Φωτογραφια

Από το Μοσχάτο στο Φάληρο με τα πόδια

Πως με πήρε στο κυνήγι ο Λαμπίκος και μερικές ακόμα σκηνές

328722-679673.jpg
Γιάννης Οικονόμου
ΤΕΥΧΟΣ 608
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
344557-720883.jpg
Γιάννης Οικονόμου

Eπιλογές

Οι βόλτες σε «βιομηχανικό» αστικό περιβάλλον, σε μεγαλουπόλεις και μητροπολιτικές περιοχές μου προσφέρουν απερίγραπτη ευχαρίστηση. Όταν τριγυρνάω σε γειτονιές με θηριώδεις πολυκατοικίες, εργοστάσια, βιοτεχνίες, αποθήκες, συνεργεία αυτοκινήτων, μαγαζιά με εργαλεία και ανταλλακτικά, αντιπροσωπείες, ανισόπεδους κόμβους, γέφυρες, σταθμούς τραίνων, αποβάθρες, νιώθω σαν να βρίσκομαι στη Ντίσνεϊλαντ ή σε σαφάρι στην Κένυα.

Κατέβηκα από τον Ηλεκτρικό στο Μοσχάτο. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά έτσι μου ήρθε. Ήταν κάπου 12 με 1 το μεσημέρι, είχε λαμπρό ήλιο αλλά και ψύχρα, καθώς ήταν Φεβρουάριος. Ακολούθησα την οδό Θεσσαλονίκης μέχρι το ρέμα Κηφισού, πέρασα κάτω από τη λεωφόρο σε ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο σκουπιδαριό, το οποίο ήταν για κάποιο διάστημα στο παρελθόν καταυλισμός, σκαρφάλωσα τη μάντρα του Ηλεκτρικού και βγήκα στη Δαβάκη Πίνδου. Περπάτησα καμιά 100στή μέτρα και μετά έκοψα δεξιά στην Κανελλοπούλου, την οποία ακολούθησα μέχρι την Καραολή & Δημητρίου, έστριψα αριστερά ξαναβρήκα τη Δαβάκη Πίνδου, πέρασα από τη γέφυρα στη Ζαΐμη και κατέληξα κάπου στην Ειρήνης, όπου «χτύπησα» κανα-δυο πιτόγυρα….

Σχετικό Άρθρο

Στη διαδρομή συνάντησα μεγάλες πολυκατοικίες, βιομηχανικά κτίρια, μια μεγάλη υπερυψωμένη λεωφόρο (Κηφισού) κάτω από τη οποία περνάει ένα ποτάμι (Κηφισός), μια σιδηροδρομική γραμμή, ένα «πεθαμένο» εργοστάσιο (ΔΕΗ), τα ευτυχώς «ζωντανά» εργοστάσια τριών μεγάλων και ιστορικών ελληνικών βιομηχανιών (ΙΟΝ, ΕΛΑΪΣ, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ), ένα γαμάτο self-sevice πλυντήριο αυτοκινήτων με αρκετά ευφάνταστο όνομα (ΛΑΜΠΙΚΟ), του οποίου ο υπεύθυνος με ψιλοπήρε στο κυνήγι γιατί μάλλον δεν του άρεσε που έβγαζα φωτογραφίες, έναν τεράστιο ναό (Καραϊσκάκη), έναν μικρότερο ναό (Αγ. Δημήτριος), ένα σχολείο (Γυμνάσιο Φαλήρου) με κάτι πιτσιρικάδες να παίζουν κάτι μεταξύ ράγκμπι, αμερικάνικου φούτμπολ και «μήλων» στο προαύλιο και τέλος μια ντιζαϊνάτη πεζογέφυρα.

Σχετικό Άρθρο

Αν προσθέσουμε και τα σουβλάκια στο τέλος, η όλη φάση άγγιξε την τελειότητα!

Κάμερα: Nikon FM/ Φακός: Nikkor 50mm f1.8 manual/ Φιλμ: Fujifilm Superia Xtra 400

mywallphotos.blogspot.gr

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Φωτογραφια Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Δώρα Λαβαζού
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Φωτογραφια Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Δώρα Λαβαζού
Stonehenge
Φωτογραφια Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Κωνσταντίνος Νικολόπουλος
«Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια» στην Κύθνο
Φωτογραφια Κύθνος: μια υπαίθρια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στον θερμιώτικο μπάλο

Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY