Εικόνες για να μάθουμε να αγαπάμε το σώμα μας και να πολεμήσουμε τα στερεότυπα. Το Amber Rose Slutwalk «διαδηλώνει» από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τη 1 Οκτωβρίου στο Λος Άντζελες με ακτιβιστική διάθεση. Η διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2011 στο Τορόντο του Καναδά ως ένας τρόπος διαμαρτυρίας για να μπει ένα τέλος στην κουλτούρα των βιασμών, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και των διακρίσεων, έχει υιοθετηθεί από τη γνωστή ηθοποιό και μοντέλο. Σε λίγες μέρες επιστρέφει με πολλούς προβληματισμούς.
Φέτος, η Amber Rose συνεργάζεται με τη φωτογράφο Maggie West στη σειρά «98» και αναδεικνύει τη γυναικεία σεξουαλικότητα μέσα από 40 πορτρέτα. Εμπνευσμένη από πρόσφατη στατιστική του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ που αναφέρει πως κάθε 98 δευτερόλεπτα συμβαίνει μια σεξουαλική επίθεση, φιλοξενεί προσωπικότητες που έχουν να πουν πολλές ιστορίες. Από την Alaska Thunderfuck, νικήτρια του RuPaul Drag Race, στην τρανς ηθοποιό Trace Lysette και από την ακτιβίστρια και μοντέλο Jazzymyne Robbins στη genderqueer εικαστική περίπτωση που ακούει στο όνομα Luka Fisher, οι πρωταγωνίστριες ποζάρουν στο νέον φακό και προωθούν την ιδέα της διαφορετικότητας.
Σε ένα κόσμο όπου η Τέχνη επί μακρόν συνήθιζε να αναπαριστά το γυναικείο γυμνό με την ετικέτα της αγνότητας ή της πρόκλησης, η Maggie West νετάρει σε queer και transgender περσόνες, σε εργάτριες του σεξ, σε πρόσωπα που καταρρίπτουν τα κυρίαρχα σεξουαλικά πρότυπα.
«Έχουμε διδαχτεί σαν γυναίκες να υπομένουμε, να αποδεχόμαστε σιωπηλά τη σεξουαλική παρενόχληση ως το νορμάλ, γιατί αυτό συμβαίνει. Αλλά όχι πια. Αυτή είναι μια νέα εποχή της γυναικείας απελευθέρωσης, διαφορετική από εκείνη των μαμάδων μας. Μια εποχή όπου μπορούμε ηχηρά να σπάσουμε τη σιωπή μας, να διακηρύξουμε τη σεξουαλικότητά μας, να βγούμε από τα ρούχα μας και να απαιτήσουμε σεβασμό» δήλωσε η συγγραφέας Whitney Bell που δέχτηκε να λάβει μέρος στο «98».
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
16°
