Φωτογραφια

18 φωτογραφίες από το Λας Βέγκας, το Λος Άντζελες και την Μόσχα των 80s

Ανατολή - Δύση. Το νέο βιβλίο του φωτογράφου Harry Gruyaert με το μοναδικό χρώμα

107302-212813.jpg
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
377961-780009.jpg
Harry Gruyaert

«Δεν είμαι φωτορεπόρτερ» δηλώνει ο βέλγος φωτογράφος Harry Gruyaert. «Οι επιρροές μου προέρχονται από τη ζωγραφική και τον κινηματογράφο». Ωστόσο, οι βουτηγμένες στο χρώμα εικόνες του Λας Βέγκας και του Λος Άντζελες, το 1981, και της Μόσχας, το 1989, δεν μπορούν παρά να αποκαλύψουν τα σημάδια των καιρών. Εικόνες που δημοσιεύονται στο νέο βιβλίο του με τίτλο «Ανατολή / Δύση».

Ακολουθώντας τη διαίσθησή του, ο Gruyaert αντιλαμβάνεται ότι έλκεται από την καταγραφή μιας «μπαναλιτέ που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα». Σκηνικά των κατοίκων από την καθημερινή ζωή εκείνων των πόλεων, για το τι συνέβαινε τότε, είναι 30 χρόνια μετά, κινηματογραφικά οράματα ενός άλλου κόσμου. Όπως ο ίδιος αναφέρει για αντίστοιχες εργασίες: «Η ιδιοφυΐα του Cartier-Bresson δεν ήταν μόνο ότι το έργο του έχει εξαιρετική σύνθεση, αλλά ότι λέει πολλά για το χρόνο και τον τόπο που φωτογραφήθηκε. Ήμουν ενθουσιασμένος οπτικά, αλλά σε ανθρώπινο επίπεδο πολύ λυπηρό».

Photo Gallery

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY