάθε πρόσωπο μέσα στο πλήθος μπορεί να πρωταγωνιστεί σε μία ή περισσότερες ιστορίες. Ενίοτε ιδιαίτερα συναρπαστικές. Δεν θέλουμε να τις ακούσουμε.
Δεν παρατηρούμε τους γύρω, δεν μιλάμε σε αγνώστους. Εξάλλου, πού ξέρουμε τι κουμάσι είναι ο καθένας. Μπορεί να είναι επικίνδυνος. Φοβόμαστε. Κοιτάμε τη δουλειά μας. Τους φίλους, τους γνωστούς, τους συγγενείς. Τους «κύκλους», τις παρέες, τα κονέ. Που τις περισσότερες φορές δεν είναι καν εδώ. Δεν πειράζει, έχουμε κινητό. Και τάμπλετ. Και Facebook. Τους βρίσκουμε εκεί. Και δεν προβληματιζόμαστε που είναι εκεί, αλλά δεν είναι εδώ. Εδώ είναι τα πρόσωπα στο πλήθος, που δεν τα παρατηρούμε, γιατί δεν μας ενδιαφέρουν. Δεν τους/μας δίνουμε ποτέ την ευκαιρία…
Νομίζω ότι κάπως έτσι χάνουμε τα καλύτερα!
Αφιερωμένο στον μεγάλο Tom Petty (1950 - 2017)
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
18°
