Φωτογραφια

20 άγριες συγκρούσεις της ζωής στο φακό του Pol Kurucz

Οι φτωχοί δισεκατομμυριούχοι, οι πριγκίπισσες της κατανάλωσης και οι μεγάλες αντιθέσεις σε εκρηκτικές εικόνες 

daad.jpg
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
365808-756393.jpg
polkurucz.com

Εκκεντρικές αλήθειες για ανθρώπους που σκέφτονται δυο φορές. Ηλικιωμένες κοκόνες αγκαλιά με πρησμένους. Ξεθεωμένοι εργάτες σε πολυτελή ανάκλιντρα. Σαδομαζοχιστικά παιχνίδια με θρησκευτικό φόντο. Ομαδικό σεξ σε post apocalyptic γκρεμίδια. Βρείτε τις ομοιότητες και τις διαφορές με την πραγματικότητα.

 

Ο Pol Kurucz, από το Ρίο Ντε Τζανέιρο όπου ζει και εργάζεται, αρέσκεται στα κοντράστ και με τις φωτογραφίες του σχολιάζει τις ανισότητες, τα παράδοξα και τις δύο όψεις του μοντέρνου κόσμου. Το βαθύ κοινωνικό χάσμα, η υπερβολή εκείνων που επιθυμούν τα πάντα για πάντα, η πρόκληση ως απάντηση στην παράδοση. Το glam συναντά το trash, η χαρισματική ματιά του κλείνει το μάτι στην αισθητική του David LaChapelle, οι πολύχρωμες εικόνες του διαστέλλουν τη γκρίζα πραγματικότητα, παίζοντας με τις συγκρίσεις.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Pol Kurucz (@polkurucz) στις Νοέ 11, 2016, 8:41πμ PST

Οι πολυσυζητημένες εικόνες του Γαλλο-ούγγρου καλλιτέχνη έχουν φιγουράρει σε φημισμένα μέσα και εταιρίες όπως οι Vogue, ELLE, Glamour, The Guardian (Arts), Adobe Create, Hunger TV, Sleek και Nylon. Με κάθε του σειρά, φροντίζει να μην επαναλαμβάνεται αλλά να προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Ένας συναρπαστικός φωτογράφος που αξίζει να ακολουθείτε κάθε μέρα και νύχτα. 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY