Φωτογραφια

Τα 1001 οπίσθια στον καθρέφτη του Instagram

Η ιδέα δύο γυναικών για το σημείο του σώματος που προκαλεί ανασφάλεια 

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
367348-759629.jpg
instagram.com/1001fesses_project

Eπιλογές

Μεγάλα ή μικρά, παραμένουν ένα σημείο του σώματος που τραβά την προσοχή αλλά δημιουργεί και ανασφάλεια σε γυναίκες και άνδρες. Στις μέρες των social media, ίσως περισσότερο από ποτέ, οι συμβουλές και τα στερεότυπα για την ιδανική εμφάνισή τους οργιάζουν και πολλαπλασιάζουν τα συμπλέγματα.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Ιούν 14, 2017, 6:50πμ PDT

Για αυτό το λόγο,  η Γαλλίδα φωτογράφος Emilie Mercier και η φίλη της, art director, Frédérique Marseille αποφάσισαν να τρέξουν το λογαριασμό 1001fesses_project στο Instagram. Γνωρίζονται από παιδιά, εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και τώρα εκθέτουν καθημερινά γυναικεία οπίσθια κάθε σχήματος, προκαλώντας αντιδράσεις. Θετικές.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάι 31, 2017, 1:23μμ PDT

«Έπρεπε να βγούμε και να συναντήσουμε αυτές τις γυναίκες, να δούμε την ομορφιά τους, να μετατρέψουμε κάθε φωτογραφία σε μια τελετουργία, μια μοναδική εμπειρία» σημειώνουν για την ιδέα τους.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Οκτ 10, 2016, 10:51πμ PDT

Σχετικό Άρθρο

«Είμαστε και οι δύο γυναίκες που, όπως και πολλοί άλλοι, έχουν συμπλέγματα για την εμφάνισή μας όταν κοιτάμε στον καθρέφτη» εξομολογούνται.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάι 12, 2016, 6:37πμ PDT

Μετά την παρουσίασή της, περισσότερες από 400 γυναίκες απάντησαν θετικά. Οι δύο καλλιτέχνες δημιούργησαν στη συνέχεια ένα site crowdfunding στο Ulule, ώστε να μπορούν να συναντηθούν αυτοπροσώπως σε κάθε έναν από τους συμμετέχοντες.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Νοέ 21, 2015, 8:24πμ PST

Σχετικό Άρθρο

Αποτέλεσμα; Mία σειρά φωτογραφιών που δεν περνά απαρατήρητη και υπογραμμίζει με ευαισθησία τη διαφορετικότητα κάθε γυναίκας. Γιατί το πιο σημαντικό είναι να αισθάνεσαι όμορφα για αυτό που είσαι. 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Απρ 2, 2016, 12:38μμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάι 8, 2017, 8:14πμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάρ 8, 2016, 8:55πμ PST

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Απρ 6, 2016, 8:28πμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάι 18, 2016, 7:43πμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Ιούν 8, 2016, 10:58πμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Ιούλ 9, 2016, 6:40πμ PDT

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 1001fesses (@1001fesses_project) στις Μάρ 3, 2017, 6:14πμ PST

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Φωτογραφια Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Δημήτρης Αθανασιάδης
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY